zaman tüneli

kesinlikle güzel bir şey ama kesinlikle üzecek bir şey.. çünkü aynısı size hissedilmeyecek..

romanya'nın yarı final parformansı için: "romanya: gayet güzel bir gothic rock parçası ve cidden hoşuma gitti. finale kalabilirler mi emin olamasam da ben çok sevdim." demiştim.

el yükseltiyorum zira kadın yarı finaldekinden çok daha iyi söyledi gibi duydum. yani zaten rock vokalinden operatik sopranoya geçişleri yarı finalde de etkileyiciydi ama bunda genel entonasyonu daha iyi, verdiği sesler daha kararlıydı sanki. bir tek son verdiği seste armoniden çıktı ama o da rockçı asiliği gibi değerlendirilebilir.

zirveye oynayabilirler. ilk 10'a kesin girerler zaten.

norveç için bir tahminde bulunamıyorum ama sıkı parça ve performans diyebilirim. onda da keşke ana solist son kısımlarını söyleseydi.

şarkı bitirişleri önemlidir ya. performanstan sonraki tavırlar da öyle.

mesela italya'nın solisti performansından sonra ağladı. avrupa bizim kadar merhametli değil ya. bence italya ilk 5'e falan giremeyecek. ilk 10'a girerlerse bile şaşırırım. yanılabilirim de tabii, bakalım.

bu arada her parçadan bahsetmedim ama almanya da iyiydi ya. onlar da ilk 10'a rahat girerler, belki ilk 5'e... diye bir tahmin yürütüyorum. evet, vokalist yarı finaldeki kadar iyi söyleyemedi gibime geldi ama gene de iyiydi.

isveç'in kadın solistinin ingilizce diksiyou/aksanı beni hafiften irite etti ve sesi de inanılmaz iyi değildi ama şarkı ve bilhassa parçanın altyapısı süperdi. bunu yarı final değerlendirmemde de söylemiştim gerçi. bence sanki ilk 5'e giremezler, ilk 10 bile zor gibi görünüyor ama işte elektronik altyapısına bayıldığımdan bu parçayı da çok sevdiklerimin arasında sayıyorum.

performanslar sona erdi.

hala favorim avustralya. ama burada beğenip övdüklerimden başka bir ülke kazanırsa da sevinirim yarışmayı. umarım favorim veya diğer beğendiklerimden biri kazanır. haha.

ortaokulda ahıska türkü bir kızla aynı sınıftaydım. lisede de karşılaşmıştık o kızla. iyi kalpli bir kızdı, ne zaman sınıfta bir problem yaşasam gelir beni savunurdu, bana çoğu konuda arka çıkardı. bir keresinde rus misafirlerinin geleceğini söylemişti, ben de bana bir rus kız ayarla dile benden ne dersen demiştim kıza. bana rus kız ayarlamadı tabii ki, ayıp etti. gerçi 2 yıl önce rus kızı kendimiz bulduk da ne oldu, hayatımızın kazığını yedik. hof.

bunun varlığını bilmiyordum, artık yaşlılık planlarımda bunu almak var. 4 teker olanı ama 2 ya da 3 teker herhangi bir şeyi süremiyorum.

postumu yedim odamda bekliyorum...

biz çok zekiyiz sen aptalsın tavrı bana hep antipatik gelmiştir. herkes aptal yargısını pek sorgulamıyorum ama ben çok zekiyim yargısı da bana göre değildi hiçbir zaman. artık insanlara gıcıklık olsun diye ben çok zekiyim herkes aptal tavrını takınmaya karar verdim. yıllar içerisinde sakinleşinceye kadar da bu böyle olacak.

elbette kendi çapımızda baba olduğumuz içindir.

efendim önceden facebook denen yerde böyle bir mesaj almanız an meselesiydi. liseden arkadaşınızın arkadaşının teyzesinin kızı sizde ekli olurdu. o da 1500 kişilik arkadaş listesinden sizi bulup postumu beğenir misin diye bir soru yöneltirdi. hayır kardeşim!, aynı şehirde yaşıyoruz diye ne bu ricacılık. tabii ki ne kadar içimizden sövsek de beğenirdik. biz racon bilen ağır ablalardık. yeni nesilde kalmadı böyle şeyler.


postumu beğenir misin?

bence güzel geçti, tek olumsuzluk saatlerdir yağan yağmur. dışarı çıkamadım. bence 4/10 bir gündü.

biraz yana doğru kafayı eğmek ve hafif gülümseyerek "eyvallah" demek. hayalim bu.
ancak, yaptığım genelde gürültülü bi "yaaaaaa, teşekkürrrr" oluyor. cool olmayı beceremiyorum awk.

bu sene şarkılar kötüydü. müzikler karman çorman kafa ütülüyor. ama showlar iyi özellikle bulgaristanın performansı bayağı iyiydi. arada kaçırdıklarımda olabilir ama şarkı olarak şu an aklımda kalan bir tek fransa oldu.

edit: aa avustralya da güzelmiş..

ben bunun mantığını hiç anlamadım. scootera bir tane ayağınla adım attırırsın yürür, ayakta yolculuk yaparsın. evden işe-işten gezmeye mantığı olduğu için uzun yol yapamazsın. trafiğe girmesi sınırlıdır. yani koltuk bir ihtiyaç değildir.
böyle bir seçenek arasında kalsam koltuklu bir scooter yerine bisikler ya da scooter motosiklet alırdım.

bana hep garip gelmiştir.

bazı dönemlerim var benim böyle bazen iki ayda bazen haftada bi beni yoklayan. insanlardan her şekilde nefret ettiğim tek kelime konuşmanın içimden gelmediği dönemler. hatta o kadar maskeleyemiyorum ki zehir gibi konuşuyorum konuşursam. sonra bir gün kalkıyorum uykumdan ve sakinleşmişim. önceleri anlamazdım neden böyle olduğunu. şimdi anlıyorum, taşıyamıyor artık sinir sistemim, isyan ediyor. sonra sıfırlanıp devam ediyorum hayatıma. anlıyorum ama kendimi, sorunun kaynağını da biliyorum ve zamanla çözebileceğimi de. böyle hissettiğimde insanlarla tek kelime konuşmuyorum ki kalp kırmayayım. enteresan dimi?

yerine göre "komiğim", "akıllıyım", "kültürlüyüm"....

yaaaaa öyle demesene şapşik.

sade bir teşekkür yeterli bence. iltifata iltifatla karşılık vermek samimiyetsiz geliyor bana.

duzenli olarak gittiginiz ve calismanin da yorulmanin da hakkini verdiginiz bir isiniz varsa her gun duzenli olarak yasadiginiz ibretlik hadisedir..

biri değil bir sözlük de olsa razıyım. swh

hadi diyelim ki yarısını kaybediyorum ama adım gibi eminim en az yarısını da ortamdaki birisi cebine atıyor...