zaman tüneli

yine erkek zannedildiğim bir sözlük günü oldu. abi bıyıklarım var diye beni neden örseliyorsunuz? hiç mi bıyıklı kadın görmediniz lan! özetle üzdünüz.

bugün ekibi topladım kahvaltıya götürdüm. normalde ben kahvaltı yapmam. kendi alışkanlığımı kenara koydum bir güncük. samimi bir ortam oluştu. insanlar bir şeyler yerken birbirine karşı daha anlayışlı oluyorlar sanırım. kalpler yumuşuyor. sonuç olarak üç gönül alma ve biraz kalori fazlalığıyla günü tamamladım. bugünün işe karşı motivasyonlarını artırdığını düşünüyorum, durumdan memnunum..

ay çok gerginim imdat. birkaç saat sonra havalimanına gideceğim arabayı nasıl park edeceğimi düşünüyorum şaka değil… mevcut stresim yetmiyormuş gibi l park kabusunun stresine giriyorum. l park benim için çok zor ya. bak paralel parkı yer çok az bile olsa aşırı iyi yapıyorum ve zaten istanbul’da en çok kullanılan park bu ama l park beni öldürüyor.

olm ben sakinken zor yapıyorum bir de bu stresle nasıl yapacağım kafayı yiyeceğim. birkaç saat uyuyayım dedim parkı düşünmekten uyuyamıyorum…
hem gece, hem sanırım yağmur var ay imdat. of birinden yardım isteyeceğim ya. hatta ineceğim “abi kurban olim sen park et” diyeceğim. erkekler zaten araba konusunda yardım etmeye bayılıyorlar. çok biliyorlar ua anasını.
of evet biliyorlar….

bende de çerez tüketiminde artış yapıyor sözlük itişmeleri*. ertesi gü
n ekmek yemeyerek dengeliyorum yoksa şişer gider göbek.

şebnem ferah'ın "korkarak yaşıyorsan" adlı şarkısında bahşettiği tespittir.

aslında bana göre korkmakta bir sakınca yoktur. insan korkabilir hatta çoğu zaman korkmalıdır da. hayatta kalabilmemizin bir sebebi de korkudur zira fakat; korkmak demek, değil ki hiç hareket etmemek. hepimizin korkuları, kaygıları, güvensizlikleri var. insanız nihayetinde. maharet de hiçbir şeyden korkmamak değil, korkularına rağmen harekete geçebiliyor olmaktadır. risk dediğimiz şey her zaman ve her koşulda mevcuttur, oranı degişkendir.

şu anki olduğum "ben"i buna borçluyum sanırım. aşırı öz güven eksikliği yaşadığım, korktuğum, geride durdugum dönüm noktaları yaşadım. fakat geride dururken bile hareket alanı açmaya cesaret ediyordum. bu cürretkarlığım sebebiyle belki de, doğduğum ev kaderim olmadı.

hürrem sultan'ın da buyurduğu üzere: "unutma mihrimah, sadece aptallar korkusuz olur."

bak böyle yazdıkça daha yakışıklı oluyorsun sanki.

iyi yayınlar patagonyalı şarkılar çok iyi olduğu için yayın sonuna kadar buradayız mecbur

karar dönemindeyim. almam gereken bir sürü karar birikti. şahsen geçiştirebileceğim durumlar değil. bugün almadığım her karar yarın bana eksi yazabilir. ve bu da ciddi pişmanlıklara sebebiyet verebilir.

alacağım kararlarda duygularım mantığımı çok tırmalıyor. ciddi zaman kaybediyorum. her zaman mantıklı haraket etmek istesem de bir yerde duygular müdahil oluyor olaylara. bazen karar alırken çok düşünmemek, çok kaşımamak gerekiyor orayı. keşke fevri bir insan olsaydım. bam bam bam giderdim dümdüz. sonuçlarına da her türlü katlanırdım. neyse.

daha mantıklı çok az sebep gördüm.

hayatın içinde çok fazla yeri olan bir durum. belirsizliğe insanın katlanması oldukça zor, evet ama hayatta kalabilmek için bir noktada da bu belirsizliği kabul edebilmek gerekiyor. terapistimin bana söylediği bir söz vardı "esnemeyen her şey, kırılır." belirsizliği kabul etmek ve kendini ona bırakmak da aslında esneyebilmenin çok önemli bir parçası, hayatta çoğu şeyi kontrol edemediğimizi kabul etmek ve belirsizlikle savaşmayı bırakmak gerekiyor ki belirsizlik bizi her seferinde tekrardan kırmasın.

