zaman tüneli

balayımızdan hemen sonra gitmiştik. çok keyifliydi. '' geçmesin günümüz'' yorumlarını repertuarlarından çıkarmışlar ama olsundu. yine de tüm şarkılarını ezbere bilen bir çift olarak biz çok eğlendik.

akkuyu nükleer güç santrali, türkiye’nin mersin ilinin gülnar ilçesinde akdeniz kıyısında inşa edilen, ülkemizin ilk nükleer enerji santrali. rusya devlet nükleer enerji kuruluşu (rosatom) ile işbirliği edilerek inşa ediliyor. tam kapiseteye ulaştığında ülkenin enerji ihtiyacının %10'unu tek başına sırtlayacak. akkuyu, sıradan bir altyapı projesi değil; türkiye ekonomisinin bağımsızlık sigortası.

türkiye’nin en büyük mali sıkıntısı, sanayisi büyüdükçe dışarıdan daha fazla petrol ve doğalgaz ithal etmek zorunda kalıyor olmamız. akkuyu, yılda yaklaşık 35 milyar kilovatsaat elektrik üreterek, türkiye’nin her yıl milyarlarca doları yurt dışındaki enerji üreticilerine ödemesini engelleyecektir. bu para içeride kalacak, cari açık kalıcı olarak küçülecek.

bizim ekonomide "baz yük" adını verdiğimiz bir olay var. güneş ve rüzgar enerjisi hava durumuna bağlıdır; gece güneş açmaz, rüzgar durabilir. ancak ağır sanayi ve yüksek teknoloji üretim merkezleri 7/24 kesintisiz enerjiye ihtiyaç duyar. akkuyu, hava şartlarından bağımsız olarak, 60 yıl boyunca durmaksızın bu "baz yükü" sağlayarak sanayicinin önünü görmesini sağlayacak.

jeopolitik olarak bağımsız olmak isteyen bir devlet, kışın rusya gazı kestiğinde ya da iran arıza bahanesiyle vanayı kapattığında sanayisinin durmayacağından emin olmak zorundadır. nükleer enerji, hava durumundan veya komşu ülkelerin siyasi kaprislerinden bağımsız olarak, onlarca yıl boyunca kesintisiz güç garantisi verir.

bu santral ekonomimiz ve alım gücümüz için de kritik. kömür ve doğalgaz santralleriyle üretilen elektrik pahalıdır ve maliyeti sürekli değişen döviz kuruna bağlıdır. nükleer santral kurulurken pahalıdır ancak işletme aşamasında dünyanın en ucuz elektriğini üretir. devlet sanayiye ucuz ve fiyatı hiç değişmeyen elektrik sağladığında, hammadde üzerindeki vergileri kısabilir. sanayicinin maliyeti düştükçe küresel rekabet gücü artar, üretim devasa boyutlara ulaşır.

türkiye'nin bu güce ve refaha kavuşmasını istemeyenler, 5. kol faaliyetleriyle felaket tellallığı yaparak insanımızı korkutmaya çalışıyor. bu tanımda biraz da bu endişelerin ne kadar haksız olduğunu göstermek istiyorum.

1986 yılındaki çernobil kazası, eski sovyet teknolojisi olan rbmk tipi reaktörlerde yaşandı. o reaktörlerin en büyük hatası, reaktörün etrafında koruyucu bir beton kubbenin olmaması ve fiziksel olarak istikrarsız bir tasarıma sahip olmasıydı. akkuyu’da kullanılan vver-1200 reaktörleri 3+ nesil en modern teknolojidir. reaktör, iki katmanlı devasa bir beton koruma kabuğunun içindedir. bu kubbe, hiçbir radyasyon sızdırmayacağı gibi, dışarıdan bir yolcu uçağının doğrudan çarpmasına veya füzeli saldırılara dayanacak şekilde tasarlanmış bir işten söz ediyoruz burada. boru değil.

santralin inşa edileceği konum şu anda 5. sınıf deprem bölgesi olarak kabul ediliyor yani deprem riski en düşük düzeyde. herhangi bir deprem veya tsunami riski barındırmıyor. hatta yapay olarak (haarp vb. teknolojilerle) yönlendirilebilecek tsunami saldırıları bile düşünülmüş ve pasif güvenlik sistemleri, elektriksiz çalışan yerçekimi odaklı savunma barajları ve reaktör erimesini önleyen erime tutucu sistemler projeye dahil edilmiş.

türkiye için akkuyu; çernobil romantizmiyle veya temelsiz korkularla feda edilemeyecek kadar büyük bir stratejik kazanç. tehlike, nükleer santrale sahip olmak değil; enerjide dışa bağımlı kalıp küresel güçlerin oyuncağı olmaktır.

bir macar ressam. portre üzerine yoğunlaşmış, impreyonist çizgide çok güzel portreler üretmiştir.

kadınları çok zarif çizer laszlo.

