zaman tüneli

15 nisan 2026 kahramanmaraş okul saldırısı'nı gerçekleştiren, okulunda iki sınıfı tarayıp 9 kişiyi öldürüp(biri öğretmen) 13 kişiyi yaralayan çok ciddi psikolojik ve cinsel problemleri olan çocuk diyemeyeceğim bir öğretmen ve emekli polisin sıçtığı bir bok.. babası normalde yaşına göre yasak olduğu halde geçenlerde onu poligona götürmüş bir de bu olay üzerine oğlum zekiydi diye övünüyo o.ç hadi oğluna bunu diyon da niye eşcinsel olduğunu öğrenince zeki oğlunu boğazladın bay terörist?

eleman daha önce neler yapacağını birçok kez belli etmiş olup twitter'da etekli bir video paylaşmış videoda iki detay yakaladım.



sağ alttaki kutuda simpsons'daki okul müdürü skinner var ve evet gemini'de bunu onayladı..




diğeri ise sanki street fighter'dan ken masters gibi renklerinden ama ondan emin olamadı bu sefer yine de elemanın saçlarıyla ken'in saçları nedense gerçekten uyumlu geldi her şekilde..







evet trivia bilgi gibi bişey oldu bu da filmler üzerine olan ama gerçekten niye simpsons'daki en antipatik tiplerden biri olan okul müdür var orada o dikkatimi çekti tabii..

çocukta dahmer sendromu olduğu da o kadar belli ki zaten yalnızlığa takmış olup bir videosunda tuhaf tuhaf hareketler yapmasından durumun hiç normal olmadığı belliydi yani evet jeffrey dahmer'in filmlerini izlediyseniz o hareketler tanıdık gelecektir.

önce intihar etti dendi sonra bacağından yaralanıp kan kaybından öldü dendi ki ikisinin de hiçbir şekilde doğru olmadığı geceleyin sessiz sedasız mezarlığa gömülmesinden gayet babasının bağlantılarıyla kaçırıldığı çok bellidir. artık cem garipoğlu'nda olduğu gibi mezarı bir 10 sene sonra açılır belki ve içinden kefen çıkmaz kasap kemikleri gibi şeyler çıkar bakımsız mezar taşının görseliyle beraber..

(bkz: sebebi neydi ki)

it's my life
(bkz: bon jovi)

radyo yayınında konuk olan yazar tanesinin nickaltı'nın bunca boş olması bana açıklanamaz geldi.

bu gözler bunu da gördü.

yalnız enerjı olayı kuantum fiziği ile açıklanıyor. hanı atalar patanganın dediği gibi olabilir ancak herşey bir atom. atomun zihni ve öğretileri var bence.

charles dicnes - iki şehrin hikayesi
birhan keskin - fakir kene

tolkien'in yazınında prensestir.

beren'e tutulur ve aşkı için ölümlü olmayı kabul ederek tarihe geçen bir elf olur.

an itibarı ile radyomuzda 'patagonyalı'nın programına katılan yazar tanesidir.

şarkılar bazen derinleştirir. derine de bazen ihtiyaç yoktur.

evde kalmasın da sokakta mı kalsın, otelde mi kalsın, pansiyon köşelerine mi düşsün?*
normal bir insan gibi evde kalıyor işte. başının üstünde bir çatı var. temel barınma ihtiyacını gideriyor.
karnı da tok ve sırtı da pekse, değmeyin keyfine.*

kanepeye bir şey diyemem de yol kenarına ekmek bozuk yemek koyma var bir de. çomar zannediyor ki köpek bunu yiyince beslenecek falan.

tamam anasını satayım yunus ofsayttaysa, ben hakemin pasif ofsayt değerlendirmesini kabul ediyorum. ama biri bana burada yunus'un nasıl ofsaytta olduğunu, hangi gol uzvunun önde olduğunu lütfen açıklayabilir mi?

evlilik yüz yıl içinde çok azalacak belki de bitecek. evlenmek bana saçma ve komik geliyor artık dünya başka bir yöne doğru gidiyor orta doğulu afrikalı insanlar çok evleniyorlar. hala nüfusun üstünlük kurmada yeterli olduğunu düşünüyoruz ama bu doğru değil. bırak çomarlar evlensin sen de evde kal.

iyi yayınlar, güzel şarkılarla yürür sohbetiniz. eminim.

