zaman tüneli

insanlar bugün barınaklardaki hayvanlara acıyorlar, onların doğal ortamında olmamasına üzülüyorlar. hayvanlara gösterdiğimiz hassasiyetin birazını da kendimize göstersek fena olmaz.

doğa kanunlarını yenebileceğini sanan ama dört duvar arasında anksiyete krizleri geçiren kibirli maymunlarız. nereden geldiğimizi unuttuk ve ne olduğumuzu. beynimiz ve bedenimiz hâlâ ormanlara ait, her ne kadar biz betonları sevmeye mecbur kalsak da. gözlerimiz güneş ışığı arıyor, mavi ekranla yetiniyor.

araştırmalar, hastanede odası bir ağaca bakan hastaların, boş bir duvara bakanlara kıyasla çok daha az acı çekip hızla iyileştiğini gösterdi. doğadaki geometrik desenler ve renkler, beynimize binlerce yıllık bir hafızayla "güvendesin, evindesin" mesajı verir; vücudun olağan matematiğini destekler.

biz bu bedava huzuru boktan bir konfor alanına takasladık.

seninle şöyle olabilirdik aptal şey

akşama ne pişirsem diye düşünmemek.
yok böyle bir keyif. anlayamazsınız.

kendim gibi düşünmeyenleri engellemek gibi bir huyum yok. sebebi de insanların ne kadar mal olduğunu görebilmek.

normalde özellikle sinirleneceğimi bildiğim için tercih etmesem de bulunduğum ilçede özel hastane olmadığı için devlet hastanesine gitmiş bulundum sabah sabah.
kayıt kısmına gittim, “randevulu hastasınız gerek yok” dedi kayıttaki görevli. dedim ki “evet ama özel sigorta olduğu için doktorların sekreteri tekrar buraya gönderip kayıt onayı almamı istiyorlar.”
devamı şöyle:

-yok öyle bir şey sıranız gelince direkt geçin

• beyefendi anlıyorum ama hep aynı sorun oluyor sıra geldiğinde lütfen bi kayıt onayı yapar mısınız 1 dakikanızı almaz

- hayır bana işimi mi öğretiyorsunuz ? direkt gidin ben buradan işlem yapamam.

• sabır çekerek… peki

dedim. dakikalarca randevulu saatim geçmesine rağmen bekledim. sonra sekreter çıktı ve dedi kiiiii “ikati burada mı ? sizin kayıt biriminden kayıt onayı almanız lazım”

• evet oradaki arkadaşlarınıza söyledim ama yapmıyorlar direkt geç dediler.

~ ben buradan işlem yapamam.

• peki ben ne yapayım ?

~ kayıt onayı alın. ben ne yapayım ?

üst kata çıkıp yine kayıt birimiyle görüştüm diyalog hemen hemen aynı. aşağıya inip hemen hemen yine aynı cümleleri duyduktan sonra

• iyi ben hasta haklarına gideyim hoş sonuç çıkmayacak ama neyse…

hasta hakları yerinde yok ahshshdhd delirmedim hala sakinim.
bekledim 20 dakikadan daha uzun. yok hala.
başhekime doğru yol aldım.
sekreterine durumu anlattım bana ne dese beğenirsiniz ? “hasta hakları bunun için var oraya gidip şikayet edin başhekim müsait değil.”

heh evet artık burada bende de kayış koptu.
bağırarak içerideki başhekim de duysun diye başladım söylenmeye “ara dedim hasta hakları yerinde mi, 5 kere bir kayıt kısmına bir doktorun sekreterine gittim, ya yaşlı insanlar da geliyor buraya siz ne biçim insanlarsınız, ne biçim hastane burası” falan.

başhekim çıktı. hasta haklarını arattırdı aaa yerinde yok ahshshshd
sonra birkaç telefon ettirdi ben tabii o sırada cimere bir halta yaramayacağını bildiğim halde şikayette bulunmuştum zaten. başhekim lütfetti “doktorla görüşebilirsiniz.” dedi.

