zaman tüneli

kennedy cadde olalı böyle zulüm görmemişti. elit olarak adlandırabileceğimiz semtin seviyesi yerlere düşmüştü.

annem ve babam.
çünkü onlar küçükken zorla gönderilmişler. dayak vs yiyerek kuran öğretilmeye çalışılmış.
sonuç olarak babam agnostik annem deist ama kendini müslüman biliyor.

ama bizi göndermedikleri için şanslıyız.

duman-en güzel günüm gecem.

yazın gelmesiyle bu şarkı daha bir güzel oldu. dinlemelere doyamıyorum, terapi gibi geliyor.

öncelikle şunu belirtmek isterim ki yaş almak (cinsiyetçilik şeklinde algılanmasın kültürel gerçeklikleri anlatacağım) erkekler için nedense sorun olurken kadınlar için özgürleşmenin adım adım ilerlemesidir.
daha genç yaşlarda baskı altında hisseden kadın yaş aldıkça diğer insanların ne düşündüğünü umursamamaya başlar. toplumsal normların genellikle kadınlar için dayattığı o saçmalıkları artık kabullenmez, sorgular ve belli bir yaştan sonra da “hay sizin…” şeklinde başlayan cümleleri kahkahalarıyla birleştirir.

bu sebeple birçok farklı tutum sergilese bile, şu konu geneline hemen gireyim: daha özgür kıyafet seçimleri, daha farklı makyajlar, daha canlı renkler, daha kendisi gibi davranmaya başlar. çünkü özgürleşme duygusunun her insanda yarattığı o müthiş devinimi yaşamadan anlayamazsınız.

ayrıca 20. yüzyılın başlarında pembe erkek, mavi kadın rengiyken bu günümüz toplumunda hem değişmiş hem de bazı renk tonları sadece çocuklara kalmalı gibi bir algı oluşmuştur. ne yazık…


o değil de;
bir rengin belirli bir yaşa ait olduğu varsayımı desen var,
kadınların yaş aldıkça nasıl görünmesi gerektiğine dair beklenti var,
kişisel zevkin evrensel bir doğru gibi sunulması desen o da var, nerden baksan muazzam başlık^^

insanların ne giydiklerine değil de ne söylediklerine dikkat etmeye başladığımız zaman değişecek dünya…

her biri diğerinden farklıdır.

tolumsal sorumluluk sahibi bi birey olarak
eve attığım her kıza bunu hatırlatırım

gökyüzünün o koyu gri _noir hikayesi gibi _ havası bir anda patlamış ve her yeri saniyeler içinde buz parçaları kaplamıştır.

.

ilk bakışta siyah toprak üzerine saçılmış beyaz boncuk ve inci taneleri gibi estetik dursa da, aslında tabiatın yıkıcı gücünü temsil ediyor.

iri taneliyse, yani ceviz büyüklüğüne yaklaşacak kadar ise, ekili araziler için gerçek bir felaket senaryosudur. o taze yeşilliklerin boynunu büküp geçmiştir.

yav bi şey anlatmak öğretmek de suç oldu anasını satayım
neymiş menplayemning
aklım almıyo demiyo da

olum ilim nerde olsa alacaksın ya
geç bu işleri

dün bir mağazada sırada bekliyordum. arkamdaki kadın görevli personele sürekli söyleniyordu; ne kadar yavaş, of, puf. bir şeyler... belli gergin bir kadın zaten. söylediklerinden çok, söyleyiş tarzı ve üslubu da iticiydi.
işte tam böyle anlarda devreye giriyorum ben. kasadaki kız ufak tefek, tatlı bir şeydi zaten. üstelik kendimden küçük gençlere iltifat etmeyi severim. çok şükür kompleksi biri değilim, en sevdiğim huylarımdan biridir bu. sıra bana geldi: ne kadar tatlısın ya sen, dedim.
bir anda yüzündeki gerginlik yerini gülümsemeye bıraktı. o mutlu oldu, ben mutlu oldum. arkamdaki nemrutta şaşırdı. lan aynı yerde sıra bekliyoruz ve aşırı bir bekleme falanda olmadı yani. tribal enfeksiyon geçirmiş olabilirsin de kötü enerjini kendine sakla. bu kadar..

kimseyi mutlu etmek gibi bir görevim yok, bu da ayrı konu. ama birini mutlu edeceksem bunu kırmadan, incitmeden, nezaketle yapmayı biliyorum çok şükür. genelde kötü hissi bastırmak; dengelemek, kötü bir anı silmek, bir kişiyi oyalamak için yapıyormuşum bu örnekte bunu fark ettim.

avmlere giremez

35 yaşını geçmesine rağmen tom ve jerryli tshort giyenini gördükten sonra çok normal gelen kadındır.

algı gerçekten olağanüstü bir gerçekliğe dönüşüyor. bunun en büyük ispatlarından biri kırmızı ve pembenin şu an kadın rengi olması olayı.

1970 lı yıllardaki moda devriminden sonra pembe ve kırmızı kadın rengi haline dönüştü ve bundan sonra da bu algının yıkılması imkânsız. halbuki 70 lı yıllara kadar tüm dünyada kralların, sultanların ve padişahların rengi olarak bir erkek rengi idi.

mühendislikte esprisine söyleniyor olsa da, post-prodüksiyon ve grafik tasarımın temellerini oluşturduğunu düşünüyorum.

bu işe daha yeni girmiş birisi olarak arkadaşlarımla/arkadaşımla elbette ki bir şeyler ürettik. her seferinde şans eseri olarak kötü görüntüleri efektlerle, ayarlarla falan az da olsa kurtarmayı başardık. ne yaptığımız hakkında en ufak bir fikrimiz yoktu, bir şey deniyorduk çalışıyorsa dokanmıyorduk.

televizyon kapanınca ekranın ortasında kalan o ışık noktası, hem gizemli hem de ilginç görüntülerden biriydi.

“ahlaklı bir söylemi var mı ki ?” gibi bir soruyu kesinlikle akıllara getiren bir başlık olmuştur. ahlaksızlıkları şeklinde başlığı düzenlesek daha doğru olur sanki^^

özellikle en bilmediği konularda ahkam kesmektir. ironinin vücut bulmuş hali resmen.

türkiye'de gelmiş geçmiş en klasik, tütünü ağır ve dumanı ağır sigara markasıydı. otobüste sigara içilen yılların sigarası.
otobüs kaptanı ön camın önüne dizdiği o uzun sansun'un paketinden bir tane çeker, o kemik direksiyonu tek elle çevirirken kabini yoğun duman kaplardı.