zaman tüneli

genelde öyle.

ofisteyim.
sözlüğe bakınıyorum.
manyak yazarlarıyla sohbet ediyorum*
seviyorum sizi ya.

safi rüzgarın bol keseden sallamalarına kendi taraftarı da pek inanmadı ki tekrar bu modeli başkan seçtiler. ben fenerli olsam ben de buna verirdim oyumu. safi rüzgar onu getirecem bunu getirecem diye atıp tutunca sordular adama ne ile getireceksin hangi parayla getireceksin? rüzgar da " bakacaz, halledecez ıg mıg" babında cevaplar verince tarihi bir fark yedi aziz'den.

gerçi aziz'in her türlü 12 bin kemik oyu olduğu söyleniyordu, totalde 27 bin oyun yarısı da safi'ye kaysa yüzde 5 ile 7 arası bir farkla yine kazanır deniliyordu ve bu kadar fark beklenmiyordu. ama demek ki safi'yi kimse güvenilir bulmadı.

gerçi geçen seçimden önceki seçimde de koç'un karşısına çıkan aziz'in kazanma ihtimali çok yüksek görülüyordu ama koç'un listesinde acun ılıcalı olması olayı tamamen değiştirdi.

yani başkandan çok acun'a güvendi millet.listede acun'un adını gören herkes bastı koç'a oyunu.

yani safi rüzgar da boş boş sallayacağına listesine acun gibi birini bulsaydı belki de seçilirdi. neyse bizim için farkeden bir şey yok ha mehmet ali, ha ali mehmet.

sadece romantik ilişkilerle kalsa iyi. bu kepazelik artık her arkadaşlıkta ve akrabalıkta var.

insanlar bugün sevgiyi her türlü rezilliği örten bir pelerin sanıyor. birbirini incitmemek uğruna herkes bir diğerinin ayıplarına göz yumuyor. atışın serbest olduğu bu toplum düzeninde en karaktersiz ve en çirkef olan hiyerarşide en tepeye oturuyor.

sokakta, kafede avazı çıktığı kadar bağıran, etrafa saldıran saygısız bir çocuk görüyorsun. büyükleri arkasından "aman kırılmasın, çocuktur" derler. terbiyesizliği sevgiyle meşrulaştırdıklarını sanıyorlar. sınır çekmeyi bilmeyen ebeveynler, yarının narsist canavarlarını kendi elleriyle besliyor. o çocuğun ikaz edilmeye, eğer nezaketle yola gelmezse de dayak yemeyi ihtiyacı var.

asıl büyük tiyatro dostluklarımızda. yanındaki insanı aşağılayan, hakaret eden ama hemen arkasından "şaka yaptım, beni tanımıyor musun?" diyerek sıyrılan tiplerle dolu etraf. saygısızlığı şaka maskesiyle gizlemek yeni nesil samimiyet oldu. kendi ezikliğini karşısındakini küçülterek tatmin eden bu asalaklara arkadaş diyoruz. karşı çıktığınızda ise hemen "biz seni seviyoruz" savunması geliyor.

ne yapmalı ? kim olduğuna bakmaksızın sizi rahatsız eden her türlü söze karşı sınır çekmelisiniz. sizin neyden rahatsız olacağınızı da siz belirlersiniz başka kimse değil.

işimin başında, kaos bir pazartesinin içindeyim…

oturdum aşık olduğum kediyi izliyorum.

günaydın

uzak durulması gereken erkektir.
erkek her zaman hayatındaki kadınlardan fikir almalı ama kendi fikri ile karşılaştırıp ona göre hareket etmeli.

bir de başıma gelen bir şeyi paylaşayım. buradan sonrası ilgini çekmeyebilir okuma istersen..

