zaman tüneli

mutlu olmak gerekli mi sorusu bence daha yerinde bir soru, biz beş kişiyiz beşimiz de birbirimizi iyi biliriz meselesi falan. keşke rüşvetimi alıp kafayı vurup uyuyabilsem de bünyeye ters babacum, öyle olmuyor, komşusu açken tok gezen ki benim komşular aç ve benim karnım tok, bizden değildir diye bir söz var, ben kimseden tarafa olmadım için bertaraf oldum, sonra baktım ki yerin dibine sokmuşlar beni, bu seferde tavaf oldum. 8 senelik ömrün kaldı, 37 yaşında baba nalları diker, planım o şekilde.

kaliteli eserdir. tavsiye edilir.

insanların mutlulukları ve mutluluklarını yaşama biçimleriyle benim mutluluk anlayışım tam olarak örtüşmüyor.

mutluluk ne kadar yüksek sesle gösterilir, ifade edilirse o kadar fazla mutlu olunduğuna dair bir anlayış söz konusu günümüzde.
mutluluk kanıta muhtaçmış gibi sanki.

oysa ben kuş cıvıltılarını içime doldurabildiğim ölçüde keyif alırım günden...
gökyüzü, hava, deniz, yeşil...
tanrıya içten gelen bir teşekkür beni hayata bağlar. şarkılar söyletir bana.

mutlu olduğumu bir tek ben anlarım belki,
gürültüsüz ve gösterişten uzak kendi içimde yaşarım mutluluğumu.
mutluluğum hiçbir insanın tanıklığına muhtaç değildir.
beni asıl korkutan şey, mutluluklarını benim gibi yaşamayan insanların arasında bulunmaktır.

mutlu bir ortam genellikle huzursuz ve mutsuz eder beni.
çünkü insanlardaki coşkunun dereceleri ile benim tabiatım bir türlü uyuşmaz.

klavyede enter tuşunun dibinde olduğu için fazla mesai yapan bir vokalü

bir ara kendi kendime bunu söyledim de açıkalınla çıktığımız her yolda ihanete uğradık, karabekir’in gözünde mücadelemiz değer görmedi, gerek mi var kardeşim tekrardan samsun’a çıkmaya, samsun zaten 216 sigarasını yakıyor varolduğundan beri. ruşen çakır gibi yazayım bugün, polat alemdar fazla diplomatikti, devlet terbiyesi falan. ülkücü kucağı ocak, mocak, bucak geçin bu ayakları, size yemin ediyorum toplu kıyım ve uçak lazım da, oğuz’u ekşi sözlükten kovdular ben ona da yazarım rahat olursunuz.

dün akşam reels kaydırma aktivitemi gerçekleştirirken bir video düştü önüme. hani şu podcast tarzında futbol konuşan kanallar var ya, heh işte onlardan bir kesiti izliyorum. ekranı bölmüşler ikiye, iki dallama konuşuyor.

+ barcelona neden bu kadar başarılı oldu?
- xavi, iniesta ve messi arkalarında sergio busquets gibi bir tırpan vardı.
+ evet tam olarak bu.
- tırpanın ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösterdiler dünya futboluna.

bunun gibi bir konuşma vardı. milyon izlenmiş ve sergio busquets'e hürriyet göçer muamelesi çekmişler. yorumlar daha beter haldeydi. bir kişi de dememiş aga siz ne saçmalıyorsunuz diye.

sergio busquets dünya futbol tarihine gelmiş en büyük regista. üstü yok bak. zaten dünya futbol tarihinde bunlardan 3 tane var. redondo, rodri ve sergio busquets. bunların en iyisi tartışılmasız busquets. ver topu çıkmayacağı yer yok, geçemeyeceği adam yok. artık bir süre sonra rakipler busquets'e press yapmayı bıraktılar, topu kullanmasına izin vermeye başladılar. tiki taka'nın tek çözümü sergio busquets'in topu kullandığı yere baskıyı yapmak oldu.

regista'nın ilk örneği redondo olmasına rağmen pek hatırlanmaz. guardiola'ya çok geç kaldı. sergio busquets ve rodri guardiola ile çalışmanın ekmeğini yediler. yıllarca guardiola ve barcelona'ya özenen hocalar regista yaratmaya çalıştılar ama olmadı. zamanla hep ayağı iyi stopere evrildi bu futbolcular.

adamlar milyon izleniyor, izleyenler bunların her dediğini doğru sanıyor. gerçekten doğru sanıyor. sosyal medya aracılığıyla ufakta olsa söz sahibi olmuş insanların biraz bilgili olması lazım diye düşünüyorum.

ama emin olun türk hocalar da sergio busquets'i klasik bir 6 numara zannediyor. ülke futbolu böyle bir yer işte.