ben de dedim ki “yapacağınız işe tüküreyim, istemiyorum illa bağırıp çağırmak mı gerekiyor, bir tane aklı başında insan yok, şikayetimi de çoktan yaptım, sırf şikayet etmiyim diye işimi halletmenizi istemiyorum zaten” dedim ve çıktım hastaneden.

bu da böyle bir anımdı şeklinde şurada dursun.

ama hata bunlarda değil, hiç sesini çıkarmayan insanlarda. şikayetlerin ciddiye alınmamasında, neyse.

tekdüzelikten kurtulamaz, tüm sesleri ve sözleri engellemiştir…

engellememeyi tercih ederim. çünkü dünyanın en komik şeyleri aktrollerdir.

naber rümeysa?

yankı odası mimarıdır. kendi sesinin
yankısını dinlemek için
oda inşa eder. farklı sesi duyunca çözümü engellemekte bulur.
kalemini keskinleştirmek yerine
sustur butonuna basar.

pek tabii; yamaç paraşütü ve tüplü dalış.

bunlardan biri de ben oluyorum sanırım.
engelliyorum çünkü kafa dağıtmak için girdiğim platformda her türden insanın her türden silkimsonik fikrini görmeye ihtiyaç duymuyorum.
günlük hayatımda fazlasıyla karşıma çıkıyorlar zaten, artı olarak bir de burada karşıma çıkmalarına gerek olduğunu düşünmüyorum.
o yüzden basıyorum engeli.
kafam rahat ediyor.

çok iyi fikirmiş he insan kendisini allah sanar-sanır,,,

#3999575

adeta psikolojiye saldırı niteliği. eskiden türk basınında sansür neredeyse yok
kaza, cinayet, şiddet...
ham haliyle manşet olurdu.
insan bedenine _saygı mı, etik mi? _ sorusu bile sorulmadan yayınlanır. hatta, hürriyet gazetesi, suikast sonucu hayatını kaybeden genel yayın yönetmeni çetin emeç'in cesedini vücudundaki mermi delikleri ile teşhir ederek manşete taşımıştı.

bugün ise basın etik kuralları, sosyal medya baskısı, rtük ve yayın ilkeleri sonucu insan onuru kavramı basına girdi.

vücudunuz b.k gibi görünüyorsa spor yapmanıza gerek yoktur ama banyodan sonra aynaya bakıp "olm senin hakikaten giderin var" demeye başladıysanız o spor bir biçimde yapılır.

genç yaşında sezonu sessiz sedasız domine etmeye başladı. 2026 motor regülasyonları en çok mercedes takımına yarasa da takım arkadaşı george russell’a da hem psikolojik olarak hem de performans olarak üstünlük sağladı. şampiyon olur mu bilmem. ama beş yarış boyunca göstermiş olduğu performans takdire şayan. zira hem pole pozisyonunu alıyor en hızlı turu atıyor hem de yarış boyunca arkasındakilere ciddi faklar atıyor. bir üstteki tanımda belirtildiği gibi heyecanlandırmıyor işini yapıp gidiyor.

vakti zamanında biriyle flörtleşiyorum.. o oldu, bu oldu, kızın evine gittim..

bir evde ne hayal edersiniz?
koltuk.. pembe
masa.. pembe
yatak örtüsü.. pembe..
halılar, perdeler.. pembe..
havlular, küçük ev aletleri, özel olarak boyatılmış beyaz eşyalar.. pembe..
çatal-bıçaklar.. pembe..

"bdv, deli oğlum bu.. kafası bir şeye atarsa bu beni keser" diye düşünerek evden voltamı aldım, ciddiyim.

margot robbie'nin barbie filmi pembe boya stoklarını bitirmiş ya.. ben işte o filmin ne anlatmak istediğini gördüm.
hatta örnek vatandaş'tan da şüphe ediyorum, acaba bahsettiğim kişiyi mi gördü, diye..

(bkz: it döylemek)

ama cehennemde...swh
üstadım demişti. rahmetle anıyorum.
(link: www.instagram.com/reel/DZIv...)