zaman tüneli

“ter döküyor dört duvar terdense beklerim birgün mutlaka
ters dönecek anahtarlar birgün elbet çıkacaksın ışığa
sen aydınlığa ben sana hasret
gel eritir demirleri bendeki ateş”

…
“sen aydınlığa..
ben sana hasret” diyor…vay anasını arkadaşlar..gece gece hiç g*tümden bıçaklanasım yoktu bence..

şişe kapakları.

dilersen sana kadınlardan aldığım ah koleksiyonumu göstereyim. hem belki sen de bir tane bırakmak istersin..

kuru üzüm yerine jalapenos olmalı. neys’ …

kaliteli görünsün diye italyan ismi verilmiş zeytinburnu konfeksiyon malı aw

ofofofof...

ancak gerçek gurmelerin bildiği muhteşem tattır.

somer şef de hep bundan yiyor.

“benim kalbim bir ıslahevidir doktor.
yetim bir çocuk durmadan azarlanır içinde
benim kalbim gövdesi ıslahevlerine çakılı bir kuştur
uçmayı bilmeden ölür kenar otellerde
kalbim ıslah olmaz bir kuştur doktor
tıkanır,ölür metropollerde.”

ruknettin’in kalbi için kehanetler
kemal sayar

bizim gibi futboldan anlamayan bir millete futbolun nasıl oynanması gerektiğini öğrettiği gerçeğidir.

bizi a ligine çıkardı, dünya kupasına götürdü...
bunu montella yaptı...
şimdi biz nasıl bu adama vefasızlık yapıyoruz aklım almıyor.

bu adama neler oldu

hiç güven veremiyorlar söyleyeceğin her şey en umulmadık anda aleyhine delil olarak zınk diye gözüne sokabilecek auraya sahipler.
işçi sınıfının kapitalist ajanı gibiler, her ne kadar samimi olsalar da yönetim taraflarına olan sadakatları doktorların hipokrat yeminiyle yarışır.

manisa’daydık o yaşlarda. babamın işi nedeniyle orada yaşıyorduk. benden bir yaş küçük erkek kardeşim, en iyi oyun arkadaşımdı.

annemden güç bela izin alıp sokağa iner, saklambaç, yakartop, yedi kule… o an ne istersek onu oynardık. bir süre sonra enerjimizi tüketip acıkınca da ikimiz birden eve çıkmazdık. bilirdik ki ikimiz birden gidersek annem bizi bir daha aşağıya indirmeyecek.

hep ben giderdim. “annem bana kızsın,” derdim içimden. kapıdan girip, “anne, biz acıktık,” derdim. önce biraz kızardı…
“eve gelin hadi!”

sonra benim biraz daha ısrar etmeme dayanamaz, mutfağa geçip o vazgeçemediğimiz şeyi hazırlardı… ekmeğin üzerine salça, ceviz ve zeytinyağıyla yaptığı o nefis karışımı sürerdi.

hala tadı damağımda.

şimdi önüme koysanız, belki aynı tadı alamayacağımı biliyorum. çünkü o lezzetin içinde sadece salça, ceviz ve zeytinyağı yoktu. çocukluğumuz vardı, kardeşim vardı, sokak vardı, annemin sesi vardı.

çok güzeldi be o günler… o tatlar büyüyünce kaybolmuyor da, insanın çocukluğu kadar güzel bir yerde kalıyor. çok özledim…

bu aralar fena halde kafama yatan fikir, balkonu kuşlar için açık büfe mutfak haline getirdim eser miktarda buğday pirinç bulgur var hangisi ne yiyosa yesin...
şimdilik sadece güvercin kumru falan geliyo, karganın nasıl dikkatini çekcem onu bilmiyorum çözersem güzel olur sırf parlıyo diye sigara kağıdı da getirebilir gerçekten işime yarayacak parlak bir taş da şimdilik beklemedeyiz...

yaklaşık 35-40 gün sonra yeni server gelecekmiş, tekrar başlama düşüncesi beynimi kemiriyor.

aga bee o zamanlar ne tatlı olurdu o salça ekmek. şimdi olsa yüzüne bakmayız salça ekmeğim ama o eski günleri yine de anımsatır bize..

maça dair tek iyi şey yunus. 4 tane maç izledik ilk defa birisi birşeyler yapmaya çalıştı. arkaya koşu attı, adam eksiltti, ara topu attı. şunları yerli messi yapsa müritleri ibadet etmeye başlamıştı ama o bir kere boş kaleye attığı için 67 metreden sürekli şut denemekle falan meşgul.

apo maç öncesi yazdığımı haklı çıkardı. geçen maç 100 küsur kilo adama yetişemedin, bugün omuzla yere yıkıldın be mübarek aylardır kas çalışıyorsun yavaşsın anladık da bari omuzla yere yıkılma. iyice savaş cebeci oldun.

barış, kerem kesip az buçuk iyi bişey yapan montella bu sefer de irfancan oynatıp açığı kapattı. adamın tek sezonu var o da 4 sene önce falan. irfan mı kaldı gözünü seveyim. yunus'tan forvet yapma çabası nedir hele.

uğurcan yine hiçbir şey kurtarmadı. yalnız yenilen gollerde de pek yapabileceği şey yok işin tuhaf tarafı.
velhasıl hep söyledim bu takımın kapasitesi bu kadar. biz a seviye değiliz artık herkes kabul etsin. hiçbir zaman ingiltere, ispanya, italya, almanya, fransa seviyesi olmadık. istisnasız hepsinin şampiyonlukları falan var. biz kimiz.

averaj kasıyoruz. ama geriye doğru. en karakterli şekilde.

kıyam et

bil ki mutlak hayır yeri burası değil.
asıl hayır kıyamette.
sen sadece tanrı'nın huzurunda eğil,
firavunun karşısında kıyam et de.

benim çocukluğumda hiç yapmadığım bir şey olsa da o günleri iyi bilirim, çok sade, kafalarımızın rahat olduğu, en büyük kabusumuzun alt dairemizde yaşayan ve gürültümüzden şikayetçi olup sürekli kapımıza dayanan ninelerin var olduğu o günlerdi.

sayın sinir baba, öncelikle bu yanlış bir karşılaştırma. bu dört ürün farklı kulvarlarda. halley ve luppo çikolata kaplı marşmelov sandviçler ama halley bisküvi iken luppo kek sandviçi*. çokoprens ile probis birbirine en yakın olanlar gibi olsa da çokoprens fındık kremalı bisküvi sandviçi iken probis muz aromalı proteinli bisküvi sandviçi.

yani canın kek istediyse luppo, kaplamalı bisküvi istediyse halley, kaplamasız bisküvi sandviçi istediyse probis seçilmeli. probis dururken çokoprens birisi uzatırsa alınır ancak.