zaman tüneli

yoldaş'ın çantasından çıkan nutuk'ta göze çarpan not.

ilkokulda ben de böyleydim. sonra hayatın acı gerçekleri ile sınandım ve okula gitmemek için ağlamayı tercih ettim.

erkek (caps lock açık).

geçen gün bir çocuk annesine bir daha asansörü yalamayacağına dair söz veriyordu. ağlayarak yeminler ediyordu. bir yandan da ben sadece hakkım olanı almak istedim falan diyordu. demem o ki çok okuyanı da başa bela.

türkçe çeviri kuran birinci olmasa bile listenin üst sıralarında yer alabilir sanırım.

ne gerek var kendin anlamaya, anlatan şarlatanlar var nasıl olsa.

bana çok benzediği yani mükemmel olduğu için paylaşamıyoruz. sakıncalı.

başlıyore.

sınandığın her anın sana bıraktıkları kadar hakkın vardı yaşamaya
sen her seferinde kolay olanı seçtin
geri döndüğün kapılar ardında neler yaşandığından habersiz
sen her seferinde merak ettin
uçsuz bucaksız bir yoldu sınavın
sen her sapakta firar ettin
sana güvenmemelerini, sana sırt çevirmelerini hazmedemedin
sonunda ikrah ettin

cahilliğin huzurunu bilgelik sanan kalabalıklar arasına hoş geldin.

dur.

2007 dolaylarında falan deselerdi ben bu başlığı açmazdım da işte o nokta çoktan aşıldı. mayıs ayı son derece sıkıcı.

youtube'ta sevdiğin şarkıların altına bakıyorum, benle ilgili bir şey yazdın mı diye

böyle bir film vardı. insanlar evden çıkamıyordu filan.

bundan yıllar yıllar önce (8 yıl olmuş) o zamanki sevgilim canımın çok sıkkın olduğu bir gece "al bunu dinle, kafan dağılsın, dinledikçe beni hatırla" diye muse'un undisclosed desires parçasını atmıştı. parçada şöyle bir kısım var, "you trick your lovers that you're wicked and divine // you may be a sinner but your innocence is mine" yani diyor ki "seni kendime sakladım"- ehem şaka. "sen ki sevgililerini kötücül ve kutsal biri olduğuna dair oyuna getirirsin, günahkar olabilirsin ama masumiyetin benimdir". canım cidden çok sıkkındı, yani o kadar sıkkın o kadar bıkkındım ki kafamda kara bulutlar dolanıyordu. ne yaptı etti konuyu bel altı muhabbete getirmişti yine *

ben ki yıllardır dijital bir büyücü olarak büyücü ismini kullanmayı çok sevdim, hala da seviyorum. kendimi kötü bir insan olarak tanımlamaktan gocunmuyorum ve utanmıyorum da bundan. 8 sene sonra anladım büyücü ismine laf atmış (hani kötüyüm mötüyüm diyosun, ortamlarda büyücü ayağına yatıyosun ama yerim senin o masumiyetini bebiş çekmiş). hadi hep birlikte dinleyelim.



ayrıca


editus communis #2228255 bizde yalan yok ne kadar sevdiğimize dair

toplayın partiyi yeni quest var.

böyle bir çocuk var mı demeyin. var. burada, bizim evde. kendisi kızım olur. umarım bu performansı birinci sınıfa başladığında da gösterir. tamam ben de okula koşa koşa gidiyordum da bu kadar da değildi.

-kızım bak pikniğe gideceğiz, çocuklar da olacak.
-ama okula gitmezsem nasıl yeni şeyler öğrenirim anne?
-parkta oynayacaksınız bak.
-iyi bir daha okula gitmem o zaman.

ağlayış ve kapanış. sonuç: okula gidiyor. sen nasıl bir anasın çocuğu okulundan alıkoyuyorsun? püü, rezil karı.

üçüncü sezona devam edemedim çünkü çok rahatsız edici. aslında izlenir gibi. bilemedim. beni bir tık hırpaladı. cassie-nate zıvanadan çıktı, jules kötü yola düştü, rue desen? rue midemi bulandırıyor. eminim bir yerlerde spoiler vardır, demeyi unuttum. çok şeyler yazdım ama boş şeyler yazdım. böyleli.

uzaydayız. herkesin kafası karışık, olur böyle şeyler.

cennetteki ilk günümde kahvaltı yaparken yahşi batı’yı açacağım.

meşhur olması 300 km ile paramparça olan rs6 kazasında kullanılmasından gelir.