zaman tüneli

(bkz: kurtlar vadisi)
(bkz: avrupa yakası)
(bkz: how i met your mother)

insana güvenli alan mutluluğu veren eylem.
yumuşatıcı kokan yeni yıkanmış çarşafta banyo sonrası uyumak gibi. kesinlikle anksiyeteyle bir ilgisi var. he bir de her izlediğinde yeni bir pencereden bakıyorsun olay zenginleşiyor.
kurtlar vadisi profesörü oldum ben mesela.

alex michaelides tarafından yazılıp 2021 mart ayında yayınlanan psikolojik gerilim kitabıdır.

kitabı 3-4 saatte okuyup bitirdim zamanın nasıl geçtiğinin farkına bile varmamışım, yazım tarzı ve konusunun akıcı olması kendisine çok güzel bağlıyor.

kitap kocasını öldürmekle yargılanan ve bu yargının doğru mu yanlış mı olduğunu kitabın son sayfalarına kadar bilemeyeceğimiz bir kadın ve bu kadına yardım etmek isteyen bir terapist hakkında, net bir karar vermemiz sonunu okuyana kadar neredeyse imkansız çünkü kadının kocasına olan sevgisi her sayfada vurgulanıyor, peki o zaman kocasını böylesine seven bir kadın neden onun kafasını defalarca tüfekle ateş ederek parçalara ayırsın? gerçekten o mu yaptı? kavga mı etmişlerdi? gibi bir soru doğuyor ama bunların hiçbirine kadından bir yanıt alamıyoruz çünkü kadın cesedin başında bulunduğu andan itibaren yıllar geçmesine rağmen tek kelime konuşmuyor, böyle zor bir vakayı tedavi edip konuşturacağına inanan terapistimiz burda devreye giriyor, kadının hayatında böyle bir şeyi yapmasına sebep olacak şeyler yaşayıp yaşamadığını ve nasıl bir hayatı olduğunu araştırırken bir yandan terapistin kendi psikolojik sorunlarıylada yüzleşmesini okuyoruz, aslında bir hastayı tedavi etmek için yola çıkan terapistimiz bir anda kendini hasta olarak buluyor diyede bir yorum ekleyebilirim sanırım

konusunu kenara bırakıp genel yorumuma gelecek olursam kitap karakterlerin duygularını ve sıkıntılarını, olayın bunaltıcılığını öyle iyi yansıtmış ki, okurken arada bi kitabı kapatıp nefes alma molası verdim, bazı yerlerde kendi kendime içsel terapilerde yaptım tabi, psikoloji alt yapısı olan kitapları bu yüzden seviyorum, konu ne olursa olsun satırların arasında kendinden bir parça bulup içselleştirmene sebep oluyorlar, neyse sonucunda kitabın bitiminden pek memnun kalmadım maalesef ki, kitap sanki ince ince işlenmişte sonu hızlı bir düğmük ile bağlanmış gibi, yinede akıcılığından dolayı benim kendisine on üzerinden sekiz verdiğim bir kitap oldu.

aşk-ı memnu, yaprak dökümü, kanıt.
muhteşem üçlü.

ankara derken de k serttir.
ama anqara yazdığımda yine ankara okumayacaksan iş değişir. g harfi bu günler için de var.
dolayısıyla zamnında büyüklerimiz doğru karar vermişler. alfabede böyle bir şeye ihtiyaç yok.

fransız ihtilalinin 1799'da bittiğini ve victor hugo'nun 1802'de doğduğunu göz önünde bulundurursak, aslında tam olarak da ne olup bittiğini bile anlamadan kendisini ihtilalin yankıları arasında büyürken bulduğunu hayal edebiliriz. her toplumsal hareketin kendisini haklı çıkartma çabasının doğurduğu politik doktrinler bir yanda, yaşananların etkileri diğer yanda. insanların hikayeleri, öncesinde ve sonrasında çektikleri.
ciddi bir çıkarım olmadığı konusunda ben de hem fikirim. okurken biraz daha toplumum psikolojisinin iz düşümünün hikayesi diye bakıldığında tarihin bir kesitini görmemize yardımcı oluyor diye düşünmüşümdür, sürükleyici, insanların temel hayatta kalma hislerine ve duygusal temalara dokunuşunun doğurduğu bir akışla okuyucu alıp götürmesi de kitabın başarısının anahtarı sanırım. bir de dünyada ciddi bir değişim rüzgarı getiren ve yönetim sistemlerinin yapısal değişimine sebep olan toplumsal bir olayı daha dar ama daha bireye odaklı bir kesitini getirmesi cazibesinin en önemli parçası sanırım. victor hugo bu eserinde insanları avcuna almayı iyi başarıyor. açık konuşmak gerekirse başka eserlerini okumadım ama bu eseri hoşuma gider. oliver twist'i okuduktan kısa süre sonra okumuş olduğum bir eser. sanırım o dönemin insanlarının yaşadığı zorlukları bize gösteren iki kitabı peş peşe okuyarak ortak paydaları görmek bana o dönemde yaşamadığım için kendimi şanslı hissettirmişti.

firavun soyundan geliyormuş.

mısır'da mal mülk sahibi akrabaları varmış.

2026 yapımı bir komedi-avantür filmi. renkli ve türkçe.

bu grubu daha yeni keşfettiğim için kendime belalar okuyordum kaç gündür.
her şarkısı ayrı mükemmellikte olan doom metal grubu.

yıllardır aradığım şeyi bulmuşum gibi hissettiriyor.

en bilinen şarkılarından birini bırakıp biraz daha dinlemeye ve kendime lanet okumaya gidiyorum.

(bkz: diko)

merak ettim, google'dan baktım, bişe söylim mi, çok sıradan bir tipin var dostum, ahım şahım bir şey değilsin.

hepimize aynı şeyi hissettiriyor mu acaba. feci derin bir şey bu.
cascade

çok övüldü çok anlatıldı yeri nerde laaaa’ı aradım bulamadım.

starmaker'e göre bas.
esin engin, nilüfer, selda bağcan, şebnem ferah, barış manço ile aynı ses aralığına sahipmşim.

yakışıklı görmek istersem kocama bakıyorum. göz ve beğeni işi. bize göre çirkin olan mısırcı başkasına göre yakışıklı olabilir. alıcısı olanlar şansını denesin tabii. kadınlardan çok erkeklerin ilgisini çekiyor gibi.

türkçe'de hiç gerek olmadığı için hissedilmeyen eksiklik. biz de q harfiyle seslendirilebilecek sözcükler yok.

ayrıca kara ile çekirdek sözcüklerinden k'ler nasıl birbirinden farklı anlamadım. o sözcüklerin farkları sesli harflerden kaynaklanıyor gibi.

voca.ro/1mWEmc0NxY8z


siz benim neler çektiğimi nerden bileceksiniz.

hayatımda okuduğum en saçma önermelerden biri. özellikle ankara'yı anqara diye telaffuz etmeye çalıştıktan sonra.

(bkz: saganaki)
(bkz: izmir tulumu)
(bkz: tuzsuz lor)

ithal peynirlerden favorilerim:

manchego, camembert, gouda, gorgonzola, rokfor, parmesan(parmigiano regiano)

yerli peynirlerden favorilerim:

gravyer, kars kaşarı, yağlı ezine, mihaliç

3 ü atladık 5 geldi. ne ‘s’ i