zaman tüneli

"gönül ne kahve ister ne kahvehane
gönül sohbet ister kahve bahane"

ben asla bi kadını hedef göstermem. kendim görürüm işimi. bunu da alıntıla bi sonraki başlığında. işsiz ya üşenmemiş…

karı hala benim adımı geçirebiliyor, inanılmaz ya.

rasyonel aklın da mitoloji olmadığına dair elimizde hiçbir veri yok. zaten etraf rasyonel mitlerle kaynıyor. kadere inanmayan ama yok feng-şui , yok enerji yok bilmem evrenden mesaj , yok uzaylılar, yok burçlar, anunnakiler , sabuncakisler gibi ske sürülecek aklı olmayanı bile inanmayacağı şeylere iman eden bir sürü değnek ve rasyonel mit tapınmacısı kaynıyor etraf.

yani rasyonel aklın rasyonel olduğunu kim söylemişse halt etmiş. biri çıkmış aklın ve en düşük seviyesi olan maddeyi ve fenomen dünyayı ilah edinmiş kimse de bunu sorgulamamış ve tüm kainat kabul etmiş. görünenin ötesine geçme bir imkan var mı o soru bile sorulmamış. her şey mekanik bir evren anlayışı ve algısında robotlaştırılmış insan da makineleşmiş. tabi bu kadar materyalist saldırıya maruz kalan zihinler de bunu aşmakta zorlanıyor. her şey çok sıradan ve gayet olağan akışında gibi geliyor insana. misal ağaçların baharda çiçek açması bile " aa ne var lan bunda açmış işte" gibi geliyor. halbuki düşünen ve hisseden insan için o bile çok büyük bir mucize.

bilinç altı ve ya bilinç dışı denen bile çözülememiş henüz. rasyonel aklın üstünde de bir akıl var. buna metafizik akıl denir. ama metafizik kavramını ruhçuluk üfürükçülük gibi algıladığı için herkes aklın da üstüne çıkan ve aklı kontrol eden bir mekanizma olabileceğine inanmıyor kimse. halbuki bu aydınlanma denen dünyanın en karanlık çağına kadar klasik medeniyetlerin başat düşünme biçimi idi. ama şimdi klasik medeniyetlerin evreni sorgulama biçimleri yok sayılıyor.

rasyonel aklın kendisini, hakikatin kendisi zannetmek hangi rasyonel akla sığar ki? her şeyi anlamış ama kendisini bile çözememiş bir aklın verilerine hakikat diye sarılmak paganistlikten miras bir dogma olabilir ancak. rasyonel akılla bizi inşa etmeye çalışanların masallarına değil , rasyonel aklın yetersizliğinin farkına varmış idrak sahiplerine selam olsun.

ruhu doyurmaktır. bunu ister sanatla, ister inandığınız dinle, ister size iyi gelen başka bir uğraşla yapın. bana kalırsa mutluluk, insanın ruhunu besleyen şeylerle meşgul olmasıdır. çünkü ruh doydukça insanın bakış açısı da değişir. eksik olanlardan çok, etrafındaki güzellikleri görmeye başlar. böylece mutluluk, gelip geçici bir duygudan ziyade sürdürülebilir bir hale dönüşür.

şu an için jazz dinlemek diyebilirim…

"her şeyden biraz kalır
diyor birileri, çoğulluk haklılıktır.
kavanozda biraz kahve.
kutuda biraz ekmek
insanda biraz acı." *

bence pokemongöring'in tahtını zorluyor. şöyle bir entrylerine bakarsanız good luck babe ile tek başına mücadele edemeyeceği için, erkeklerden de kimseyi safına çekemediğinden bir kaç kadın yazara yalakalık yapıyor. bu tam da pokemongöring'e layık bir yavşaklık. o da 1500 kiloluk milkşeyh'e '' sözlüğün en güzel kızı'' diye yorum yapardı. şimdi bakalım sudoku neler yazmış.