şöyle,

(bkz: yoldaş bakkal ekşi market'e karşı)

deniz ve hava gücümüzün önemli bir kısmını aden körfezi, akdeniz ve ortadoğu havzamızdan çeker; kazandığımız alanları korumak için meşgul ederiz, bu zaman zarfında da israil ve fransa ortadoğu’da alan kazanır.

mühim olan yunanistan’ı yenmek değil, onu her türlü yaparız da, 2028’e kadar bir şeyleri yoluna koymamız gerek.

türk silahlı kuvvetleri (tsk), personel sayısı, lojistik kapasite ve yerli savunma sanayii üretimi açısından yunanistan’a karşı çok ciddi bir sayısal ve operasyonel üstünlüğe sahiptir. yunanistan’ın nüfusu (yaklaşık 10.5 milyon), türkiye’nin sadece istanbul şehrinin nüfusundan bile azdır. bu durum, topyekûn bir işgal girişimi için gereken insan gücü ve sürdürülebilir lojistik desteği imkansız kılar.

askeri literatürde bir ülkeyi işgal etmek, o ülkenin ordusunu savunmada yakalayıp topraklarını kontrol altına almayı gerektirir. yunanistan ordusunun doktrini, türkiye'yi işgal etmek üzerine değil, olası bir türk taarruzuna karşı ege adaları ve meriç sınırını savunmak üzerine kuruludur. türkiye'nin derin stratejik derinliği, böyle bir girişimi askeri bir intihara dönüştürür.

böyle bir senaryoda yunanistan'ın elinde bulundurduğu eski türk topraklarının hukuki statüsü tartışmaya açılır ve bu durum yunanistan devleti açısından siyasi bir yok oluş demek olur.

ben yoldaş üç harfli açacağım.. benimle çalışmak zorunda olan tüm yetkilileri üniversite mezunlarından seçip, asgari ücretle günde 12 saat sözlükte tutacağım.

eski doğu almanyalıların en çok oy verdiği, eski batı almanyalıların da en çok yöneldiği;
anlamayan için, yapılan anketlerde almanyalılar arasındaki birinci parti.
şimdiden türkleri yollamaktan, sayılarını azaltmaktan bahsediyorlar.
orada yaşayıp buraya sçmaya çalışanların ise derdi türk olmuş.
uyandırayım kardeş, afd bildiğin arschfick*n yapmaya geliyor ve belli ki önce senin gibi mankurt bez*menklerden başlayacaklar.

mümkün değildir. çünkü yoldaş bakkal sosyalisttir, rekabetten hoşlanmaz. eğer rakibi olsa, o fiyatı şişirilmiş rozetleri kime dayatacaktır ? eğer ona bir rakip açmaya kalkarsanız sözlük yöneticilerine gidip sizin dükkanınızı yağmalatır ve seri bir şekilde kamulaştırır.

11 yaşından beri elime geçen her kitabı okudum tabi o zamanlar e-book akıllı telefon vs olmadığından okul kütüphanesini, mahalle kütüphanesini mesken tutmuştum.bana en büyük artıları ygs'ye çalışırken hiç paragraf sorusu çözmeden fullemem ve de hızlı ezber yeteneği kazandırması.

çokta tatil sayılmaz. kafa dinleyip kendine çekilir. iyimidir iyidir. boşalır rahatlar. insana şu dijital zamanda en lazım gelen şey aslında. yemeğini yap kafadaki tek düşünce ne yerim düşüncesi kulaga hoş geliyor. akşam odunu topla ateşi yak. cigaranı tüttür. yanında sürekli dırdır eden birisinin yerine duymayan ilgilenmeyen bir köpek o da sırf karın tokluğuna sabreder insana, bunu böyle bilin. uyku gelince uyursun acıkınca yersin. ilkel hayatlar gibi. çok fazla ilgilenmezsin hatta kendinle bile. saç sakal uzamış kim silkeler. ateşi yak, etleri kızart hatta türkü bile söylerim bağıra bağıra. fakat tabi çok uzatmamak lazım. ruhu dinlendir ama yaşama iştahını keşfetme arzusunu ve herşeye rağmen ayakta kalma iradesini kaybetmemek lazım. bu yüzden de insan aynaya her baktığında ne yaşarsa yaşasın hâlâ buradayım diyebilen o son kıvılcıma tutunmalıdır.

satanizm, türkçeye çevirmek gerekirse "şeytancılık", genellikle hristiyanlığın bir anti tezi olarak vuku bulmuş bir inançtır. ben de bugün satanizmi anlatıyorum.

satanistlerin şahsi görüşlerine ve inançlarına sonsuz saygı duymakla birlikte, bir tengrici olarak bu tanımda üzerime düşeni yapıp bu farklı dini inandığım ve bildiğim perspektiften eleştireceğim. lütfen bu tanımı bir hakaret ya da düşmanlık gibi anlamayınız.

satanizm, ister teistik (karanlık bir varlığa tapınan) ister ateistik (karanlığı bir sembol olarak gören) olsun, temelde büyük bir yanılgıdan beslenir. evrende tanrı’ya kafa tutan, o’nun "aksine" hareket eden müstakil bir güç veya ilke olduğunu sanmak, doğanın bütünlüğünü hiç anlamamaktır.

