zaman tüneli

bugün çok heyecanlıyızz.. sevgilim annemlerle tanışacak.
yaşadığımız bireysel gerginlliğe puanım 9/10

güldük eğlendik ve şimdi gelelim taraftarların en sevmediği bölüme: evet, saha içi.

her şeyden önce tedesco tamamen doğru bir taktikle başlıyor maça. baskıyı kırabildiği anlarda en az pasla direkt hücum ediyor. bu sayede pozisyon da buldu penaltı da böyle geldi. bu noktada kadro planlama faciasına da değinmek gerek. sidiki'nin potansiyeline hiçbir lafım yok ama orta düzey, savunma arkasına koşu yapabilen bir santraforu olsa dün çok daha çekişmeli bir maç olacakmış.

okan hoca da muhteşem bir taktiksel anlayış ve en doğru 11'le çıktı. uğurcan, osimhen doğal olarak övülüyorlar ama dün oynanan maçın x faktörü kesinlikle leroy sane. fenerbahçe sane'yi savunmakta inanılmaz zorlandı. eşleştiği oyuncular çizgide arcihe brown, içeri katettiğinde kante ve guenduzi olmasına rağmen bu yaşandı.

isim isim yazmayacağım ama bazı oyuncuların bütün sezon neden övüldüğünü anlamak mümkün değil. bazı oyuncular da ne kadar iyi oynarsa oynasın sırf star ışığı yok diye arka planda kalıyor.

dün beni kahkaha krizine sokmuş yazar.
kendisini hiç tanımıyorum, koyu fenerbahçe'li olduğunu biliyorum sadece.
maç başlığında ilk başta fenerbahçe'ye sinirlenmişti, normaldir. sonra gördüm ki, galatasayarımızın golleri saçma sapan ofsayt ile iptal edildi, penaltıları verilmedi 4 golümüz yendi minvalinde tanım girdi. o an kahkaha attım daha sonra da galatasaray'ın eze eze yendiği yazıp kendi takımını eleştirmeye başladı.

futbol eğlencedir, keyiftir. bu adam bunu yapıyor. sinirlendiği oluyor, kızdığı oluyor ama eğlenceyi ve keyif almayı da biliyor. millete ana bacı für etmiyor, futbol için olması gerekeni yapıyor.
tüm taraftarlar bu yazar gibi olsa keşke.

birinciliği ''mütercim tercumanlık'' almış.

çevirmenlik bitmiş diyollaa...

bahçenizden bir taş attım vişneye.

adamların saatleri güzel gibi, minimalist, mat siyah, kadran hoş.

diğer yandan ketıla, ütüye benzetiyorum. önyargı mı bilemedim.

aile evine giderken okuma kitabı toplayıp götürmeyen de ne bileyim... gerçi ben akrabalarımdan sıkılınca sabahtan akşama kadar kütüphanede durduğumu bilirim.

çengelköy'den istanbul boğazı.

kopuktu kopuktu zincir olduramadım, ne yaptım ne ettimse olduramadım.

utanma hissini henüz kaybetmemiş bir çocuğun yüzü.

jartiyer çorabıdır efenim.

doktor olsam sağlıksal sorunlar dışında asla yapmazdım:

sarı derdim ama söylenmiş. o yüzden herhangi bir ferrari modeli demek istiyorum.

bence çok harika bir komedyen.

bu kadında gerçekten ışık var. bir perran kutman bir ayşen gruda hatta belki adile naşit ayarında...

www.instagram.com/reel/DXd2...

eğer tiyatrocu değil gerçekten özel şirket yöneticisiyse, stand up yapmasını rica ediyorum.
90 yaşında müjdat gezenin 100 dolara plastik sandalye kakalayabildiği ülkede; bi gecede bi milyon dolar toplar.

esprisini gerçekten muhteşem buldum. yazılım şirketlerinde ömür çürüteceğine sahne sektöründe daha başarılı olabilir.

amarikada arkasında zilyar dolarlık tıp endüstrisinin bulunduğu ve bu endüstri para kazansın diye kamyonla oynayan kızlara pipi takılması gerektiğini vaazeden müfrit vokecilik üzerinden, her toplumda insanlık var olduğundan beri var olmuş ve tarihsel olarak bizim ülkemizde esasen batıya göre çok daha "normal" karşılanagelmiş bir topluluğu, magacı amarikan çomarlarının yaprak kürek tezviratını türkçeye iktibas ederek anormalleştiremezsiniz; sadece kendi yaşadığınız ülkenin kültürel, politik bağlamından zerre züküm haberiniz olmayacak kadar hayattan uzak olduğunuzdan dolayı konunun bambaşka bağlamlarda tezahür ettiği coğrafyalarda izlenen politik bir hattı salt internette okuduklarınız üzerinden içselleştirebilecek kadar aymaz olduğunuzu ortaya koymuş olursunuz.

mausumla bir yazarin mahlasını ya da fotoğrafını okşamadım. çünkü edep.

doğru vurgu ve tonlama ile başlık sizinle flörtleşmeye çalışıyor gibi olabilir.