5 dakikalık sanat.
sanatçı gözlerimizin pasını siliyor.
gurme futbol severler seni izlemeye doyamaz.

belirli hastalık etkenlerinin ortaya çıkmasını, hastalığın ilerlemesini ya da istenmeyen sonuçların doğmasını önlemek amacıyla sağlıklı bireylere belirli farmakolojik özellikleri olan maddeler verilerek yürütülen bir koruyucu sağlık hizmetidir.

(bkz: müsavat dervişoğlu)

avusturalyalı süper electronic müzik üreten grup.
şöyle bırakalım. kızlar capcanlı.
not about you

çok seviyorum bu repliği. her gün bir şekilde söylüyorum desek yeridir. söylemediğim günü boşa geçmiş sayarım.

(bkz: sözümü şüpheyle kesme memati)

sabahın 07:30'unda kalkma suratsızlığı. hiç alışkın değilim ben arkadaşlar böyle erken kalkmaya. 5 saatlik falan uykuya hele hiç mi hiç alışkın değilim. haha.

muhteşem yüzyıl'dan seçki repliklerle sözlüğü canlı tutuyor bu aralar. içlerinde bazıları bakınız olarak yürüyebilir gibi. bence yürüse güzel olur.

direkt nasıl erkeklerden hoşlandığını sor. söylediğinde ben de öyle erkeklerden hoşlanıyorum de.

güncel verilerle değerlendirdiğimizde; misafirin getirdiği çikolatayı, nezaket icabı çikolatayı getiren misafire ikram ettiğimizde "biz çikolata getirmesek ikram edecek bir şeyi de yokmuş" diyen çapsız akraba tepkisini hatırlatır ama bire bir örtüşmez.

sözlük özelinde de biri sizi taklit ettiğinde laaps diye (bkz: ) verilebilecek cümle :d.

mohaç meydan muharebesi öncesinde süleyman suikaste uğrar ve zırhında darbe izi oluşur. gece otaginda yere serdiği zırhı, pargalı kaldiracakken engel olur. der ki: "bana ölümle aramdaki mesafeyi hatırlatıyor". aynı gece süleyman, kendisine bir kabir kazdırır ve mohaç zaferinin kibrini tetiklememesi için, bir fani, bir kul olduğunu hatırlamak için o kabirde yatar.

yıllar sonra acem seferi öncesi ibrahim'in kırdığı cevizler ortaya çıkınca, ibo, bununla yüzleşmeye hazır değildir ve apar topar acem seferine gider. süleyman henüz sefere katılmamıştır. seferde de kendisini "serasker sultan" ilan eder pargalı. bütün olanları öğrenen süleyman, kendinden önce bu zırhı pargalı'ya gönderir. oldukça manidar, hem güven hem de tedirginlik yaratır bu pargali'da. bir bakış ile süleyman ibrahim'i kendi zırhı ile koruyordur; diğer yandan da ölüm ile arasındaki mesafeyi hatırlatıyordur. aslında inrahim'i kibrine yenilmemesi konusunda uyarıyor da olabilir.

süleyman sefere katıldığında, bu zırhı kuşanarak karşılar pargalı.

aralarında şöyle bir diyalog geçer:
pargalı ipucu arayan bakışlarla:
"hünkarım, sizi burada görmek büyük şeref, hoş geldiniz..."
süleyman mağrur, sakin, dingin ve kontrollü:

"kimin bu gözler? bu titreyen ses kimin? kim bu zırhın içinde can çekişen???
her kimse söyle ona, benim zırhımı giymekle sultan olunmaz!"

belki de nezaketen kuşandi o zırhı pargalı. belki de "meşazını aldım hünkarım, ben sizin bir kulunuzum" demek istedi. belki de "dostluğuna sığınıp tutunmaya ihtiyacım var" demek istedi. bilinmez. giymeyip sandukanın içinde bekletse de, süleyman laf sokacak, ayar verecek bir açık bulurdu bence. huzursuz akrabalar da böyledir. o çikolatayı ikram etmesek, etmedik diye laf ederler.