çen müstakbel mod adayına yağ mı çekiyor çen ? o modlar pokemon'u bile kurtaramadı



midi'de bunu yutacak kadar fındık bir beyin var mıdır ? göreceğiz. yılık karı deyip engellese yeridir.



silvermist herhalde okuyunca ''ayda bir geliyorum. karşılaştığım tiplere bak demiştir.''



sözlüğün en itici yazarı başlığına kendisi için yorum yazmış. öylesine acı bir hayatı var ki ''pick me girl'' olmaya çalışıyor. oysa ki 2002 yazından bu yana ''girl'' değil. pick me'si kalmış.

elimize mi yapışacak! kendim alırım yemeğimi, servisimi..
bazı işletmelerde saatlerce hizmet beklememek için geliştirilmiş faydalı ve etkili bir uygulama bence. yeterli hizmet elemanı yok ama mekan çok kalabalık. napacaksın, mecbur self servis.. beklemek yerine kendim alırım daha iyi.

hem self servis hem de daha pahalı olan mekanlara gitmemeyi tercih ederim.
bilsen nolur bilmesen nolur? herkesin bir mesleği var. kimse kimsenin hizmetçisi değil. bana kahve getiren adam gocunmuyor ben mi düşüneceğim? benim düşüncemin onlara bir faydası yok. eğer hizmeti beğenirsem bahşiş de bırakırım destek olurum.

biraz yaşadığın andır bence. mutluluk öyle sürekli devam eden, insanın içini taşıran bir enerji değil. çoğu zaman yaşarken farkına bile varmıyorsun. ancak zaman geçip geriye baktığında, aslında ne kadar mutlu olduğunu anlıyorsun. çünkü mutluluğu yaşarken sıradanlaştırıyoruz, kaybedince ya da geride bırakınca kıymetini anlıyoruz.

mesela şu an mutluyum diyebilirim. çünkü mutsuz olmamı gerektiren bir şey yok. hayatımda her şey kusursuz değil belki ama içimde de büyük bir huzursuzluk yok. belki göğsümü çarptıran, dünyayı kucaklama isteği uyandıran bir mutluluk yaşamıyorum. daha çok, varlığına alıştığım bir iyi olma hali gibi. belki seneye bugünleri hatırlayıp ne güzel zamanlarmış diyeceğim. belki de o zaman anlayacağım şu an mutlu olduğumu. şimdilik göz kararı anlaşılan bir mutluluk.

o belde’dir.

şu dünyada birisinin bana hizmet etmesi en tiksindiğim şeylerden birisidir, iyi ki böyle bir kültür gelip yerleşti ülkeye. üstelik böylesi daha huzurlu, beş dakikada bir yanınıza gelip "ne vereyim abeme?" tadında rahatsız eden garsonlar da olmuyor.
bu kültürü bilmeyip küçümseyenleri aranıza almayın, dışlayın.

bu sefer de milletin basindaki turbana goz dikmis diktatorun oglu diktator. yahudi, siyonist yalakasi. babasi da kgb ajaniydi. ustelik sozde gundem yorumlayan youtube kanallari, sozde feministler ve devletten maas alan yalaka dindarlar tarafindan bu konuda hicbir aciklama yapilmamaktadir. acaba neden. acaba niye musluman dogu ve turk dunyasinda kadinlara ilk secme ve secilme hakki verilmis ulkenin su an hicbir muhalefet tv kanali yok?? niye?? acaba niye??

seyhulislamlik kavraminin mevcut oldugu sozde 'laik' bir devlette ebu cehil kilikli sozde 'seyhulislam' dahi devlet babanin mamalari kesilmesin diye cikip 2 cift kelam edememektedir. yag baglamis gobegi ve 90 yasina gelmis haliyle azrail reisin mabadina tirpani sokmasini mi bekliyor? acaba, belki de oyledir.

yani demem o ki hasilikelam, allah, isa, zeus, yahve, ahura mazda veya artik onlardan hangisi ise veya siz hangisinin gercek olmasini diliyorsaniz, o bu adam ve bu adamin hanedanina lanet etsin. evet.

"interview with the vampire" filmindeki gecenin karanlığına dalıp bankta tek başına oturan vampir gibiyim. zira son zamanlarda hayatım da onunki gibi. kasvetli, sessiz ve insanın ruhuna çöken bir yalnızlıkla örülü. sanki içimde hiç doğmayacak bir şafağı bekliyorum.

mutluluk yeni alınmış motordur.d
mutluyum laaaaaan.

"barış"ın kaybedeni olmaz ki... yersiz ama "edebi" bir kaygı. saygıya değer.