zaman tüneli

(bkz: fantezinin öyle bir şey olmaması)

aslında halk şairlerimizin renk üzerinden fazlaca anlam yüklemesi yapması durumudur. sonuçta hijyenin az olduğu, karıların haftada bir kez, kadınlar gününde hamama gidebildiği, insanların topu topu iki tane günlük kıyafetinin olup, birisi ıslakken diğerini giyebildiği dönemlerde, renk üzerinden kendisine bir mesaj verildiğini düşünmek saflık değil midir ? ama halk ozanları adeta
(bkz: yalnız ve ayı) karakteri gibi bu renk seçimlerine odaklanmışlardır. bakınız örneklere:

al giyme kız al giyme. el alemi kandırma. ( her kadının al bir elbisesi olur. senle ne alakası var)
kime kim ettin de giydin alları ? ( kız, dayı bir yürü git işine demiştir )
al yazma bağlamış başına, kimin sevdası var içinde ? ( kasap et, koyun can derdinde)
kara giymiş yarim yoksa yas mı tutarsın ( yooo kiri göstermiyor da ondan)
beyaz giymiş yarim bana naz eder. görsem yüzünü içim sız eder. (kız o sırada söğüt dibinde ağanın oğluna veriyordur)

hasılı kelam halk şairlerimiz uçan kuşu, titreyen yaprağı, kendilerine verilmiş bir işaret olarak görmeye meyillidirler.

sporcu falan degilim olm.

doğduğun aydan ziyade sözlüğe kayıt olduğun(yani bir nevi sözlükte doğduğun) ayı ele almak daha mantıklı olmaz mı?

kim elledi benim götümü diyen dayının götünü kimin elledigini arada düşünürüm.

tam da kirama maaşımdan fazla zam gelen şu günlerde:

not: bu arada her şeye maaşımdan fazla zam geliyor. teşekkürler akepe.

yine yeniden...

"gitme bir yere" diyorsun, nereye gideceğim söyle?
buradayım be buradayım...

sanırım eylülcülere ciddi bir husumeti var yazarın. baya girdirmiş ama tutarsız.

bana bazı yazarlar “neden normal sözlük’ten nefret ediyorsun” diye soruyorlar. buna cevap vermiyorum çünkü buranın benim için bu kadar düşüneceğim bir hissiyatı yok. bunu samimiyetle soruyorsanız da, burayı bir yaşam biçimine çevirip, yüz üstü bırakanlara bir bakın derim.

anlamadıkları konu, benim gibi, bir grupçuk olarak takılmaktan ziyade yaz-geç düşüncesiyle hareket edenler de, kendi “arkadaşlarına” minnet duysun istiyorlar. halbuki bir insan yaşamına dokunmayan, yalnızca stres atma görevinden başka bir işe yaramayan bir platforma neden bir anlam yüklesin ki insan? belki yaşamınızdan duyduğunuz kaygılardan dolayı burası süper bir kaçma yeri olabilir ama hanginiz rüyanızda kalıp, onu devam ettirebiliyorsunuz?
ayrıca çok güvendiğiniz, gözünüzden sakındığınız dostlarınız nerde?
ybf nerde? onun ayak takımı nerde?
yıllar önce iddia ettikleri sözleri nerde kaldı?
nerde eski vaatler?

lk alındığında insanı mutluluktan uçuran, heyecanlandıran sonrasında çorap çekmecesine atılıp bir daha yüzüne bakılmayan nesne.

kırkı çıktıktan sonra mutlaka patlatacaktır bir anı.

bu adam dümende olsa lezzetli hikaye anlatma ustası bu işin vakkosu.

yaklaşık 6 aydır kendi tariflerini veya beğendiği tariflerin linklerini mesaj olarak atıyor. beni not defteri gibi kullanıyor.

olsun.

ahmet mithat efendi'den zeki müren'e, ihsan sabri çağlayangil'den devlet bahçeli'ye kadar herkesle bir anısı olan beşiktaşlı pişekarımızın, futbolla bu kadar iç içe olmasına rağmen hala bir lucescu anısı patlatmaması beni hayrete gark etmiştir. kendisinden bir ense tokat. göte parmak lucescu anısı bekliyorum.