zaman tüneli

hadi bakalım kim kime dum duma.

ünlü değiller fakat benim kalbimin ünlüsü olan animasyon karakterleri.
ortadaki de ben.

kaldırılmasıyla "gün geçmiyor ki bir algı operasyonunu bozmayagörelim maşallah süphanallah" dedirten reklam.
ek: tanımım ironi içerir. söylemeyince anlamıyorsunuz belirteyim dedim.

gibi'nin ilkkan'ı.

insan ruhu çok acaip.. hem eleştiriyorum hem de izliyorum. recep ivedik seyircisi olacak kadar ne gibi bir günah işlemiş olabilirim? aptalca ama gülüyorum da..

gece uykuya dalmadan önce bana bir araba tarafından parçalandığımı, pencereden düştüğümü, yolda yürürken aniden elektrik çarpması yüzünden öldüğümü düşündürten endişe çeşidi olabilir mi?

deli gömleğimi ütüleyeyim. yakında lazım olacak gibi duruyor.

sanırım bu davranış şekli her ortamda var. sözlükte bile.. eğer sözü yazan kankansa beğeni-fav, sevmediğin yazarsa sayfayı çevir geç..

olmamış olanın tehdidi.
gerçek tehdit nedir? varolan, şimdide olan bir tehdittir. örneğin karşınızda saldırgan bir köpek olması.
öngörüsel endişe nedir? ya yarın işe giderken karşıma saldırgan bir köpek çıkarsa korkusu.tehdit henüz gerçek değildir ama beyin, olası bir geleceği şu anki “tehlike anı” gibi kodlar. kişinin kaygısı tehditten değil olasılıktan beslenir. size zamanda yolculuk yaptırır. sizi bugün dünün yarını için harcar. kafanız karıştı değil mi?
beyin kontrol edilemeyene odaklanır. henüz var olmayan bir şeyi kontrol etmeye çalışmak imkansızdır.
bu döngüyü kırmanın yollarından biri şudur: fark ettiğin an “şu anda gerçek bir tehdit var mı?” diye sor. çoğu zaman cevap “hayır” olacaktır. o an nefes al, şimdiki ana dön. öngörüsel endişenin en sevmediği şey, şimdiki anın somut güvenliğidir.

odaklanmak için elimde büyük bir koz var: mutlu olmak.

bu akşam kitap okumayı deneyeceğim mesela. bir sayfayı 10 dakikada okuyacağım. normalde bir sayfayı 1 dakikadan az bir sürede okurum. sen naneyi yemişsin kızım. afiyet olsun.

sanırım çocukluğuna inilmesi gerekir denen nokta burası.. çocukluğunda sevgiyi yeterince alamamış insanlar zamanla kendini değersiz hissedip sevgiye layık olmadığı sanrısına kapılabiliyor. çünkü insan sevgiyi ilk orada öğreniyor. eğer çocukken sevgi başarıya, uslu olmaya, beklenti karşılamaya ya da birilerinin onayına bağlandıysa, büyüdüğünde de sevgiyi doğal bir şey gibi göremiyor. sürekli hak edilmesi gereken bir ödül gibi düşünüyor.

böyle insanlar genelde dışarıdan normal görünür ama içlerinde hep aynı ses ..beni gerçekten tanısalar sevmezler..! çünkü zamanında koşulsuz kabul görmemişlerdir. hep bir şart vardır. güzel olursan, başarılı olursan, söz dinlersen, sorun çıkarmazsan sevileceğin öğretilmiştir. o yüzden büyüyünce de insan kendini olduğu haliyle yeterli hissedemiyor. sürekli bir eksik varmış gibi yaşıyor.

halbuki sevgi dediğin şey cv hazırlar gibi olmamalı. insan sırf insan olduğu için değer görmeli. güzellik, yakışıklılık, zeka, para, başarı… bunların hepsi gelip geçici şeyler zaten. bir insan sadece performans gösterdiğinde seviliyorsa, orada sevgi değil şartlı kabul vardır. ve şartlı kabul insanın ruhunu çok sessiz bir şekilde çürütür..

tbmm'de örneğini sıklıkla görüyoruz.

aynı şeyi söyleyen bir kişi alkışlanır, takdir edilirken, diğerinin tepkiyle karşılanması, saldırılması durumu.

bir tür çifte standart.

sana hiçbir yere gelemeyeceksin falan derlerse inan onlara.
bir de boş hayallere kapılma.

-seni sevmeyen bir dost.

gelecek on yılda aptalca çok şey yapacaksın ama takılma. hayat bazen yaşanması gerektiği gibi ilerler. sen sadece duruma uyarsın.

sıradan olmayan ama izlerken de çok rahatsız eden bir anime olması asla yetmemiştir, şarkıları da aynı şekilde rahatsız edicidir. opening ve endingleri duyunca hala tüylerim diken diken olur.

şu şarkıya sebebini anlamadığım bir şekilde bağımlıyım mesela. animeyi izleyeli 10 yıl falan geçmiştir sabahları bazen uykumdan bu şarkıyla uyanırım. öyle etkilemiştir beni. ayrıca bu şarkının seiyuu lar tarafından söylenmiş olması ayrı bir detaydır.
şarkının hem sözleri hem müziği sert başlar ve giderek naifleşir. biraz delilik ile naiflik arasındadır. zannedersem ruh halime göre bazen küfürlü kısımla uyanırken bazen naif kısmıyla uyanıyorum.*

katılmıyorum. bir kadın yazar var ki onun tanımlarına güldüğüm kadar başka yazarların tanımlarına gülmemişimdir hatta isim vereyim kendisi eppur si muove (yazar). sadece 1 tane de değil komik bulduğum kadın yazarlar var sözlükte.

fotoğraf atamam ama bombay'la birlikte uykumuzun gelmesini bekliyoruz.
bugün biraz yorulduk.

yeni neslin en büyük bug'ı.. bu durumu çözenler başarıyı göğüslüyor.