zaman tüneli

bir memleketin altını oyan durum. kayırma, torpil ve nepotizm yaygınlaştıkça liyakat geri çekilir. insanların emeğe, eğitime ve adil bir değerlendirmeye olan inancı da aşınır. bir süre sonra ülkenin idrak kanalları, işi ehline vermek yerine doğru bağlantıya sahip olanlarla tıkanmaya başlar.

dışardan gelen yabancıya, toplu halde gözlerini dikip silkecekmiş gibi bakan yığınlarının pineklediği kahve.

sizin kaosunuza karışmadan zevk aldığım için muhtemelen benimdir.
gelsin bakalım.

asgarî ücretle geçinmen için ortam sağlayanlara oy vererek desteklediğini fark edebilmen.

zararsız gibi görünen en zararlı yerlerden biri. nerden baksan en az 5 milyon kişi buralarda boş boş parazit gibi pinekliyor. tam bir tembel yatağı.

belli oranda haklı insandır. en nihayetinde insan kendisini tanır ve en azından neyi, hangi niyetle yaptığı noktasında kendisine iyi diyebilir ama karşı tarafa her zaman böyle geçmez bu ve o kişi size kötü bile diyebilir.

mesela; ara ara bana içini açan, sorunlarını anlatan bir arkadaşım var. ben de dinlerim, varsa fikrim söylerim. bu yaklaşık iki senedir böyle ama son yedi sekiz ayı çok daha yoğun şekilde devam ediyordu. dün yine buluştuk, bir şeyler anlatmak istediğini söyledi ve anlattıktan sonra sende ne var ne yok dedi. ben de aynı, devam. falan gibi bi cevap verdim. arkadaşım da hiç beklemediğim şekilde tepki verdi ve; hep böyle yapıyosun. aynı, devam, hiç. başka hiçbir şey söylemiyosun. bana hiç özel bir şeyini anlattığını bile hatırlamıyorum. ben sana her şeyimi anlatırken sen hiçbir şey paylaşmıyorsun. hep duvar örüyosun, kendini geri çekiyosun, sınır çiziyosun. tamam, anladık, sevmiyorsun. ama bu kadarı bana kendimi değersiz hissettiriyor. dedi. çok şaşırdım ve üzüldüm buna. çünkü ben iyi bir arkadaş olduğumu, onu dinlediğimi ve destek olduğumu düşünüyordum hep. o ise içten içe buna kızıp, kırılıyormuş. açıkçası hiçbir şey diyemedim. ne alakası var, olur mu öyle şey, anlatıyorum ya falan diye toparlamaya çalıştım ama bir işe yaramadı. arkadaşım da sana zorla bir şeyler anlattığım için özür dilerim dedi. bu mesela en çok canımı acıtan kısımdı. çünkü hiç zorla dinlemedim onu ama en son belki üzüntüden, belki sinirden öyle dedi. uzun lafın kısası; kendinize "iyi" diyebilirsiniz, tamamen niyetiniz temiz olabilir ama karşıya her zaman öyle geçmiyor maalesef.

en kötü, en kötülükten beslenen, en kötü kalpli yazarları anketidir.
ekonovic bi anket hazırlarsan sevinirim. ben bilemiyorum nasıl yapıldığını. eyvallah.

küçükken büyüklerin düğününe giderdim şimdi küçüklerin düğününe gidiyorum.
küçükken abi dediğim yaşa geldim şimdi bana abi diyorlar.
psikologlarım dawn.

kim demiş..?

atlet giydim kazağımın altına geçen gün. ondan önce de gömleğimin altına giymiştim. artık atlet giymek istiyorum.

sözlük kaoslarından ayrı yaşamak güzel bir kafa dinginliği veriyor. benim kavgalarım reel hayatta. sanalın biraz huzurlu olması gerekiyor. en azından benim ruhum için.
ancak gençler-çıtırlar- aksiyon seviyor. sözlük de onların sayesinde hareketli, bereketli.. umarım kafayı toparlayıp dönerler. ben kavgalarını olmasa da onların kalemini okumaktan memnunum.

öyleyim ki zaten.

misss...

yapılıyor yani ben yapıyorum ama mesela makara yapmayanlar makara yapanlara laf ediyor aşko siz keyif almıyosanız alana neden laf ediyosunuz
hayır madem bilgi entrisi girmeye çok meraklısınız kimse sizi tutmuyo girin o zaman her şeyi de devletten beklmeyin
siz de az değilsiniz dün kezban anketinde sözlük hiç olmadığı kadar aktifti hadi hadi siz de istiyosunuz ama yarattığınız o elit melankolik persona bunu yapmanıza izin vermiyo

bedava değil mi, düşünürüm.

#4079054
abi ayakkabılar korkunççççç
korkunççç ötesiii

böyle düşünen insan ya ziyadesiyle iyimserdir ya da kendini henüz yeterince tanımıyordur.
insan ruhunun karanlık tarafları, sandığımızdan çok daha geniş.. hepimizin içinde henüz tanışmadığımız, hangi şartlarda ortaya çıkacağını bilmediğimiz taraflar var. hangi olayın, hangi kaybın, hangi korkunun ya da hangi travmanın o kapıyı açacağını kestiremiyoruz.

bazen insan kendisi hakkında kurduğu bütün o ahlaki cümleleri, hayatın önüne koyduğu tek bir sınavda yeniden yazmak zorunda kalabilir. ben asla böyle yapmam dediğimiz şeyleri yaptığımızı, yapabildiklerimizi gördüğümüzde de şaşkınlıktan dilimiz dışarı taşabiliyor.

önemli olan iyi bir insanım” diyebilmekten ziyade kendi içimizdeki karanlığı da tanıyıp, ona rağmen nasıl davranmayı seçtiğimizi bilmek. iyilik belki de kendimiz hakkında fazla emin olmamak- olamamaktır. kendine kefil olmak yerine, kendini tanımaya devam etmektir.

o şehirde yaşamak, hayatını o şehirde geçirmektir.

çalışmak, öğrenci olmak. bir şehri ve insanını tanımanın en iyi yolu.

bu sözler genellikle mevlana tandanslı olurlar ama işte ne kadar kezbanca olursa olsun söyleyene göre tolere edersin.