zaman tüneli

biraz kül biraz duman. o benim işte.

gelecekte evde duymayı beklediğim yakarış. 15 yıla falan o iş tamam. annesi duymak istemeyecek sanırım. annesi kim olacak acaba? ulan inşallah 15 yıla erkekler doğurmaya başlamaz.

sting - fragile

mükemmel şarkı.

bence de devlet eneaarciiiiiiii sini bunlara harcamasın.

yanlış önerme.

enerji de dışa bağımlı olan insan modeli.

türkiye'de tarım bitti, kuru fasulye bile dışardan geliyordur.

sürekli aynı şeyleri yiyerek kendimi bu dertten kurtarıyorum. ben basit bir adamım. hafta içi mevsimin sebzesi neyse ondan tencere yemeği yaparım, yanına da duruma göre çorba ya da pilav. hafta sonu da ızgara yaparım. üşendiğim zaman da dışarıdan pizza söylerim ya da omlet yapar, yanına çay demler akşam kahvaltısı yaparım. kafam rahat.

seçeneğin çok olması her gün farklı birini denememi gerektirmiyor. meraksızlık böyle durumlarda çok işlevsel oluyor.

binlerce yemek var arkadaş, ne tarifler var.

yeter ki paran, zamanın olsun, hayatta baymaz. hatta bir ömür yetmez.

peygamber de çıkmıyor eskisi gibi

hem foot hem food halinin midemi bulandırdığı fetişlerdir.

teyit imkanı çok o yüzden. bildiğiniz destanları düşünün. birilerinin size bunların bugün olduğunu anlattığını düşünün. kaçına inanırsınız, kaçına ya bi s....r git lütfen dersiniz. mevzunun temeli bu. bugün birinci ağızdan dinlediğim halde, ben o olayın olduğuna inanmıyorsam. başkalarına nasıl aktarılsın bu bilgi.

yuzyillar boyu kadinlara bicilen rolun, sehirlerde buyuk olcude ortadan kaldirilmasiyla erkeklerin baski altina girmesi hali.

bu kadar gevseme ve otorite kaybi hayra alamet degildir.

cilt kanseri için birebir

cenazelerde yemek dağıtmıyorum.

insanlar orada anasını, çocuğunu gömmüş. aç karnınızı bi zahmet doyurup gelin.

eskiden yol uzunmuş başka seçenek yokmuş. şimdi en beter adam yolda ağzına bi simit, kek atar idare eder.

klasik, tanıdık kokuları var. incandessence olanını beğendim. notalar: elmas orkide, beyaz şakayık ve frezya. şekerli değil, ne çok ağır ne çok hafif çiçeksi bir koku.

ilk sezon iyiydi.

sonra aynı fikrin kopyasının kopyasının kopyası geldi. ruhu gitti, rüküş efektli bir fast fooda dönüştü. sözde bebeler, ana baba olacak yaşa geldiler.

en son baktığımda cinlere metallica konseri veriyorlardı, o raddede tüketim abartısı.

benim bildiğim kadarıyla, halen özel olarak seçilmiş ve eğitilmiş bazı ilgili alan ustaları tarafından, bazı destanlar halen yazılmaya devam ediyor. manas ve benzeri destanlar bugün hala klasik anlamda tek bir yazar tarafından olmasa da; manasçı, akyn, bagşı, epik şarkıcı ve anlatıcılar tarafından icra edilmeye devam ediliyor. her icra, hafıza, kalıp sözler, motifler, bölgesel varyantlar, doğaçlama ve dinleyici bağlamıyla yeniden kuruluyor. daha sonra bu icralar araştırmacılar, kurumlar ve kültür arşivleri tarafından yazıya, ses kaydına, videoya ve dijital arşive geçiriliyor. en güçlü yaşayan destan adayları da; manas, gesar, olonkho, mongol tuuli, hilali ve göroğlu/gorogly şeklindedir.

nereden baktığına bağlı.

gidişi türev, sonucu integral dünyanın.

destan öyle oturulup yazılan bir şey değildir ki. yüzyıllar sürer olgunlaşması. bu yüzyılın bakış açısıyla bakarsak destan yazılmıyor yahu deriz. çünkü destanın bizim için manası eskilerden farklı. biz tüketiriz. onlar unutmamak için üretir.

songül hanımın özel dikim gelinliğinden bihaber olduğunuzu gösterir.