zaman tüneli

başka işiniz mi yok oğlum?

çok eğlenceli dişime göre bireyler

çocukken yazlıkta ben en üst katta yatardım, tabi o zamanlar yapılaşma çok azdı buralarda.
beni de uyku tutmadığı zaman geçer terasta otururdum. her gece aynı baykuş gelir, tepemde öterdi. ben de karışmazdım.
sabaha kadar dertleşirdik.*

eskiden 10 bin kişinin kazma kürek çalıştığı madende bugün 5 tane adam kepçe ile aynı işi yapıyor.
1916'nın üzerinden 110 sene geçti. dünyada işçimi kaldı. halkın yüzde 80i hizmetler sektöründe çalışıyor.
eskiden otomotiv işçisi demek fabrikada elde çekiçle metal döven binlerce kişiydi; bugünkü otomotiv işçisi makinenin düğmesine basmaktan başka bi iş yapmayan adam. bugünün realitesiyle 150 sene öncenin almanya ve ingilteresi farklı yerler.

aklıma sadece baykuş sesi geliyor ve baykuşlar için kötü söylenen şeyler.gündüz gelen kuş sesi neşe,huzur ve heyecan hissettiriyor.zıtlıklar…

ben bu arkadaşların kendi aralarındaki bir kaç kavgasını youtube’daki komedi ve haber programlarında izledim:

1. kavganın bir yerinde, genelde 2-3. dakika gibi kıyafetin üzerinden kendi cinsel organlarına vuruyorlar.
2. sonunda mutlaka şalvar vesaire, ne giymişlerse o aşağı iniyor ve allah’ım, unutmak istiyorum.
3. küfürler eşliğinde kocalarının fırsat verildiği takdirde kavga edilen şahısla çok harika bir biçimde cinsellik yaşayacakları anlatılıyor. bence yeterince ikna edici olsalardı konu bir biçimde tatlıya bağlanırdı ama o da yok.. bu hususu da bir eleştiri olarak ekleyeyim.

yani emine pirzola’ya besin maddesi muamelesi yapıp, çiğ çip yerlerdi diye düşünüyorum.

param.

bütün işçi ve emekçilere kutlu olsundur.

ebabil bir kuştur

herhangi bir -izm'i savunup da fanatik olmayan görmedim bugüne kadar. fikirleri bir -izm'e indirgemeyi anlamsız buluyorum. tek bir yöne bakarsanız hiçbir şey göremezsiniz. bir şeyler daha yazasım var ama ben sizler kadar tarih bilmiyorum. siyaset tartışmayı da sevmem. kimseyle tartışasım da yok açıkçası. söylemek istediğim şey net. anlamayan sabaha kadar konuşsak da anlamayacak zaten.

sabrım

insana adeta dertlenme emine, her şey olacağına varır demek istiyor gibiler. küçücük kuşsun, yat uyu. nedir cikcikcik de cikcik.

kuş: ne diyor bu deli karı. daha çok ötün gardaşlar.

konuşan işin ucundan tutmuyorsa, hiçbir konuda
1- görüş
2- öneri
3- eleştiri
kabul etmiyorum.

akıl bende de var, herkeste var. bir halt bilmiyorsun. 10 bin saat deneyimin yok. kulaktan dolmasın.
ve hatta platinyum premium uzmanı bile olsan, gel sen yap madem.

takdir, tebrik ve hayranlık kabul ediyorum bak.

ben çok tipsizim ondan atmıyorum. siz attım farzedin.
(bkz: at hırsızı)*

anam şu foton tabancasını uzatabilicen mi ya sağol

boğa kızı

ben. üşümem demeyeyim ama 59 kişi varsa ortamda, en son ben üşürüm. dışarıda dolu, tipi, kar yoksa üstüme pek bir şey almam.

ama tepkiyi bundan ziyade, hayatımda asla terlik giymemiş olmamdan ve ayakkabı yoksa, her daim çıplak ayak gezmemden görürüm. taşa da basarım, bir şey olmuyor. hısım, arkadaş akraba, fotoya yorum yazan bakkal teyze deliriyorlar terlik nerede çorap nerede diye.

türk insanındaki "ayağını üşütürsün" takıntısının önünde geçemez tişört falan.

günlerim.