zaman tüneli

sanırım çocukluğuna inilmesi gerekir denen nokta burası.. çocukluğunda sevgiyi yeterince alamamış insanlar zamanla kendini değersiz hissedip sevgiye layık olmadığı sanrısına kapılabiliyor. çünkü insan sevgiyi ilk orada öğreniyor. eğer çocukken sevgi başarıya, uslu olmaya, beklenti karşılamaya ya da birilerinin onayına bağlandıysa, büyüdüğünde de sevgiyi doğal bir şey gibi göremiyor. sürekli hak edilmesi gereken bir ödül gibi düşünüyor.

böyle insanlar genelde dışarıdan normal görünür ama içlerinde hep aynı ses ..beni gerçekten tanısalar sevmezler..! çünkü zamanında koşulsuz kabul görmemişlerdir. hep bir şart vardır. güzel olursan, başarılı olursan, söz dinlersen, sorun çıkarmazsan sevileceğin öğretilmiştir. o yüzden büyüyünce de insan kendini olduğu haliyle yeterli hissedemiyor. sürekli bir eksik varmış gibi yaşıyor.

halbuki sevgi dediğin şey cv hazırlar gibi olmamalı. insan sırf insan olduğu için değer görmeli. güzellik, yakışıklılık, zeka, para, başarı… bunların hepsi gelip geçici şeyler zaten. bir insan sadece performans gösterdiğinde seviliyorsa, orada sevgi değil şartlı kabul vardır. ve şartlı kabul insanın ruhunu çok sessiz bir şekilde çürütür..

tbmm'de örneğini sıklıkla görüyoruz.

aynı şeyi söyleyen bir kişi alkışlanır, takdir edilirken, diğerinin tepkiyle karşılanması, saldırılması durumu.

bir tür çifte standart.

sana hiçbir yere gelemeyeceksin falan derlerse inan onlara.
bir de boş hayallere kapılma.

-seni sevmeyen bir dost.

gelecek on yılda aptalca çok şey yapacaksın ama takılma. hayat bazen yaşanması gerektiği gibi ilerler. sen sadece duruma uyarsın.

sıradan olmayan ama izlerken de çok rahatsız eden bir anime olması asla yetmemiştir, şarkıları da aynı şekilde rahatsız edicidir. opening ve endingleri duyunca hala tüylerim diken diken olur.

şu şarkıya sebebini anlamadığım bir şekilde bağımlıyım mesela. animeyi izleyeli 10 yıl falan geçmiştir sabahları bazen uykumdan bu şarkıyla uyanırım. öyle etkilemiştir beni. ayrıca bu şarkının seiyuu lar tarafından söylenmiş olması ayrı bir detaydır.
şarkının hem sözleri hem müziği sert başlar ve giderek naifleşir. biraz delilik ile naiflik arasındadır. zannedersem ruh halime göre bazen küfürlü kısımla uyanırken bazen naif kısmıyla uyanıyorum.*

katılmıyorum. bir kadın yazar var ki onun tanımlarına güldüğüm kadar başka yazarların tanımlarına gülmemişimdir hatta isim vereyim kendisi eppur si muove (yazar). sadece 1 tane de değil komik bulduğum kadın yazarlar var sözlükte.

fotoğraf atamam ama bombay'la birlikte uykumuzun gelmesini bekliyoruz.
bugün biraz yorulduk.

yeni neslin en büyük bug'ı.. bu durumu çözenler başarıyı göğüslüyor.

(bkz: büyü de gel çocuk)

siz kim sözlük kadınları kim ulan. gidin umut sarıkaya karikatürlerinden alıntı yapın koçum, hadi.

bir tarafım istanbul, bir tarafım ankara..

(bkz: izmit)

orta sınıf alt sınıfa çekilince.

maaş yattı ama daha elime geçmeden bitti diyenlerin sayısı daha hızlı yükseliyor. böyle bir ortamda ultra zengin sayısının ikiye katlanması bana ekonomik başarı hikayesi gibi gelmiyor. tam tersine, sistemin kimleri yukarı taşıdığını ve kimleri aşağı ittiği gerçeğini kör göze parmak yapıyor. çünkü ortadaki refah büyümüyor refah belirli bir kesimde birikiyor.

maalesef büyük bir dahi olan don mclean'in kariyerinin başında ( profesyonel olarak) attığı en büyük kurşun olması hasebiyle, şarkının şöhreti mclean'in dehasını gölgede bırakmıştır. şarkı adeta amerikan ulusal hafızasının bir kapsülüdür. şarkı sözlerinin anlamı on yıllar boyunca konuşulmuş ve tartışılmıştır.

bana kimse allah senden razı olsun demesin. ben ateistim. bunun bana faydası yok. onun yerine para verebilirsin kardeşim. iban için dm. *

yeşil yol filminde geçen bir sahnedir.

"yaratılanı severiz, yaradan'dan ötürü"
yunus emre.

bana ne, allah düşünsün.. razı olmuyorsa belasını versin mi diyelim, ne istiyorsunuz?

şu yavrulara bakınnnnnn

ilginç bir tarihi gerçek.. o değil de mete han oğuz kağan değil miydi..? pardon mao-tun veya motun mu demeliydim.. yoksa batur veya bagatur ?
kafam karıştı, doktor dooktor ilaçlarım..