bahanenin de böylesi..

tecelli edecek size yemin ediyorum, bu sürüye önce atatürk sonra da tanrı öğreteceğizzz. faşizm ve ırkçılık bir akıl hastalığıdır, bunlara devlet terbiyesi öğreteceğiz ama anladıkları dilden. 6 şubat 2023 kızılay vs siyasi zırvalıklar bu memleketin utanç kaynağıdır. zamanı var biz sabır ehliyiz, keşke küfür serbest olsaydı.

hep geçmişte yaşıyoruz pata.

ne olurdu hatırlamasak ve sadece 'an'da kalabilsek

bir hezeyan..
çünkü o ülkeleri bok çukuru haline getiren sizin emperyalist sömürü düzeniniz ve açgözlülüğünüzdü.. iyice sömürüp güzelliklerini yağmaladığınız insanları görmek istemeyince yok edemiyorsunuz, ne yazık..! demek ki yeterince usta bir sihirbaz değilsiniz. leş kargaları sizi..!!

bütün gün kocaman bir boşluk içindeydim sanki. hayat vardı akıyordu dahildim ama orada değildim gibi… sanki biri benim yerime yaşıyordu.. ben kendim olarak yaşamıyor da seyrediyorum gibi..

anlatsam bu şekilde anlaşılmayacağıma eminim ama tam olarak böyle bir gün yaşadım… sanki uyanmamıştım da yaşadığım her şey bir rüyanın parçasıydı.. bütün gün bunu böyle söyledim şahitlerim var..

sonra neler oluyor diye sordum..kötü bir şey olacak sanki gibi dedi o his.. ne alakaydı ama.. oldu işte..

his de geçti.. tam olarak kendi gerçeğimdeyim şu an..

bugünü unutmayacağım. o enerjiinin hissini de.

seni görüyorum ve tanıyorum artık…

sözlükte iki yazarın birbirine girmesi kadar metabolizmayı sabote eden başka bir şey yok. bilimsel olarak kanıtlanmamış olabilir ama kişisel deneyimlerim net: ne zaman bir kavga kokusu alsam hemen mutfağa yönelip kuruyemiş kasesini kapıyorum.

olay şöyle gelişiyor; önce "bi bakayım ne olmuş" diye masum bir tık. sonra entry’ler sertleşiyor, ton yükseliyor, ben de refleks olarak çekirdeği zulamdan çıkarıp başlıyorum beklemeye. çünkü boş boş kavga izlenmez. bir süre sonra bakıyorum çekirdek bitmiş, olay hâlâ hararetli. bu noktada devreye patlamış mısır giriyor. biz maykıl cekson abimizden böyle gördük.

diyet dediğin şey sakin bir hayat ister, huzur ister. burada ise yazarlar hiç rahat durmuyor. biri laf soktuğu anda, diğeri altına paragraf paragraf döşemeye başlıyor. ben de "son bir entry daha okuyup bırakacağım" diye diye kendimi ikinci kaseyi yaparken buluyorum. sonra tabii suçluluk: "ya ben aslında aç bile değildim, iki lüzumsuz bomboş bir şey için saatlerce kavga edince 3000 kalori bana girdi durduk yere."

özetle benim irademle sözlük dramaları arasında doğrudan bir korelasyon var. kavga arttıkça kalori alımı artıyor. çözüm basit aslında: ya sözlükte herkes medeni tartışacak ya da ben diyeti bırakıp bu işi profesyonel izleyici olarak sürdüreceğim. orta yolu yok. son bir ihtimal var, o da kavgaları hiç takip etmemek ama ben henüz o olgunluğa erişemedim.

bence bunun sonu yok hemen hemen her zaman.

gözün önüne direkt bu reklam gelir.. şaka bir yana kasiyer kız dünya tatlısı gerçekten..

markette kasiyere 116 lira yerine 16 lira verip bön bön baktım. 3 saat önce.

çelik bi şarkı yapsın ya ne bu tabiat boşluk kaldırmaz.
ah kasiyer kııııız, prim mirim için ürün satıncaağaa
sen kendiniiiğğğ bişey miii saandın.