zaman tüneli

zannediyorum demir, bir yıldızın sıcaklığı ile üretilebilecek en büyük atom numarasına sahip olan element. 26’dan büyük atom numaralı elementler aslında big bang sonrasında kainata saçılan elementler.

ben kehf suresi 96. ayette geçen demir ve bakır konusunun esasen böyle bir olguya referans verdiğini düşünüyorum ama konu uzun diye çok detaylandırmıyorum.

duygusal ve kırılgan yapılı erkektir.

(bkz: baki mercimek)

bir kuşağın belleğinde farklı yerlere oturdu, kimi için uyanış noktası oldu, kimi için sadece karanlık bir anı.

artık gelmeyendir.

eskiden paralel evrenlerde dolana dolana anın gerçekliğini kaybederdim lakin yakın zamanda içime hiçbir şeyin farklı olmayacağına dair bir sakinlik hali geldi.

yıllar önce baroya tonla evrak sunduğumuz prosedürlerin bir tanesinde, sırf imza alabilmek için karşıma çıkan ilk hukuk ofisinin içine dalmıştım. o kadar tatlı bir üstat içerde beni karşıladı ki anlatamam. uzun uzun nasihat etti. çok farklı tonda bir sohbet oldu. o sohbetin bir anında bana "olan, olması gerekendir" dedi. son on yılda en çok atıf yaptığım sözlerden biridir herhalde.
hayır hiçbir şey farklı olmayacaktı. çünkü bunun olması gerekiyordu. farklı bir adım atılsaydı da başka bir şekilde aynı sonuç elde edilecekti. en büyük hikaye yazarı hala o. ve hikayenin sonunu bilmiyoruz. sadece hayatın mükemmel bir kurgu olduğuna güvenip yaşamak lazım bazı şeyleri.

prens zuko gelir aklıma böyle durumlarda. hikayeye başından bakarsak onurunu kaybetmiş ve imkansız bir göreve mahkum edilmiş bir prens. hikayeye sondan bakarsak, başına gelenler sonucunda kendini aşıp kral olmayı başarmış bir adam. evet olan, olması gerekenmiş sadece. sadece oldurana güvenmek lazım.

(bkz: halis karataş)

cin, görünmeyen bir varlık.
bunu bir insana uyarladığımızda oldukça güçlü bir metafor. konuşmadan ağırlık koyan, bağırmadan fark ettiren insanlar var ya, işte onlar.

olmaması değil ama olması için çok sebep var.
insanı hayata bağlayan ve motivasyon veren bir tarafı var en başta, senden bir parça muzicevi şekilde gelişiyor büyüyor ve sen de onunla beraber bir şeyler öğreniyorsun sürekli olarak, hayata karşı merakını da diri tutuyor, çocuğun zevklerini ve çağını da takip etmek zorunda hissediyorsun iyi bir ebeveynsen çünkü. ayrıca bunca boş beleş insan bir sürü çocuk yapıyorken ve gayet mutluyken, benim neyim eksik de yapmıyorum diye düşünmeli insan, sonra çocuk yapma yaşını geçince çok pişman oluyorlar. insanı değerli yapan öldükten sonra bıraktığı eseridir, çocuk da en büyük eserdir yetiştirmesini bilene.

uyudun mu

yarış atları sporculukta ne kadar parlak bir kariyerleri olursa olsun sakin huzurlu bir emeklilik yaşayamadan kesilip sofralarımıza geliyorlar. düşünsene abi mesela kupon yaptğın, birinci gelsin diye heyecanla takip ettiğin bir atı yemiş olabilirsin farkında olmadan.

dünyaya fairuz gibi muazzam bir sanatçıyı armağan etmiş ülke.

sanki hep sorarak arıyorsunuz. böyle sorulsa cevabım sonsuza kadar hayır olur herhalde.

vücudumuzdaki elementlerin oluşumları milyarlarca yıl öncesinde gerçekleşti aslında. mesela demir bir süpernova sebebiyle patlayan bir yıldızın eseri gibi gibi. aslında bedenlerimizde milyarlarca yıllık izler taşıyor olabiliriz. çünkü atomlar yok olmaz sadece yer değiştirir. yani aslında geçmişin izlerini her zaman taşıyoruz, sizde bulunan herhangi bir atom bir zamanlar kocaman bir mamutta falan olabilir yani *

sildiğim için hatırlamıyorum ama memnun oldum falan gibi bir şeydi.

(bkz: uyuması gerekirken cin gibi olmak)

ay ve güneş bile kavuşuyor biz hala kavuşamadık sevgilim...

bizdeki nasreddin hoca fıkralarının “dönem fıkrası olmayan”, sonradan eklenen örneklerinin genel çıkış noktası olan devlet.

pişmanlıktan farklı bir his.
pişmanlık "yanlış yaptım" der. bu his ise "yanlış yapmadım ama başka türlü de olabilirdi" der. daha sessiz, daha derin bir ağırlık.

en sevdiğim gol sevinci ama aylardır bunu merak ediyorum birine küfür etti gibi ama allah bilir