zaman tüneli

garip emine'nin boyu neden iki karış? gelişmesi gerilemiş de ondan. efendim 7 yaşına kadar etli butlu, tombul bir çocuktum. fotoğraflarımdan da belli oluyor. yanaklarım 5 kilo geliyormuş. sonra ilk çocuk olmanın dezavantajlarından biri olan ebeveyn acemiliği yüzünden bir travma yaşamışız. öyle kısa süre de değil. bir yıl boyunca süren, geceleri yorgan altında ağlayan cinsten. belki de küçücük bedenimdeyken o kadar üzülmesem şu an ben de diğer 4 kardeşim gibi uzun boylu olabilirdim. tamam 1.80 de olmayalım da 1.60, 1,70 de güzel olurdu. tamam ulan. 155 santimetreye bile şükrederdim. işte o hazin yıldan sonra ne boyum uzamış, ne kilo almışım. bir deri bir kemik büyümüşüm öyle. 2017, 18 veya 19 idi. bir gün bir baktım karnımda bir şişlik. allah allah bu ne diyorum. acaba ölecek miyim? kesin ur falan var bende. meğer kilo almışım. o benim büyümeye başlayan göbeğimmiş. ulan! mutluluktan ağlamıştım. o gün bugündür göbeğim biraz yağlıdır. onu çok seviyorum. canım göbeğim.

ne dedik ve ne anlattık? bunun insanlığa faydası nedir? hiçbir fikrim yok. olsun biz bir şeyler öğrendik sayende diyenler beğeniye, çalınan zamanımın karşılığını öde diyip iban göndermek isteyenler favoriye bassın.

buna benzer çomar yavrularıyla iş yerlerinde karşılaştım genel olarak her şeyi ben bilirim havasındalar tanımadıkları kişilere de fazla cüretkarlar iş de beğenmiyorlar tecrübeli insana saygıları da yok. elin surisi afganı bunlardan daha vatana faydalı. bir laf edince de sinirlenip üzerinize koşuyorlar asdfghjk o sırada ben hala gülüyordum gayet sakindim. bu tiplerin anne babaları da aynı saygısız her şeyi ben bilirim havasındalar denk geldikçe dalgamı geçiyorum.

bu kadar güzel radyo işlevi olup, bunu değerlendirmekle ilgilenmeyen bir yönetime sahip absürt mecra.

iyi yayınlar dostlar.

yakın arkadaşsan illaki o yorum yapılır ya yapacak bir şey yok, şanındandır.

askerde epey kilo vermiştim ama kötü beslenen ve aşırı spor yapan biri olarak gelir gelmez geri aldım. askerden geleli 20 yıl oldu ve aynı kiloya dönmek biraz imkansız gibi olsa da umut fakirin ekmeği.

kaç gündür aklımda da yazmayı sürekli unutuyorum bunu. alıntı yaparken çıkan yazı çok çirkin duruyor ya, sırf o yüzden yazasım gelmiyor. kocaman, aralıklı şekilde, tanımı bölerek "alıntı!!!!" gibi yazmasına ne gerek var ki, daha estetik ve minimal olabilir o kısım. bu şekilde çok abartılı duruyor, sanki bomba patlatıyoruz da uyarı veriyor gibi*.
t:bizim sözlük işte.

konu önerisi: sevdiğimiz bir insanın yanında gördüğümüz birini neden kolayca kabullenir ve severiz?

ana diziyi yarım yamalak izlemiş olsam da hakkını teslim etmiştim ama devam dizileri para için çekilmiş kötü işlerdi. meraktan biraz izlemeye çalıştım ama devamı gelmedi.

bence ana dizide zaten hikaye bitmişti. esas karakter ölmedi diye diziye devam etmelerini elbette anlıyorum ama yapmasalar daha iyiydi.

alt komşu taşındı. sürekli balkonda telefondan sesi açık şekilde porno izliyordu. ben de cam balkonun camından yansıyan halini izliyordum. ulan dedim ben de böyle ciddi mi izliyorum bunu? sanki ulusa sesleniş konuşması izliyor pezevenk. iyi de bi adamdı sümerbank emeklisiymiş bi tane oğlu vardı işte yazın horoz onu da dövdü. neyse taşındılar hataylı bi kadın geldi. sanırım 45-50 var. hataylı olmayabilir. 45-50 de olmayabilir ama kesin kadın. çok güzel yemek yapıyor. bugün bi içli köfte getirdi allahım dedim bundan bıkana kadar alma canımı. bu biiiiir.

c blokta bi dümbük var liseye gidiyor sanırım. her gece onu yanlışlıkla ezdiğim ve bu yüzden babasının bana minnet duyduğu anları düşünürken uykuya dalıyorum. lavuğa bi tokat atsan bile vatani görev sayılır askerlikten muaf ederler. bisikletle boş havuza düşmüş ambulansla götürdüler. bu da iki.

sinirlendiğim şeyi anlatmayı bıraktım faydasını gördüm, dillendirmeyin arkadaşlar

''lady'' sesi ile mikrofon ilişkisini 'stabilize' etsin, derinden gelme, kesik gelme düzelir sanki.

çok iyi anlıyorum, özellikle çok yoğun bi takvim vardı, hatta 2 saati geçmeyecek biçimde ayarlanmıştı bi dönem ama şu an yapan yok gibi resmen, tekrar ben de bir şeyler mi yapsam diye düşünmüyor değilim, hatta aklımda yine bir dönem yaptığımız paranormal temalı bir şeyler var, kiminle konuşacağımı da bilmiyorum, daha da kötüsü büyük ihtimalle editörlerden birine sorsam çözeceğim sorunu çözmeye de üşeniyorum....