erkek arkadaşımla kaldığımızda eskişehir'de hafif grip oldu ve halsizdi. ancak gece yarısı otobüse bilet almıştım ben o saatlerde yola çıkacaktım. kendisi ertesi sabah çıkacaktı.
ama grip olunca benim içim rahat etmedi. hayatım bir gün daha kalalım. ben senin hâlin olduğundan emin olayım sonra gideriz dedim. bunu söylediğimin üzerinden biraz geçti. kafasında ölçtü tarttı. sonra annesi aramıştı işte. ona dedi ki anne sen bir gün daha kalın demiştin kalmaya karar verdim.

annesi dedi ki hadi be oradan sen beni dinlemezsin ki. kendin istemişsindir.
kal madem oğlum dedi.

ben tabi sinsi sinsi dinliyorum djxjjxıf
harbiden adam ne ben der demez tamam dedi ne de annesi dediğinde tamam demiş.

kafasında ölçtü biçti işleri nasıl ayarlar eder düşündü karar verdi.
eril hareket yemin ederim. eridim.
bu arada ertesi gün olana kadar toparlamasını sağladım. arada ateşi vs çıkmıştı iyi ki yalnız bırakmadım.

çok yorgunum… o yüzden bütün telaştan uzak, düşünceleri savmış olarak, denize karşı elimde biramla uzanıp keyif yapmak şu an tek isteğim.

yine aynı kafeye geldim.
bu sefer tenha köşeme geçemedim çünkü yerimi başka birisi kapmış.
ben de mecburen birileriyle göt göte oturmak zorunda kalacak olduğum bir yere geçtim.

ilk başta birazcık ders çalıştım.
sonra bu kadar ders çalışmanın bana yetecek olduğu tespitine vararak sözlüğe girdim ve bunları yazmaya başladım.
asla o kadarcık ders çalışma yetmeyecek bu arada ama konumuz bu değil.

içecek olarak ise en naneli olan şeyi tercih ettim çünkü naneli olan her şeye bayılıyorum.
sıcak havada denize atlamak gibi bir his yaratıyor.
bu arada deniz fobim var ama konumuz bu da değildi, evet.

etrafımdaki herkes kısık sesle konuştuğu için onları da dinleyemiyorum.
size tavsiyem bu tarz mekanlarda yüksek sesle konuşun ki benim gibi kaos bağımlılarını az biraz mutlu edebilin.

şimdi ise kafenin kedisinin benim kucağıma gelmesini umarak içeceğimi yudumlayacağım.
o yüzden şu anlık bay.

tahammül seviyemiz yerlerde. tabii ki en kolayı engelle gitsin demek. zaten yeterince şeyle uğraşıyoruz, bari burada uğraşmayalım, değil mi?

moralim bozulacağına sil gitsin demek en mantıklı olanı. ama keşke hayat da sözlükteki engelle tuşu kadar kolay olsaydı. tüm problemler, tek tuşla görünmez olsaydı.

emrivaki yaparak biriyle tanıştırmaya çalıştılar. kaçtım. o salak adamın azcık gururu varsa bir daha beni görmeye gelmez.

çok doğru tespitler. ben doğada vakit geçirdiğim zaman birkaç gün daha huzurlu oluyorum.
bazen doğa manzaralı videolar ve resimler huzur veriyor. sonuçta doğalımız doğa içinde olmaktı. bu betonarme lanet dünya bize ait değil. biz ona ait hatta ona köleyiz.

dokunmadan çalışmayan şeyleri üzdünüz şu an.

kadının hangi yaşta ne giyeceğine de karışmayın be kardeşim. ister neon yeşil giyer, ister cırt pembe. size ne, kime ne?

öylesini biz arkadaş ortamında bile çekemiyoruz,
sevgilisi nasıl çeker aklım almıyor.
öf, mıymıy tipler.

güneşlenmek. bekle beni eda taşo pıno yağı bronzlaşacağız.

(bkz: çalıyorsa dokunma).

hogwarts kayyımı.

evkenilecek erkektir
yeni nesil sılasu'lara bakmayın