zaman tüneli

(bkz: duran adam)
(bkz: iş bırakma eylemi)

eylemdir.
yapmıcam. herhangi bi tehlikesi oldugunu dusunmuyorum yapmanın.
ama kalbi kırılır.
kalbini kırmak istemem asla.

bu olayların eş zamanlı olması zaten proje ve pilan olduğunun kanıtıdır.

doğu avrupalı karakterleri iyi canlandıran israilli aktör.

güzel ama zenginsen ve vaktin varsa.

ben işin inanç kısmını geçtim. bir insan gayet zamanla değişebilir. birisi zamanla ateist olabilir. zamanla müslüman da olabilir. bunda mesele yok.

bu herife bakınca şunu düşünüyorum. daha düne kadar alfa erkeklik üzerine, red pill üzerine, adamlık vs konuları üzerine katı katı videolar çeken bir adamın evlendikten sonra eleştirdiği şeye dönüşmesi tam anlamıyla gariplik.

bu adam iranlı bir kadınla evlendikten sonra iyice cıvıttı. karısı pehlevi destekçisi. haliyle molla karşıtı. son videoları da hep iran üzerine. ve sırf karısına yaranmak için özgürlük savaşçılığı adı altında siyonizm propagandası yapıyor.

geçenlerde bir storysini gördüm. gazze'de ölen birkaç çocuğu paylaşmışlar. herif yorum yapıyor iran'da daha beteri var.

sen ne yapıyorsun gözünü seveyim ? ölü sayısı mı yarıştırıyoruz ?

mollanın kötülüklerine lafımız yok. son nokta yani. ama gidip de sırf karına yaranmak uğruna savunduğun düşünce tamamen insanlık dışı. gitmiş netanyahu'yu, idf'yi (israel defence forces/israil savunma kuvvetleri) falan takip etmeye başlamış. bir tane de dingil var gazzelilerle dalga geçiyor bu da takip ediyor gülüyor.

tamam kılıbık olmanda mesele yok. her erkek eninde sonunda kılıbık oluyor. ama kılıbıklığın bile bir adabı var.

sen nasıl bir adam oldun gözünü seveyim ya ? hani adam gibi adamdın ? hani kılıbıklara laf atıyordun ?

yarın iranlı karısı bunu terk etse eminim mollanın en büyük destekçisi olur.

40 sene önceki hali çok güzeldi. adalar vapurundan istanbul görünmeye başlayınca manzaraya hayran olurduk tarihi yarımadayı seyrederken. her tepesinin ayrı bir güzelliği ayrı bir manzarası vardı. lodosu bile güzeldi. gülhane'de çay içer, pier lotti'de haliç'in eşsiz manzarasını seyrederdik.
kumkapı meyhanelerine dadanırdık
önümüzde altınbaş, altın zincir, fasulye pilakisi..
sonra soluğu işkembecide alırdık
ne kadar sarımsak sirke kokarsak o kadar iyi...
tek eksiğimiz bir lodos bir kürek bir de kayıktı..
sonra o güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler.
sonra hoyrat adamlar geldiler.
ellerinde bir yüzükleri vardı. gözlerinde para hırsı..
canını yaktılar istanbul'un
ötekileştirdiler bizi..
şimdi ne istanbul’u seviyoruz, ne de birbirimizi…
ne saygı kaldı ne de huzur..
çarpık kentleşme,göç ve aşırı mülteci sorunu yüzünden trafik çekilmez oldu..
artık kimse bir tatlı huzur bulmaya gitmiyor kalamış'a..
''kör tuttuğunu becerirmiş'' derlerdi eskiden tam o durumdayız.
çay içmeye korkar olduk. esnaf tatlı su kurnazı..
her şey çok güzel olacak dedikçe güzelliğe düşmanlar giriyor devreye..
belki tekrar motorları mavileklere süreriz..
güneşi zapt ederiz...

hangi allah size izin veriyor lan? lan siz insan değilsiniz ki! en adi yaratıksınız, sokakta gezen uyuz it bile sizin yanınızda alim, evliya. *

mor ve ötesi - yaz yaz yaz'ı tek geçtiğim konu.

çocuklarım küçükken hasta olduklarında nasıl kucağımdan ayrılmaz, bütün acıları benden alacakmışım gibi bana yapışırlardı ya… işte o hissin aynısını tarçın’da yaşadım dün gece. normalde eşimin göğsünde, onun sıcaklığında uyumayı seven minik hanım, dün akşam birden bire hayır, bu gece anne dedi resmen. ısrarla beni istedi.
ben yüzükoyun uyumayı sevdiğim için genelde haydi babana diye postalardım ama o akşam ses tonundan, bakışından anladım ki gerçekten ihtiyacı var. kucağıma aldım, sarıldım, öylece uyuduk. gece boyunca kıpırdamadan, patileriyle usulca yapıştı bana.
sabah çocuklar “anne tarçın kusmuş!” diye haber verdi. kusunca rahatlamış ya… gece benimle uyuduktan sonra sabahına kendine gelmiş, iyileşmiş gibiydi.
o an içim cız etti. demek ki o da hala bir anneye sığınıyor.
ne kadar duygulandım anlatamam. tarçın’ı da bir çocuğum gibi gördüğümün, o bağın boşuna olmadığının en güzel kanıtıydı bu gece.