ülkede kriz ve koşturmaca var, rekabet var kı bu rekabet hem bizim özelliğimiz hem de yetememe hissinden kaynaklı bence. oysa öleceğiz. ye,iç,seviş ve muhtaç olma yeterli. ek olarak çocuk varsa anne baba olmayı becermek lazım.

ben filmin ayakları yere basan yanlarını sevdim. örneğin tüm derin uyku (cryo) filmlerinde ki bence en güzeli passengers olabilir , herkes uykudan jilet gibi uyanır.

bu filmde uzay gemisi çok gerçekçi tasarlanmış bana göre. bunlardan hariç genel olarak filmi eğlenceli buldum.

uzaylılar var mı eğer uzaylılar varsa nasıl varlıklar konusuna güzel bir açılım getirmiş olduğunu düşünüyorum.

arrival ile birlikte en sevdiğim ne diyeyim uzay temalı bilim kurgu filmleri arasına girdi. ınterstellar gibi bünyeyi yormuyor ama dramı ondan çok daha iyi izleyiciye geçiriyor.

.

bir tur daha seyretmeye karar verdiğim dizi.

başladım.

bir futbolcunun topla buluştuğu anda rakip oyuncuya göre ofsaytta bulunmasına rağmen, topa müdahale etmemesi, rakibe engel olacak bir hareket yapmaması durumu.

bu durumlarda başka bir oyuncu tarafından atılan golün iptal edilebilmesi için şu koşullardan birinin gerçekleşmesi lazım:

- kalecinin görüşünü engellemek
- topa hamle yapmak
- rakibe müdahalede bulunmak
- takım arkadaşı golü kaçırırsa, dönen topu tamamlayarak gol atmak

18 nisan 2026 gençlerbirliği galatasaray maçı'nda iptal edilen galatasaray golünün bunlardan hangisine uyduğu için iptal edildiği merak konusu. skandal bir karar olmadan geçen tek bir hafta dahi yok ligde. sonra da "dünya kupası maçlarında bizim hakemler niye yok?" bu yüzden yoksun işte. ivan bebek bile var hakemi olmuş, düşünün bizim seviyeyi.

sen kendi ülkenin en önemli derbisinde, kendi ülkenin hakemlerine güvenmeyip dışarıdan hakem dilenmiş ülkesin. kim ister senin hakemlerini o önemli turnuvada?

anne adaylarını korkutan ihtimal. kızıma hamileyken onu yeterince besleyememekten korkup günde iki defa kahvaltı yaptığım oluyordu. çok yürüyordum çünkü, tüm enerjiyi kendim harcıyorum sanıyordum. oysa bebekler anne karnında çok bencildir, tüm ihtiyaçlarını çekerler. ben henüz cahildim bu konuda. sonuç olarak 80 kiloyla doğuma gittim. bunun sadece 4 kilosu bebekti.

iyi yayınlar, yayın yakaladığıma sevindim şu an!

son günlerde radyo yayınlarını çok özlüyorum ben ya, bir dönem markete bile gidip gelmeye vakit bulamıyorduk dinlemekten. hiç unutmuyorum seneler önce patagonyalının bir yayınını dinliyordum, yayında birkaç kişi daha vardı konuk olarak, muhabbet o kadar sarmıştı ki ''abi 2 şarkıyı arkası arkaya çalsanız da tuvalet molası versek'' dediğimi hatırlıyorum... eskisi gibi neden yayınlar yapılmıyor? yoksa yapılıyor da ben mi çok giremediğim için kaçırıyorum?

bu son birkaç yıldır başıma çok fazla geliyor.

misal avrupa mimarisi başlığına giriyorum, avrupa mimarisinin birçok akımına dair yazılar yazmak, onları diğerlerinden ayırmamızı sağlayacak temel nedenleri mimariyle ilgilenmeyen bir insanın bile anlayacağı biçimde yazarken bir anda ''ulan sanki yazsak da okuyacaklar ha...'' diyerek yazmadan çıkıyorum.

mimari kısmında roma mimarisidir, etrüsk mimarisidir ve hatta dönemin rezaket depresif mimarileriyle ilgili yazıları bile bitirmeden komple silip *evet taslağa kaydetmeyecek kadar da salağım.'' çıkıyorum.

sadece bunlar değil tabi, birçok başlıkta böyle oluyor bu durum. şimdi aklına insanın okunma kaygısıyla iş yapmak geliyor tabi lakin konu kaygıdan ziyade bir kişiye de olsa bir şeyler kazandırabilmek lakin burada neden bilmiyorum, bir kişiye bile bir şeyler kazandırabilmek bazen çok zor gibi geliyor. boşa yazıyor, çiziyorum gibi hissediyorum buradayken... sırf bundandır ki son bir yıldır doğru düzgün bir şey yazdığım da yok. yazdıklarımın büyük çoğunluğunu da silip silinenlerimde bırakmayı tercih etmiştim bu yüzden...

yazma motivasyonunu kaybetmek mi denir buna yoksa iyice üşengeç bir hale gelerek insanın kendi dışında herkesi ve her şeyi suçlaması mı denir bilmiyorum ama yarından itibaren bir şeyler yazıp çizmeye başlayacağım yine.

kendi kendini dolduruşa getiren insanlarda olur. anlattıkça gaza gelir, kendi sözlerinden etkilenir. komik geliyorlar bana..