zaman tüneli

toplum benim mutsuzluğumu durup düşündü mü bir kere bile
(bkz: bencillik)

bugün haybeden 30 kağıt geldi, iyi hissediyorum.*

itirazı olan?

bu konu çok kafa kurcalıyor. illegal adam her türlü silaha ulaşıyor. ustalar kurusıkılardan veya cnc yapı glock yapıp satıyorlar peynir ekmek gibi. öyle büyük şehirler dışında da oluyor bu ha misal düzce gibi. bu illegal adamlar her türlü buna ulaşırken sen ben gibi vatandaşın buna erişimi üst derece zor ve pahalı. toplumda infial yaratma kısmı veya işin sosyolojik kısmı da kafamı kurcalıyor. bunun da bana kalırsa en büyük çözümü de hukuk. cinayet (müdafaa dışında) suçlarına daha ağır ceza getirmek. buna düzenlenme gelmediği sürece illegal hırt sürüleri yapı silahları ile sizden haraç kesip, gasp edip duracaklar...

tek adam rejimi. parlamenter sistemde mutlu olmasak da umutlu idik. umut göz ışıltısı ve onu kaybettik. gözlerimizin ferine hüzünlü bir buğu düştü.

ve tek adamın hiçbir şeyden haberi yok. sarayın avlusundan idare ettiği ülkeye bakar ve her şeyin saray avlusundan ibaret bir hoşluk içinde olduğuna inanır. bir takım pürüz araz vardır ve bunların da sebebi chp.

bu mutsuzluğu toplum hak etti mi?
kesinlikle hak etti. çoğunluk bu yönde bir seçim kullandı. daha beter olmasını dilerim. hani soğan yeriz diyenler umarım o soğana muhtaç kalır. öte yandan masumlar için sabır ve metanet diliyorum.

hakikaten olay ekonomik değil. zaten para bugün vardır yarın yok olur, bugün yoktur yarın gelir. para tek dert değil. sosyolojik bir afet, bir musibet, bir bela, bir enkaz var gibi. para gider gelir ama sosyal uyum ve ahenk kaybolduğu zaman bulunacak gibi değil. korkunç bir erozyon.

satılmış medya, cübbesi ilik düğmeye doymuş yargı, kişisel hırs ve menfaat peşinde koşan sözde muhalif ama özde işbirlikçi siyasiler, istikrarsızlık, mafyalaşma, global şirketlere halkı satma, adaletin üzerinden geçip hakkı yere düşürme vesaire...

hele o din tüccarı şaklaban heriflerin minnoş dertleri yok mu insanı çileden çıkarıyor.

çeyrek asırlık bozuklukta emeği geçenlerin allah belasını versin. iyi günler.

vicdanın bir koludur.

bir insanda ilk bakılan şeylerden biridir.

en temel ihtiyaçlarımızdan biri sanırım.
bugün bir arkadaşım uçuk bir rakama kafa masajına gittiğini ve çok iyi geldiğini uzun uzun anlattı. masajı yapan kadının aldığı eğitimlerden uyguladığı tekniklerden falan bahsetti. kadın yağlarla yarım saat masaj yapıyor sonra saçı yıkıyor kurutup klasik müzik eşliğinde tarıyor diye bahsedince neyin çok iyi geldiğini anladım.
en son bu kadar detaylı bakımı annelerimiz bebekken vermiştir herhalde, belki bebekken bile görmedik pekçoğumuz.

insan kaç yaşında olursa olsun bir elin başında gezinmesine, şefkatle dokunup iyi hissettirmesine, saçını taramasına ihtiyaç duyuyor demekki.

kendimi düşündüm en son kim başıma dokundu saçımı taradı diye, kuaförüm aklıma geldi. o da sırf sarışın doğmadık diye bir ton paketlerle dört saat beni kitliyor, sıcak fön boya kokusu bir yandan.
mecbur masaja gideceğiz biz de galiba…

siz en yakınınızdaki kadının, annenizin, eşinizin, kız kardeşinizin en son ne zaman başını okşayıp dur bu defa saçını ben tarayayım dediniz? yapın bunu.

(bkz: diablo) oynayanların bildiği sanctuary gezegenidir.

göreceli mesele

tedirginlik çağı: şiddet, aidiyet ve siyaset üzerine - evren balta

abdullah çatlıya çok benzeyen adamın ciddi ağırbaşlı örf adetlerimize uygun şekilde oynadığı kına gecesi videosu ama videodaki oynayan kişi çatlı mı değil mi tartışma konusudur birisi demiş ki la bu bizim köydeki sıradan gariban birisi ne çatlısı hahahahahaahahahahahahahaahhahh

ölümün yaşı yok.

ne hissettiğimi bilmiyorum ve bu durumu hiç sevmiyorum.

