zaman tüneli

vardiyadaki arkadaşlarla gitmenin hayalini kurduğumuz uzakdoğu ülkesi. bir grup filipinlere gidelim diyor ama bakalım ya. vize muafiyeti olan hangisiyse ona gideriz artık.

şiir gelsin; ( en sevdiklerimden)

bazen; hayat yorar insanı..
şarkılar yorar
beklemek yorar
özlemek yorar
affetmek yorar
hoş görmek yorar
boş vermek bile yorar
ve insan susar
her şeye, herkese rağmen...
elinden gelen tek şeyi yapar;
bağıra bağıra susar..

can yücel

bazen güzel bir şiirdir;

altlık.
devamı feneri nerede söndürürsem. kısmet.
rbfle salı gecesi içip, sıçıp, sapıtma seansı gururla sunar.

aç çomardır köpek bile doyuramayan beyinsiz asalaktır. hadi doyuramadın sal gitsin madem tipe bak tipsiz.

eskilerin kullandığı ironik ve sitemli bir deyim.
burada yakınan kişi diyor ki insanlar sadece işleri düştüğünde ya da çıkarları olduğunda arayıp soruyorlar, gerçekten hal hatır sormak için aramazlar... haklıdır, aşağılık insanoğlu çıkarı olmadığına selam vermez.

saklı asa...

eve ilk taşındığımda merdiven basamaklarını halıflex döşerken 1 kilo kullanmıştım.

güzel kafası var ama.*

insanları çerçeveye sokmanın modern karşılığı, tabii insan bazen çerçeveyede girmeli fakat başkalarının belirlediği çerçeveye değil.

50 yaşından sonra adama shaqır shaqır türkçe konuşturmuşlar. tabii aslında shaq'ın değil paranın konuşmasıdır.
hatta trump turkcell'e çok darıldım ben o paraya trakya şivesi ile bile konuşurdum demiş.

indirimleri kaçırmatın makarna stoklayın.

bu konuda söyleyebileceğim ve dert yanacağım çok nokta var...

bahsetmek istediğim durumu dışarıda sohbet ederken ve konu da okula, eğitime gelmişse illa ki dile getiriyorum ancak burada daha çok kişiye ulaşma olasılığından dolayı tekrar etmekte fayda var.

eğitim, okulda verilmez. hatta okulun, akranların kötü davranışlarından ötürü eğitim açısından olumsuz sonuçlar doğurması, olumlu sonuçlar doğurmasından daha olasıdır. bi kere, çocuğu kim eğitecek? öğretmen. peki öğretmen ne kadar eğitimli? matematik veya tarih dersinden 100 alınca çok mu eğitimli bireyler çıkıyor ortaya? her dönem takdir alıp da iki kelimeyi bir araya getiremeyen kaç tane öğrenci tanıdım ve bir o kadar da tersi örnekleri. öğretim ve eğitim birbirinden tamamen farklı olgulardır. evet, okulda bir şeyler öğretebilirsiniz ancak eğitemezsiniz.

sosyal medyanın, internetin ve televizyonun bu kadar yoğun kullanıldığı ve çok kolay şekilde paraların kazanıldığının gösterildiği dönemde kimse öğretmenini dinlemez, öğretmeni bırak ana babasını da dinlemez ki dinlemiyorlar zaten.

eğitim, tamamen toplumsal ve sosyal bir olgudur. öyle sadece anne babanın veya öğretmenin sırtlanabileceği bir yük değildir.

ve evet eğitim tabi ki ailede başlar ancak bunun da sınırları o kişinin karakteri ile alakalı. karakteri de ortaya çıkaran temel iki faktörü de genetik ve çevre olarak söyleyebiliriz. burada tabi ki bireyin ilk çevresi olan aile çok önemli bir rol oynuyor ancak az önce söylediğim gibi çocuğun karakterini değiştiremezsiniz. elinizdeki oyun hamuru değil.

velhasılı kelam, sosyal ve varoluşsal konuları da içerisine alan çok fazla dinamiği ve kolu olan bir olgudur.

"eğitim şart hocam yieeaa" ile olmuyor maalesef.

foton seksi

(bkz: etik esneme)

okuyan bir arkadaş var hatta söyle bir videosu da var
www.youtube.com/shorts/vj-W...

anneciğim ve babacığımı yakın zamanda 7 ay arayla kaybettikten sonra, düzenli olarak ağlıyorum. ondan ağlamanın bile hayırlısını versin yaradan. ve bu acıyı kimseye nasip etmesin... çok zor.

çok da şeyimde değil şahsen. elde ne var ona bakarım ben, bir bok yok. öyle dedelerin mezar taşını okusam ne olur okumasam ne olur.

(bkz: zohar)