zaman tüneli

kavgalar bireyselde kalmalı evet. aile üyeleri karıştırılmamalı. hassas sözlük yazarlarından verilerim çalındığı için ben mi özür dileyeyim?

mesela mefistomelek’te engelliyim. fakat mantıklı düşündüğünüzde, ben bu yazara herhangi bir şekilde sataşmamışsam, yine de engelliysem, ve o yine de anlamadığı halde bu kavgayı takip etmeye çalışıp, hassas bünyesi etkileniyorsa, bu benim mi suçum?

girmesin bu başlığa mesela? anlamadıysa yorum da yapmasın. zorla a ooo neler oluyor diyip, kendinde engelli olmayanların entrylerinden olayı yarım yamalak yakalayıp, üstüne bir de ben hassasım duyarı kasıldığında batıyor bana.

kavgalar bireyselde kalsın ve başlıklara taşmasın tabii ki. fakat şahıslar birbirinde mesaj yoluyla engelli diye, hassas bünyelerde şahit oluyor n’apalım. kusura bakmayın. tavuğunuza hoşt demediğimiz halde etkilenip yataklara düşen hassas bünyeler. empatiye hiç değinmeyeceğim, belli ki yok. laf olsun torba dolsun devam, demi?

kurtuldum şükür.

iğrençleşmiştim. insanlıktan çıkmıştım.

düzenli yemek ve düzenli sex sorunu çözüyor.

(bkz: martin eden)

her bir sayfa birbirinin aynısı misali. sayfalar ilerliyor 200. sayfayı geçtiğimi düşünürken 300. sayfada da aynı şeyle karşılaşıyorum. demem o ki, beni boğdu boğdu duvara fırlattı. sınav kağıdım dolu görünsün diye eskiden ben de böyle saçmalardım. *

kimseyle kavga edecek pozisyona gelmiyorsam, "kavgaya girişenleri anlamıyorsam", kavga edenlerin kendilerini sorgulamalarını isterim. sanal mecrada olacak iş değil.

sonra "nerede sövüşsünler?". gereksiz işlere girmesinler, yer sorunu kalmasın. yok girişiyorlarsa "kalbimizde sövüşürler". uçurulsunlar bizi yormasınlar.

moderasyon sorunu bu. yönetsel irade; iradesiz olunca. yoksa ne?

sigara güzelse oluyor bu aynı anda.

yaşlandım ben. en iyisi uyumak valla.

başka bir ülkenin vatandaşı olsaydı dünyanın en güzel kadını filan diye pazarlardı basın, medya o, bu.

dünyada muadili yok. o bir türk ve bence dünyalar güzeli. güzel diye övdüklerinizi ezer geçer.

hayatımdan çıkararak.

insanları bazen hayatımızdan çıkardığımızda, aslında kim olduklarını daha iyi görüyoruz. maalesef herkes ilk tanıdığımız gibi kalmıyor*

söyleyeceklerini, yapacaklarını biliyorsan tanıyorsundur.

insanlar, özellikle yazarlar okuduğunu anlayabilmeli, kavrayabilmeli, doğru değerlendirebilmeli ve ona göre tepki vermeli. konuyu, üslubunu ve haddini bilmeli.
tabii amaç üzüm yemek mi bağcıyı dövmek mi baştan netleştirmek lazım.
bir de yalaka yancılar* var ki; fırsat bu fırsat, kargaşada belki götünü ellerim diye hırsızın yanına koşup tüküren taş atanlar var. hepsinin erkek olması tamamen tesadüf. onlara bozo diyoruz.

bence tam karşılığı tepik olmalı bu kelimenin. ben tepik demeyi daha çok sevdiğim için olabilir.

kendi topuğuna sıkma sebebidir. benim çeklerim karşılıksız çıkınca yine topuğa sıkma reaksiyonu alıyorum. karşılıksız iş sevmem.

güzel şarkı.

takıldığım başka bir uygulama.

ben 2025 yılından razıyım;)

bir adam en basından en sonunu goruyor: kavusacaklarını. mutlu olacaklarını. ayrılacaklarını. gözyasını.
adamın yerinde olsaydınız yine de aynı secimi yapar mıydınız?

aşklı, kavusmalı, ayrılmalı, biraz mutluluk biraz gozyasılı ama bolca dostluk ve sevgi dolu bir yıldı.
secme sansım olsa yine 2025 i yasardım onceden bilmeme ragmen.

emegi gecenlere bin şükran;)

ilk önce kendi kabiliyetlerine kör olmamalı insan. birini tanıyabilecek yazılıma, donanıma sahip misin mesela? bu kabiliyetlerin zamanla aşınmaya uğraşmış mı? hala işler vaziyette mi? belki tamir edilmesi gerekiyordur.

herkes kafasında acayip tek taraflı ilişkiler kuruyor. ilişki iki taraflıdır. mesela sende usb okuyacak giriş yoksa, usb'yi nasıl tanıyacaksın? olmaz öyle. arada kendini de bir yoklamalısın. neyim var, neyim yok? beynim ne kadar çalışıyor? algılama kapasitem nedir? beyin hücrelerim ölmüş mü? reseptörler ne durumda?

acayip bir solipsizm çağındayız. herkes dünyanın etrafında dönmek zorunda olduğu bir garip güneşçik oldu. güneş hiçbir zaman dünyayı tanımayacak üstelik. dünya da güneşi.

tanrılar okulu... zorla okuyorum.

bir insanı tanımak çok da zor değildir. bolca gözlem ve beraber geçirilen vakitler yeterlidir. derinlemesine ve isabetli tanıyışlar için akademik bilgi-birikim gerekecektir. kişinin kişiliğini çözümlemeniz, o kişiyi herkesten daha iyi tanımanız için yeterlidir. kişilik değişebilir bir şeydir. kişiliğin değişim aralığı, şekli, hızı koşullara göre değişiklik arzeder. kişilik değişmeyebilir ya da değişmek yerine kırılmaya/bozunuma uğrayabilir. kişiliği kırılmış kişi hastaymış gibi davranabilir. nasıl yapacağınızı biliyorsanız, sevdiğiniz kişiyi * , kişiliğini korumaya yönlendirmeyi ihmal etmeyerek tanımayı * başarabilirsiniz.

göklerden gelen ideal bir kişilik tanıma metodu yoktur kanımca. umduğunuz gibi davransın diye manipüle ederek ölçtüğünüz kişi kendine has zor zamanlarını yaşarken dönüşüm geçirmiş bir yaratık gibi görünebilir gözünüze. sizi korkutup kaçırmamak için dezavantajlı koşullarda verdiği kompleks tepkileri size açmamış ya da kendisi dahi daha önce yaşamadığı kötü günleri test ederken tanınmaz hale gelmiş olabilir.
ne diyeceksiniz bu durumda!? seni kusursuz, ari bir yarı tanrı zannetmiştim, halbuki çöpmüşsün dedikten sonra konteynere mi atacaksınız!?!

teneke trampet - günter grass
günter beyefendinin 2 kitabını okudum beğendim, en iyi romanı dedikleri kitapta tıkandım. 4 kere başlayıp 100 sayfa okuyabildim geçtiğimiz 5 yılda. günün birinde okuyup bitireceğim, inanıyorum.