dikkatimi çekerler. toplu taşımada, arabanızda ya da yürürken ne zaman fakir semtlere bir uğrasanız eski püskü ve birbirine bitişmiş gecekondular görürsünüz. o evlerde herkes birbirini tanır. gariban bir samimiyet hâkimdir koca mahalleye, semte. o mahallede mutlaka kot farkı vardır ve evler arası yokuşlarda sıra sıra merdivenler bulunur. iki yanı tutamaklı o merdivenler insana normalde rengârenk hissiyatlar vermeliyken mahallenin ve semtin genelinin fakirliği ve bakımsızlığı ile bütünleşik bir hüzün verir. gariptir ki o merdivenlerin bir köşesine dikey yerleştirilmiş kirli, rengi solmuş bir kanepe vardır. oturulmaz da o kanepede. kot farkı var çünkü. hani düz zemin olsa atarsın sokağın bir yerine, konu komşu eş dost oturur laflar saatlerce. öyle bir imkân da yok.

kedi gibi, bıkılmış bir yaşlı ana baba gibi, ne bileyim kimsesiz bir çocuk gibi bırakılmıştır o kanepe oraya. sokağın izini taşır günden güne içinde. sokağa havadan düşen kiri pası, kötü havayı, gri dumanları %10 komisyon niteliğinde işler içine. yıllar içinde kumaşı parçalanır, tahtası düşer, eğilir bir tarafa düşme riski taşımaksızın. kimse de gelip almaz o kanepeyi oradan. bu kadar unutulmuşluğu ve sokağın keşmekeşliğine sessiz sessiz yedirilmesi çok gariptir o kanepenin. dışarıda kanepe var olm. alsanıza onu oradan? yok, almazlar. o semtin, o mahallenin, o sokağın kendine has mistik bir havası vardır. kuralları, sessiz başkaldırıları ve soyutlukları onları sarsılmaz bir kültür kılar. o kültür de kanepesiz yaşayamaz. o kanepe sokak arasına konacak, üstünde de kedi köpek dalaşıp ortama telaşlı bir neşe katacak. bundan gayrısı tanınmaz.

tanıma geçmeden önce biraz kendimi övmek istiyorum. dünyanın en komik kadınıyım. evet, en azından benim dünyamda öyle. geri kalanı da umrumda değil. üzgünken de daha komik oluyorum. 10 bin tanımın içindeki komikliklerden de ne kadar mutlu olduğumu anlayabilirsiniz.

tanım: ömrü yollarda geçen kamyoncuların çektiği pavyon hasreti ile kamyonlarını rengarenk ışıklar aracılığıyla süsleyip birer pavyona dönüştürmeleri sonucu oluşan gezen pavyona verilen isim.

öyle melül melül yolu izlerken ışıklı kamyonlar sayesinde aklıma gelen kelime şakası. önce bir güldüm de az daha ağlayacaktım. evet, şakanın kötülüğü yüzünden.

lady luthien aramızda.

istanbul'da en sevdiğim yer. çok farklı bir aurası var, sanki başka bir dünyanın kapısı aralanmış gibi hissettiriyor. lisede ilk kez gittiğimde de sonradan istanbul'da yaşarken gittiğim zamanlarda da hiç çıkasım gelmemişti. çok mitolojik, sanki orta dünyadan bir yerlerden çıkmış gibi.
ama en son restore edilmesinden sonra pek hoşuma gitmedi doğruyu söylemek gerekirse, o mitolojik atmosferi gitmiş, modern sanat müzesi gibi olmuş.

-arkandayım.

:)

sadece bulunduğum caddede 4 tane şubesi olan market. giderek de çoğalıyorlar.

dan brown’un yanılmıyorsam cehennem adlı romanında geçtiği için bir ara dehşet bir kalabalığa imza attığına şahit olduğum mekan.

ben bu bölgeye yakın yerlerde büyüdüm. ancak çok daha ileri bir yaşta bir kere görmüş olmak için pek de sıra beklemeden girdim içeriye. ve hani şok oldum.

zira iki sütun, ufak bir su birikintisi, karanlıkta azıcık seçilen gudubet medusa için bir gününün yarısını sıcak altında beklemeye ayırıyor turistler ve yurdum insanları.
üzücü ama müstahak, en azından güzel bir fotoğraf çekinin ya da güzel bir teklif yapın/alın, değsin.