bir evde bu kadar silah bulunması ?
sizce normal mi ?

ters mantık düşünerek, şunu soruyorum;

ya dağılması için başa getirilmiş ve orada tutuluyorsa?
hatta büyük ölçüde muhalefet de başta kalmaları için dizayn edildiyse? *


son 25 yılda bazı gelişmelere kabaca bakalım;

- devlet mekanizmasının ve bürokrasinin işlerliğinin yok edilmesi, kurumların liyakattan uzak şekilde içinin boşaltılması, yönetim sisteminin değişmesiyle meclisin büyük ölçüde öneminin kalmaması, tek adam yönetimi.

- önceden iyi kötü işleyen hukuk ve adalet anlayışının tamamen yok edilmesi.

- güvenlik ve sınır zaafiyeti.

- yine iyi kötü işleyen eğitim sisteminin tamamen bitirilmesi.

- okyanus ötesi destekli tarikatın devletin tüm kademelerine, yargısına, ordusuna sızmasına göz yummak, ordusunun kumpas davalarıyla yıpratılması. ve onun ardılı yapılara hâlâ göz yumulması.

- yanlış ekonomi politikalarıyla halkın göz göre göre fakirleştirilmesi, orta direği bitirmesi, tarımı bitirmesi, yine büyük ölçüde sanayiyi bitirmesi, cumhuriyet yatırımlarını özelleştirme adı altında üç kuruşa peşkeş çekmesi, fabrikaları kapatması vs. vs.

- coğrafyamızdaki komşularımızla ilişkiler, dönemlerinde bir tane istikrarlı rejim kalmaması. yanlış dış politikalarla yok olan uluslararası itibarımız.

- yabancılara toprak satışı, dışarıdan ithal vatandaşlarla demografik yapıyı bozma.

- popülist siyaset, kutuplaşma ve toplumsal yozlaşma, milli değerlere düşmanlık, çözüm süreci rezaleti.

ve daha sayamadığım nicesi.

hayatımı göz önünde bulundurduğumda fark ediyorum ki ömrümün en huzurlu ve mutlu dönemlerinden birini yaşıyorum. başım dik ve kendimle gurur duyuyorum. yapılması gereken çok şey var ve hepsinin sırası gelecek.

orada kızların teklif ettiği doğru bu arada.

türk deniz kuvvetleri'nde denizaltılar için kullanılan karizmatik motto.
reis sınıfı (tip 214tn) denizaltılarının havadan bağımsız tahrik sistemi (aip) sayesinde su altında haftalarca tespit edilmeden kalabilme kabiliyetini ifade eder.

çok çok üzüldüm. bu olayı bir çocuğun anlık cinneti diye okumak gerçeği ıskalamak demek.

ortada tekil bir suçtan çok, baştan sona öngörülebilir bir ihmal zinciri var. birincisi okul dediğin yer çocukların en güvende olması gereken alan. bu kadar kolay silahla girilebiliyorsa orada güvenlik yoktur, prosedür yoktur ya da uygulanmıyordur. iki, bir çocuğun ateşli silaha erişebilmesi başlı başına sistem hatasıdır. bu, nasıl aldı diye şaşırılacak bir durum değil aksine neden bu kadar kolay alabildi diye sorulması gereken bir sonuçtur.

üçüncüsü eğer iddia edildiği gibi silah evde, üstelik bir polis memuruna ait ve erişilebilir durumdaysa burada bireysel hata değil, açık bir sorumsuzluk vardır. silah güvenliği dediğin şey keyfi değil kilit, kontrol vs. temel kurallar tam olarak bu senaryolar yaşanmasın diye var.

burada sorumluluğu dağıtıp belirsizleştirmek kimseye fayda sağlamaz. bu olayda bir fail var evet, ama aynı zamanda öngörülebilir bir riskin önlenmemesi durumu da var. bu tür olaylar kader ya da anlık cinnet değil gerekli önlemler alınmadığında ortaya çıkması yüksek ihtimal olan sonuçlar.

bu yüzden meseleyi duygusal bir trajedi olarak saymak yerine açık açık konuşmak gerekiyor. silah erişimi kontrol edilmediği sürece benzer olaylar tekrar eder. bu kadar basit ve bu kadar sert bir gerçek.

okulların adı saldırıyla anılmamalı. çocukların bulunduğu bir yerde nasıl oldu diye soruyorsak, aslında cevap çok basit, çünkü olması engellenmedi.

devlet yumuşak davrandıkça azıp kuduruyorlar. abd'de polise kolunu kaldırsan pas pas ederler bizde de aynısı olmalı.

bu ve benzeri şiddet olaylarının okullara güvenlik görevlisi veya polis atanmasıyla çözüleceğini düşünenler ağır vizyonsuzdur. keza öğretmenin yetkisinin arttırılmasını savunanlar da bir o kadar...

son olarak da hepsi için demiyorum ama bu iş bırakma eylemlerine, tatil gözüyle bakıp da sevinmeyen öğretmen yoksa öpsünler beni.