zaman tüneli

şizofreni ile birleşebiliyormuş. kişi kendini farklı biri olarak görüyor aynada ve ona tutku besliyor. böyle alt dalları var imiş. hayat garip.

bir tek ben sevmiyorum bunu glb.

son zamanlarda dikkatimde olan blog platformu. çekiyor beni. dur bakalım ne zaman kalkışacağım.

0.47 litrelik olanından bende de var. bir büyüğü gereksiz büyük, bir küçüğü olan 0.35 ise aşırı küçük geliyor. bence alacaksanız 0.47 olanı alın, boyut olarak en ideali bu. 6 aydır falan kullanıyorum, şu ana kadar herhangi bir akıtma sorunu da yaşamadım. ama fiyatına gelirsek orada bir durmak lazım. karaca da aynı işi görüyor sonuçta. gidin karaca alın, paranız da cebinizde kalsın.

reklamsız hizmet vermeyi nasıl beceriyor hala anlamlandıramıyorum. sanırım kumar olayları ile ilgili.

otobüs, metro ve izban koltukları, tramvayda da o tekli koltuk karşı boşlukları, bir de vapur yan demirleri.

ayaklarımı uzatıyorum ama basmıyorum da gerçi.

evet arkadaşlar bu arkadaş benim. dünya benim etrafımda dönüyor sanıyorum hatta buna inanıyorum da. çünkü prenseslik ve cadılık işlemiş mayamıza..

elem tere fiş, kem gözlere şiş.

çocuksu masumiyet.

beyaz giysilerin tümü

herkes kendi haklılığına karşı tarafı ikna etmeye çalışma gafletine düştüğü için, asla dinlemek dinlediğini anlamak anladığını yorumlamak gibi bir çaba içerisinde olmaz.

haksız olsa bile haklıdır. bence insanın kendi düşüncelerinin haksızlığı ile yüzleşmesi zor çünkü.. yemez..

seçilmiş kişi olduklarına ağır inanırlar. en tipik özellikleri kendisi gibi birini görünce yoğun hırsa ve kıskançlığa bürünmeleridir. " hayır ben daha özelim." diye bağırmak isterler birbirlerine. bunları aşağılamayı çok severim. " nasıl yani evren benim için yaratılmadı mı?" diye hayal kırıklığına uğramaları genelde kaçınılmaz sonlarıdır. hayat bir noktada insana o beklenen tokatı atar.

benim için hayatın gürültüsünü biraz kısıp kendi ritmime dönme çabası sanırım. genelde elimde makineyle sokaklarda kaybolurken buluyorum kendimi; özellikle siyah beyaz karelerin o yalın, dramatik havası ve insanların habersiz anları bana inanılmaz bir sakinlik veriyor. denk geldikçe çektiklerimi buralarda da paylaşıp üzerine iki kelam etmek ayrı bir keyif zaten. ama sonra siliyorum paylaştıklarımı. kalıcı olmuyor burada.
kafa dağıtmanın bir diğer yolu da koşmak. sabahın köründe ya da günün sonunda kulaklığı takıp asfaltı adımlarken zihnin hafiflemesi, günün tüm ağırlığını geride bırakması paha biçilemez bir his.
bunun yanına bir de yola çıkma arzusunu koyuyorum. dünyayı gezmek derken turistik mekan kovalamaktan ziyade, hiç bilmediğim sokaklarda plansızca yürümeyi seviyorum. gittiğim her yerde de mutlaka o coğrafyanın içecek kültürünün peşine düşerim; mesele kesinlikle alkol değil bu arada. yerel bir bitki çayı olur, köşe başındaki küçük bir dükkanda yapılan üçüncü nesil bir kahve olur, hatta o bölgeye özgü garip bir gazoz ya da geleneksel fermente bir tat olur… damakta daha önce bilmediğim bir tadın izini sürmek, o kültürü anlamanın en dolaysız ve keyifli yolu gibi geliyor bana.

ellerin oldu buz gibi
gözlerin aynı karpuz gibi
bence sen bu kış hasta olucan
anlamam, sağlam basıcan
ellerin oldu buz gibi
gözlerin aynı karpuz gibi
dikkat et bir yerini kırıcan
anlamam ,sağlam basıcan


dönemin lassa reklamı

nas suresi. diğerlerinden farklı olarak bunun beni koruyacağını düşünürdüm. sanki cin karşıma çıksa hakkın rahmetine kavuşmayacakmış gibi elli kere falan okur kendimi sakinleştirmeye çalışırdım. muhafazakar ailelerde büyümeyen çocuklara çok özeniyorum. yetişkinken bir şey soruyorsun bilmiyor. nasıl yani sen hiç kuran kursuna da mı gitmedin? yazın camiye bile mi gitmedin? bir fatiha oku? yok mu? vay babasının a*ı. kıskanç biriyim ben, fesatım. defol gözüm görmesin seni.

-no more happy endings.
(artık mutlu son yok)

pamukprensesler, sindrellalar, rapunzeller ve daha nice masal kahramanı lanetlenip dunyaya gelmiştir.
bundan sonra mutlu son yoktur.

disney de bulabileceginiz dizi.

kişisel müfredat koçuyum arkadaşlar.
her türlü koçluk hizmeti verilir.
bir insanın kişisel müfredatı ne olabilir.
yemek, yemek çeşitleri, araba işte giyim. filmler.
bende yapay zekadan araştırıp kişiye özel müfredat sunarım.
her türlü dini, dinsiz, ırk dil, cinsiyet ülke konusu.

kurduğum sistemin son hali buydu hanımlar, beyler. siz de basitçe aynı sistemi kurun ve isterseniz siz yayın yapın. sevgiler.

(bkz: gitmedim ama içinden geçtim)

nadir ve çok güzel bir göz rengi.
lisede bir arkadaşımın gözleri böyleydi. nazar değmesin bacıma. o zamanlar alacakaranlık salgını vardı. oradaki vampirlerin mi kurtadamların mı birilerinin gözü böyleymiş. herkes bi anda kıza özenir olmuştu. işte bu da böyle bir anım.

babamda olan göz rengi.

allah'tan babaya çekmenin böyle güzel yanları da oluyor.