zaman tüneli

akçakoca

romantik bir tarzı olan rock and roll felsefesini benimsemis çin asıllı amerikalı moda tasarımcısı.
kendisi cok tatlı bir insana benziyor

senegal attı ya :)

sivaslıyım dediğimde hep şu soruyu sorarlar, yananlardan mısın, yakanlardan mı?

ben yananlardanım.

hayri potur harry potter'a karşı (bkz: muzaffer izgü)

ben vatanım milletim için ölmeyi değil, öldürmeyi tercih ettim. kim olursa da olsun, alayına giderimi yaptım, yaparım, kimseyi de ilgilendirmez.

cok zor.

tam bir sene onceydi.
bana geldi.
uc saat filan oturdu.
dedi ki:

-bana söylemek istedigin bir sey var mı? benden bir rican talebin var mı?
-canının saglıgından baska talebim olmaz benim. yalnız guvende hissetmiyorum. geceleri sıklıkla kabus goruyorum. cok tedirginim. beni koru, olur mu? tek talebim bu.
-söz. elimden gelenden fazlasını yapıcam.

sözünde durdu. hala duruyor. bu söz benim icin en onemlisi. cunku cok ciddi guvenlik korkuları yasayan bir insanım.

sözünden vazgecme, olur mu? ;)

karanlık bir aura. güzel bir kadının ne kadar cirkin,kötü olabileceginin örnegi,timsali resmen.
p.diddy-epstein iliskileri , kanlı elmas olayı,dolandırıcılık (hayır kurumlarından),baska modellerin ekmegine taş koyma,asistan dövme gibi bircok vukuatı olan 90'lı yıllardan kalma süpermodel

bi kesim coca cola mücahidi diğer kesim uludağ gazoz milliyetçisi.
ancak müziğin sesini kökler nara atar ölürüm diye.
ölenler öldü birileri yaşasın diye!!! geride ölmeye hazır olanlar esaret altına alındı.
osman pamukoğlu'nun dediği gibi!
unutulanlar dışında yeni bir şey yok.

oysa herkes öldürür sevdiğini dizesini hatırlatan ve hollandalı animatör marsha onderstijn tarafından yönetilen kısa animasyon filmi olup 2012 yılı yapımlı olduğu bilgisi verilmiştir.



dün karşıma çıktı ve dünden beri aklımdan çıkmadı bu kısa film, çok özgün bir hikâye sunuyor bize, ölümün hayata aşık oluşu üzerine ince bir sızı bırakıyor gibi geride.

ölüm olan küçük bir hayaletin çeşitli hayvanların canını aldığı görülüyor, bitkilere dokunursa bitkiler de soluyor, dokunduğu herkes ve her şey ölüyor, dokunduğu her canlı öleceği için de hiçbirini sevemiyor, tâ ki bir gün karşısına geyik çıkana kadar.

geyiğin canını almak için fırsat kolluyor, geyik ise hayatında hiç sevilmediği için henüz ölmeye hazır ve râzı değil, sevilmeyi tattıktan sonra ölüm o kadar da korkunç gelmiyor, geyik ölüme, ölüm de geyiğe âşık oluyor.

artık ölüm gelebilir, ona dokunabilir, onun canını istediği an alabilir, çünkü artık sevilmenin ne demek olduğunu biliyor.

buradan sonra filmin sonuna doğru yaklaşılıyor, spoiler olmaması için şimdi ise kişisel fikirlerime geçiyorum;

benim için etkileyici bir kısa filmdi,
filmin en can alıcı fikri şuydu bence,

ölüm korkulacak bir şey değildir.

ölüm meleğinin geyiğe âşık olduktan sonra ona dokunmaktan korkması filmin en etkileyici detaylarından biriydi, onu sevdikten sonra sırf onun ölmemesi için ona dokunmadan sevmeye çalışması, çünkü dokunursa sevdiği varlığın öleceğini bilmesi, filmi etkileyici kılan durumlardandı.

ruhları şad olsun!

ruhları şad olsun.

haberde şöyle bir detay var, amca “senede 10-15 kere dolandırıcılar tarafından aranıyordum” diyor. yani bankada yüklü bir para var, adamlar aslında 5-10 milyon paranın peşinde, 2000 cumhuriyeti görünce bankadaki parayı zorlamamışlar.

özetle;
- hele de varlıklı bir aileden geliyorsak, yaşlılarımızın üzerinden elimizi eteğimizi çekmememiz gerekiyor.
- yaşlıların bankada dikkat çeken bir para tutmalarının önüne geçilmeli,
- mesela babam gibi yaşlılar ticaret hayatına devam ettiği için ellerinde sürekli taze bir birikim oluyor ama o birikimi asla ellerinde bırakmıyorum. böyle bir yol izlenmeli..
- anne babamızın vekaletleri vesaire bizde olmalı, akçeli işlemler için ortada çok görünmemeliler.

son 32 turu maçı. gönlümüz tabii ki senegal'den yana. haydi aslanlar.

while that music styles up our ear
i put bells to your ear, while i
sing that makes you feel the vibe
the soft gentle touches meet your hand
it works out during rains drop on us

stand up, lets walk to there
reach up climb up up to there
no matter how strong the wind is
no matter how wet the rain is
i would pull your hands up up to me

could you rest up on me?
'cause i'd get you what you see
spell with me,
"now i want to let you know what you miss"
"now let you see this momentary bleed"
"would you get up and come to me?"
"if my actions stutter what you see?"

no, darling i dont wanna lose you here
how come you can think i'll leave
because thats what my head said

please hold my hand, let's go to home
there is still so much to pour out

yapılmışı var: o.rospu anna karenina.
by celal şengör.

içki ve sigaradan uzak durmak için kendime böyle bir hobi edindim. gerçi daha bitmedi ama yavaş yavaş hiç acelem yok..

sorun nato, trump falan değil, batıdan uzun süredir alamadığımız şeyleri ilk defa bu hafta (sadece nato toplantısını kast etmiyorum, ab yetkilileri türkiye ile pazarlık halindeler) elde ediyor olabiliriz ama benim canımı diyarbakır büyükşehir belediyesi’nin düzenlediği kürtçe konferansı’nın karar bildirgesi çok sıkıyor.

6 aydır yediğimi ite versen hımpfs hımpfss eder kuyruğunu sallaya sallaya gider!

saygısını itibarını geçtim ben artık, waffle yemek istiyorum, bir buçuk waffle desem gülerler mi acaba diye mental kaygılarım var. karamelli waffle’ı damağında şarap eksperi gibi genzine genzine vericen kokusunu, damla çikolatayı dilinde yuvarlıycan, üfffff, muzu kokluycaksın bi de, ne güzel kokar, hele o çileğin pütürleri, kivinin tatlı ekşi tadı, pirinç patlağı bile çok hoş değil mi?

şekerin tadını unuttum! lan geçen avm’de çikolata şelalesi gördüm abartısız belki 10 dk durup izledim, izledim ama gel bana sor içimde ne savaşlar verdim, bi an tezgaha atlayıp beyfendi n’apıyorsunuz diyen garibim kızı tepikleyip şelaleden emikleyesim geldi! dedim beni götürün dayanamıycam icra-i rezalet çıkacak! aldılar götürdüler, elim ayağım boşandı yeminle, bırrşşşşşşş!

allahım sen benim nefsimi koru! dinimiz amin, hoffff!