normalde hiç böyle olmam, en kötü anlarda bile. zaten kötü anları iyi yönettim ama şimdi ben kötü hissediyorum. bir kötü haber, bir de iyi haber aldım bu hafta. kötü haber aldığımda destek beklediklerimin yapmacık tavrı, hiç ummadıklarımın yanımda olması. iyi haberde yine ummadığım kişilerin tebrik edip, hakettiğimi söylemesi. yanımda olmasını beklediklerimin kıskanç tavırları ve başarıyı küçümseme çabaları kafamı çok karıştırdı... yazarken bile zorlanıyorum nedense. asabımı bozdu bu iki yüzlülük. çok az muhabbetimin olduğu birisi beni rüyasında gördüğünü ve bir sıkıntı varsa konuşmak istediğini söylerken, sürekli görüştüğüm insanlar o kimmiş, seni nasıl rüyasında görüyormuş tribi yapıp konuyu nereden nereye getiriyor. yine alakasız birisi benim bu başarıyı sonuna kadar hakettiğimi söylerken, sözde iyi muhabbet ettiğim insanlardan birisi böyle bir başarının kolay elde edilmeyeceğini söyleyerek, torpil iması yapıyor. aksini söylemeye tenezzül bile etmedim. zaten o da biliyor benim nasıl biri olduğumu ama insanoğlu işte... hiç kimseye anlatmadım canımı sıkan bu durumları, o yüzden bir yerlere yazıp çizip, bi şekilde atmak istiyorum kafamdan. birilerine göre en kötü, bana göre en iyi huyum hayatımdan çok kolay insan çıkartabilmem. bu yüzden bazıları benim ters biri olduğumu düşünüyor, halbuki ters birisi değilim sadece karaktersizlikleri affetmeyi sevmiyorum. bu hafta birkaç karaktersizi hayatımdan çıkarttım bile. bence böylesi daha iyi oldu. bu karışık girdiyi naçizane bir tavsiye ile bitirmek istiyorum. bu karışık duyguları yaşamamda az da olsa bazı tepkileri o an vermek yerine, o kişiye haksızlık yapmış olmayayım diye iyice emin olmayı beklememin de payı var. insan beklemediği insanlardan böyle davranışlar görünce konduramıyor tabii ancak siz bir şeyler seziyorsanız, sezgilerinize güvenin ve lafı çat diye gediğine koyun. bırakın o çakallar vicdan muhakemesi yapsın, siz değil.

ortadoğuda iyiden iyiye kendini göstermektedir.

özellikle rusya-ukrayna savaşı dengeleri bozdu. aktif, caydırıcı rusya, yerini pasif, sürekli kan kaybeden bir rusyaya bıraktı. bu durum, ortadoğuda dengelerin abd lehine değişmesine neden oldu.

israil önce gazzeye saldırarak, iranı savaşa sürüklemek istedi. beceremeyince “nükleer” bahanesi ile irana saldırılar düzenlendi. (tabi bu sırada filistini de aradan çıkardı)

bu sırada rusyanın fonladığı esad rejimi yıkıldı.
neticede ortadoğuda rusyanın zayıflaması, iran, filistin ve suriyede ciddi değişimlere neden oldu.

abd nin ortadoğu planında en riskli unsur hiç şüphesiz ulus-devletler olduğundan, temelde iran ve türkiye ciddi bir tehlike olarak göründü. hatta bu nedenle kimi zaman abdli bürokratlar türkiye için “osmanlı” modelini önermeye başladı.

nato zayıflatıldı, çünkü rusya gibi ciddi bir tehdit artık kalmadı. bu nedenle natonun ayak bağı olması istenmedi. (fakat natonun zayıflaması ile birlikte, avrupa birliği güvenlik açığını hissetmeye başladı. bu durum ab ülkelerine yeni müttefik arayışı oluşturdu.)

trump, israil dışında herkesi gözden çıkarmış gibi görünüyor, ancak ne için?


tüm bu gelişmelerin bir tek sonucu var: çin karşısında ekonomik olarak yenilgiye uğrayacağının farkında olan abd, dünyaya yeni bir kaos yaratarak, tıpkı dünya savaşlarında olduğu gibi, kendi hegemonyasını korumanın peşinde. bunun farkında olan ülkeler de altın ve silah gibi “kendi kendine yetebilme” kabiliyeti sağlayan kaynakları stoklamak istiyor.

işte silahlanma yarışı buradan kaynaklı. rusya, o ukrayna savaşına girmeyecekti! sonumuz hayır olsun…

anadolu irfanını yine ortaya çıkaran iğrençlikler silsilesine dayanamayan bir çocuk kurtuluşu ölümde görüyor, hoş böyle büyüdükten sonra yaşasa ne olacak ki. unutabilecek mı, mutlu bir çocukluk yaşayabilecek mi, sağlıklı bir birey olabilecek mi.

şimdi bu kızın başına gelenler imtihan dimi, sınav falan. böyle imtihan eden tanrıya şükredilir mi lan. bu mu sonsuz merhametli tanrı. bu tarz olaylarda hiç sorgulamadan nasıl hâlâ imtihan falan diyebiliyor insanlar aklım almıyor.

o yaşlı pislikleri sağlık sorunu, yaş akdi falan diyerek salarlar, ötekiler tutuksuz yargılandı adı altında salınır. bu ülke artık böyle bir yer. sonra çocuk yapın diyorlar, önce yapılanı korusanıza.

tokatçı filminde rahmetli kemal sunalın söylediği kelimedir ilk defa orada duydum