zaman tüneli

sayısal loto 5 bildim. şu anki çılgın sayısal loto değil ama o zamanlar 5 bilen şu ankine göre az alıyordu. ama iyi denebilecek bir meblağ almıştım.

ondan sonra hiçbir zaman 3'den yukarı tutturamadım.

daha çok yazıcam
çok seveceksin

şıh.............
derğahıma beklerim.
pbs.twimg.com/profile_banne...

sen itsin oğlum adam değilsin.*

o diye biri hiç yoktu
olsun istediğim çok oldu
ama o hiç o olmadı

bir gün o diye biri olduğu vakit
okusun diye
hiç bir yerde okumadığı
okuyamayacağı
duymadığı
duyamayacağı
sevgi cümleleri depoladım not derferime

beni bir gün uçuracaklar
yazarak sözlüğü bırakmak nasip olmayacak
ziyanı yok
varsın uçursunlar
bir armo gider
bin armo yetişir.

kuyruk yağında taş kızar yiyem

kelenderis'e kelenderis demem
kelenderis kelenderis olmazsa

"adam mısın buraaakk" diye bir protesto lazım bunlara.

gün geçmiyor ki; bir "ai assisted/ai based" ürün çıkmasın karşıma...aha bir "rare albüm" hahahaaa:

roberta flack* rare albümünün yapımcısı "ai". yalanlar çağında kana kana kandırılmalar...

çok yaşasın zamanın ruhu.*

takımı niye protesto ediyolarki?
erdoğanı ve fenerbahçeyi protesto etseler daha mantıklı olurdu.
zaten milli takımda oynatacak türk futbolcu olmadığı için avrupanın dandik takımlarından türk pasaportu sahibi herkesi milli takıma topluyoz...
ligde de top falan oynanmıyor. fb ikinci olsun diye erman toroğlu ve mhknın saçma sapan kurallar icat ettiği bile vaki.
şike yapan takımların bile ceza almadığı bir ligdeyiz.

milli takımda ancak bu kadar olur bu şartlarda.

çünkü; bilmezlikten gelememeye başladığında büyümüş hissedersin.

"hepsi yaralar; sonuncusu öldürür" demek olan bu söz derindir, çok derin.#1711259 hele saatlerin üstünde görürsen...

tüm yazı bisikletin üzerinde geçirmek ve dönem başında yara bere içindeki bacaklarla okula başlamak..
teşekkürler 90 lar...
teşekkürler 2000 lerin başı..
bu başlık tasasız günlerimizi hatırlattı.. o yaralar kaç kere kabuk bağladı ama içimizi sızlatmadı.*

yazmadıklarıyla, görmedikleriyle ve de konuşmadıklarıyla bildiğim karga yazar.*
tanrı bu kargayı iletişime tepki olarak yaratmıș.
neyse ben gideyim duman yapmaya devam edeyim.*

çok medeni ya...
bunlar medeniyetsiz şekilde protesto edilmeyi hak ediyorlar.
böyle ağız dolusu küfürlü, sokup çıkartmalı.

hak edene hak etiğinin verildiği bir sistem.

romantizme gerek yok.

benim hayalime gore kucuk devletcikler kucuk federe devletcikler mahalle kendi basina bir devlet olmali sonra bunlar ilceyi secmeli ilce ili secmeli il baskani secmeli herkes degistirebildigi kadar mudahale edebilmeli anuyunn mu dayim benim monopollere oligopollere militaristlere fasistlere gecit vermeyelim be baskan saygilarimi sunarim

babayım.

yukardaki yazara sabır babasına da şifa dilerim.

dilerim allahtan ben çocuklarıma bunu yaşatmadan ölürüm.

bazı insanlar böyle..
atıyorsun atıyorsun geri geliyor, kurtulamıyorsun.. *

kanser olduğunu öğrendikten sonra bizim için zorlu bir süreç başladı, hastanelerde tahliller, mr, temografi, pet çekimleri derken babamın durumu kısa sürede kötüleşti, tümörün türünün öğrenilmesi ve tedavisine başlanabilmesi için biyopsi alınması gerektiğinden kolonoskopi işlemlerini hızlıca yaptırmamız gerekti, hastaneye yatış yapıldı. her şey yoluna girecek diye umarken araya bayram girdi, doktorlar tatile çıktı, endoskopi bölümü kapalı dediler, bayram tatilinin bitmesini beklerken serviste hastamızın durumu ağırlaştı, zatürre oldu, babamız avuçlarımızdan kayıyordu ve elimizden hiçbir şey gelmiyordu, derken bayram tatili bitti, doktorlar da bu sefer hastanın durumu kolonoskopi için uygun değil, bağışıklılığını toparlamamız lazım... dediler, fakat nafile,
babam artık bitap düşmüştü, beklemekle ve yapılan tedavilerle hiçbir şey değişmiyordu, midesi kanayıp tansiyonu 8/3 olduktan ve şuurunu kaybettikten sonra hastamızın yoğun bakıma kaldırılması gerektiğine karar verildi,
üniversite hastanesinin yoğun bakımında yer olmasına rağmen fırıldaklar döndürüldü, biz zar zor araya adam koyarak hastamızı yoğun bakıma aldırabildik.
vicdan diye bir şeyin yalan olduğunu o gün çok iyi anladım... acil müdahaleye rağmen rahat ve gevşek davranabilmek bazıları için çok olağan bir şeymiş, o hastanın ailesi için arz ettiği önem kimin umurunda???
günler öncesinde yoğun bakıma kaldırılması gereken hastaya ve bize az acı çektirmediler bu süreçte...
vallahi de allah kimseyi hastanelere düşürmesin...
babamız yoğun bakıma geldikten iki gün sonra da solunumunu yerine getirememeye başladı ve yoğun bakımda entübe edildi. onun bir daha hiç uyanmayacağını düşündüğümüz de oldu, umutsuzluk değil ama endişe ve korku hüküm sürüyordu içimizde...
ciğerimiz öyle böyle yanmadı, ama dualarımızı eksik etmedik... normal servisteki boşvermişliğin ve hastaları gözden çıkarmış tavrın aksine yoğun bakım doktorları ve hemşireleri mükemmel şekilde hastamızla ilgilendiler, önce allah'ın yardımları sonra da onların emekleri sayesinde babamız gözlerini kısa süre önce açtı, tepki vermeye başladı, durumu günden güne umut verici bir şekilde düzeliyor...
tabii hala her şey düzelmiş değil, umudumuz babamızın sağ salim yoğun bakımdan çıkması, solunum desteğinden tamamen ayrılabilmesi ve biyopsi için uygun olması, bize bugünleri gösteren, içimizdeki umudu çoğaltan allah'a şükürler olsun.

allah bütün hastalarımıza şifa, hasta yakınlarının da gönlüne serinlik, ferahlık versin.

edit, sözlükte de dualarını eksik etmeyen tüm dostlarıma minnettarım. allah herkesten razı olsun, gösterdiğiniz yakınlığı, verdiğiniz destekleri asla unutmayacağım..