kapris boy süleyman.

ne biçim başlık bu?
moderasyon uyuyor mu?
banlayın şunları.

bilinçaltıyla ilişkili olduğu için dikkatli yorumlamak, kendini anlamakta yardımcı olabilir.
mesela ben bu gece rüyamda şiir kitabı okurken gördüm kendimi ve hoşuma da gidiyordu. diğer detaylara girmeyeceğim.
şimdi biraz freud edasıyla bilinçaltımızı yorumlayalım; şiir benim için ne demek? en basit tabiriyle aptallık. benim dünyamda şiir, dalga geçilmek için var.
ee o zaman düz mantıkla ne çıkar buradan? demek ki ben bir aptallık yapacağım ve bundan da keyif alacağım. ahahhaha.
gördüğünüz üzere rüya yorumu yapmak işte bu kadar kolay.

"sen kötü bir şey olmaması için iyi şeylerden de kaçıyorsun"
sözünü aklıma getiren başlık. insan bazen mutlu olmaktan değil, mutlu olmadan önce ya da mutluluğundan sonra başına gelebileceğini düşündüğü kötü ihtimallerden korkar.

bakmamayı tercih ediyorum. 1 saat falan oldu uyanalı, travmalarım depreşti. bir de üzerine başlığı akışta görmek bir ufak gerdi.

2020 yılında babam vefat etmeden 1 hafta önce üniversiteden en yakın kız arkadaşımı rüyamda görmüştüm. rüyamda restoranda yemek yiyorduk, siyah bir elbise vardı üzerinde. sonra başka arkadaşlarım restorana girip babamın vefat ettiğini söylediler. arkadaşımda bana "hadi bana müsade sonra görüşürüz" dedi, görüşecek miyiz dedim, elbette görüşeceğiz dedi. arkasından uzun uzun baktım, yavaş yavaş yürüyerek çıktı gitti restorandan. babamda bir hafta sonra vefat etti. ortada hastalık falan da yoktu. ben bu rüyayı çok güvendiğim birine yorumlatmıştım. yaptığı yorumdan sonra bir daha gördüğüm rüyaları yorumlatmadım.

1 saat oldu şimdi uyanalı, tam 6 yıl sonra yine rüyamda gördüm arkadaşımı. bu sefer hastanede beni bekliyordu, hastanede onu arıyordum deli gibi. zar zor buldum ayaküstü sohbet ettik ama tam hatırlamıyorum. iyi ki hatırlamıyorum. uyanır uyanmaz beni 6 yıl öncesine götürdü.

yaklaşık 10 yıla yakındır muhabbetim yok. 2020 yılında rüyama girdiğinde de kopmuştuk zaten. uyanınca hemen instasına baktım, boşanmış. son gönderisi 2022. sağda solda sosyal medyada zırt pırt gördüğüm bilinç altıma işleyen biri de değil. sadece mükemmel vakit geçiriyorduk, beni de çok severdi ben de onu.

arayıp aramamak arasında kaldım. iletişim koptuysa ve belirli bir süre geçtiyse, insanları tekrardan arayıp iletişimi tekrardan başlatan biri değilimdir. arada mesafe varsa ekstra mesafeyi hemen koyarım. hiç acımam. öyle de yavşak biriyimdir.

hadi iyisiniz koftehorlar monny abiniz geldi.

hoslaşılan kişiye doğru emin adımlar ile yürüyoruz tam göz göze geldiğimizde diyoruz ki "1 dakikani alicam bakar mısın?" müsait misin ? gelebilir misin? gibi cümleler yok. bu bizim verdiğimiz bir karar ve uygulayacağız mental bu.

sonra diyorsunuz ki "bak .... zamandır seni izliyor ve seni gördüğümde mutlu oluyorum, koşulsuz şartsız var olarak bile beni mutlu eden yegane şey sensin, bunu bilmeni ve beni mutlu ettiğinden daha fazla seninle birlikte mutlu olmak istediğimi bilmeni istiyorum. 1 dakika biterken eğer bu düşüncemi sende destekliyorsan bana ulaşırsın/yazarsın..." bundan sonra gidip işimize gücümüze bakıyoruz.

karşıda ki kişi de isterse gelir, istemezse de şal ulan ayı, sen kim köpek sen istedin diye her halt olacak mı ?

rica ederim iyi forumlar. öptüm cnm .s .s