evrende yalnızca tek bir töz vardır. o da tanrı’dır, yani sonsuz sıfatları olan doğadır.

kötülük dediğimiz şey, mutlak bir varlık ya da şeytani bir güç değildir; kötülük sadece iyiliğin eksikliği ve çarpıtılmasıdır. bizim sınırlı zihnimizin olayları bütünsel olarak kavrayamamasından doğan bir eksikliktir. dolayısıyla, "şeytan" adında tanrı'nın karşısına dikilebilecek ikinci bir güç odağı hayal etmek, geometrik bir imkansızlıktır. olmayan bir güce tapmak veya onu yüceltmek, suya yazı yazmaktan farksızdır.

arzuların kölesi olmayı "özgürlük" sanmak da doğru değildir. satanizmin modern formları genellikle bireysel hazları, egoyu ve sınır tanımayan arzuları yüce birer değer gibi sunar. "canın ne istiyorsa onu yap" düsturu, benim felsefemde özgürlük değil, en sefil köleliktir.

"arzularının ve tutkularının esiri olan insan, kendi hukukunun efendisi değildir; kaderin elinde o yana bu yana savrulan bir oyuncaktır."

insan, evrendeki diğer her şey gibi varlığını sürdürme çabasındadır (bkz: conatus). ancak bu çaba, sadece anlık bedensel hazların ve öfke, intikam, kibir gibi pasif duyguların peşinden koşarak körleşirse, insan kendi doğasının kölesi olur. özgürlük, canının her istediğini yapmak değil, aklın rehberliğinde doğanın zorunluluklarını kavramaktır. satanistlerin "isyan" ve "bireysel tatmin" olarak adlandırdığı şey, aslında evrensel zorunluluğu anlayamamış olmanın verdiği bir içsel huzursuzluk ve reaksiyondur.

satanizm, tarih boyunca kilisenin insanlığa dayattığı o dogmatik "cennet-cehennem", "günah-sevap" ikiliğinin panzehiri olduğunu iddia eder. oysa kilisenin yarattığı hayali canavara (şeytan'a) sarılarak, kilisenin kurduğu o sahte oyun alanını terk edememiş, aksine onu onaylamış olurlar.

dinlerin insanları yönetmek için kullandığı iki temel araç vardır: korku ve umut. geleneksel dindar tanrı korkusuyla yaşarken, teistik satanist de bu korkunun ters yüz edilmiş bir versiyonunu yaşar.

bilge bir insan ne şeytan'dan korkar ne de canavarlaştırılmış bir tanrı'dan ödül bekler. tanrı’ya duyulan entelektüel sevgi (bkz: amor intellectualis dei), herhangi bir dogma veya antiteze ihtiyaç duymaz. doğayı olduğu gibi, tüm geometrik zorunluluğuyla anlamak, bizi bu karanlık sembolizmlerin boğuculuğundan kurtarır.

gerçek erdem ve mutluluk, muhayyel karanlık figürleri kutsamakta değil; zihni bulanık duygulardan arındırıp, aklın berrak ışığıyla doğanın ebedi düzenini kavramaktadır.

vesselam.

hikayeden bağımsız olarak :
munzur'un zirvesinde bir muzır
bundan çok güzel sözlük yazarı rumuzu olur.
hem kelime oyunu var, hem ironik,
aslında sıradan bir rumuz değil, hem dağın hem mizahın zirvesi.

dünya kupası beni hep heyecanlandırır. biraz futbol arenasında ki dünya savaşına benzetiyorum. atmosferi, hikayeleri, sürprizleri inanılmazdır hep. kaldı ki bu sene kendi a milli takımımız var lan. her büyük turnuvada brezilya, portekiz falan gibi ecnebi tutmaktan gına gelmişti.

arda ve kenan büyük beklenti yaratıyor bende iki sansasyonel gol atsalar şöyle bir zıplasak hep beraber ayağa mükemmel olur.

ta kaç yılında yazılmış bir roman bile günümüzü anlatabilir. en beklemediğin kitaptan beklemediğin bilgiyi alabilirsin. roman diyince illa aşk romanı okumak zorunda değilsiniz, kendi ilgi alanınıza göre kitaplar seçebilirsiniz. yıllar önce yazılmış bazı romanlar bile aaa ne kadar gerçekçi dedirtebiliyor. hayal gücü geniş insanın gerçeği bulması daha kolaydır.

sen okumuyorsan okuma, kolundan bacağından tutup okutmuyor kimse sana ama silk sok ahkam kesenler de komik oluyor.

evet a market kaybeder.

ikinci abdülhamit, kalabalık fobisi olan, suikast korkusuyla fazla insan içinde görünmeyen bir padişah olarak anlatıldı bizlere. hatta bununla ilgili _kafes ardında hanımlar gibi gizleniyordu hamit_ diye mehmet akif'in dizesi vardı. ama dizide anlatılan abdülhamit, nasıl olduysa önüne gelene posta koyuyor.

p marka cola taşıyanlar c marka kola içiyordu. kral bunun da başlığını açsana sana zahmet.