zaman tüneli

içişlerine karışılmaya çalışılırken içişlerine öyle değil böyle karışılır diyerek içişlerine karışmış kişi. adam istediği kelleyi aldı.

bu acayip bir siyasal skandaldır. okumasını bilene. türkiye cumhuriyeti cumhurbaşkanı danışmanını verdi. bunun ne anlama geldiğini muhalifler bile algılayamıyor. kardeş ülke dediğin artık sana abilik yapmaya başlamış. durum acayip feci.

muhalifler sevineceklerine bu skandalın üstüne gitseler diyeceğim de onlarda akıl ne arar? başka bir ülkenin lideri senin cumhurbaşkanı danışmanını istifa ettirtebiliyor. al sana beka sorunu. muhaliflerin kafası basmaz. orası ayrı.

akp'yi yıkan adam yine içeriden, bizim muhaliflerden değil, dışarıdan, azerbaycan'dan geldi. bu sevinilecek bir şey değil bence, tam tersine, ülkenin ne kadar berbat bir durumda, insanının nasıl leş olduğunun göstergesi. ben akp gitsin de nasıl olursa olsun diyen muhalif kafasında değilim. zaten bu kafa bizi mahvetti.

ben bu hususta cumhurbaşkanı ve danışmanının yanında durmak isterdim ama onlar bile kendi yanlarında duramadılar. azerbaycan kim ki bizim ülkemizin içişlerine karışıyor. durum o kadar vahim.

bu olursa insan sonsuz yaşamı başarmış mı olur. çünkü bedenimiz olmasa bile bir başka vücutta insanın tüm bilinci olursa. sürekli yeni bedenlere geçerse.
korku filmlerinde oluyor ya. ya da robot filmlerinde. bir yandan çok ürkütücü.

nefes...

yağmur yağıyor dışarda. bu yıl soğuklar erken geldi.
gündüz güneşi görünce insan ne giyecek şaşırıyor.
iş yeri yine karışık. her gelen bir projeyle geliyor. nasıl egolar bunlar. hani birisi bir şey deyince insan böyle olabilir mi acaba diye bir düşünür.
herkes bir başkasının işini ne çok biliyor .
insan ilişkileri artık insanı yoruyor. bizim gibi insan ilişkileri cıvık cıvık toksik toplumlarda bu daha çok.
sosyal medyamızda böyle. etkileşim ilgi peşinde yüzbinlerce insan.
ne çok değerliler.
kendi kendiyle vakit geçiremeyen insan bu devirde rahat edemez.
yaşlandıkça aslında olayın para şan şöhret aşk olmadığını anlıyorsun ama bu seferde amaçsızlık sorun oluyor. kabullenmek daha az acı çekmektir ama kabullenmek amaçsızlıkta oluşturabilir.
ekşi de yazar oldum demiştim. okuyordum ama yazmıyordum. yazmaya başladım. bu seferde çok mesaj gelmeye başladı. hani öyle kendimi öven vs şeyler yazmadım. sıradan basit şeyler. hatta özensiz buradakiler kadar uzun olmayan şeyler yazdım.
kadınlardan bayağı mesaj geldi şaşırdım. hiçbirisiyle konuşmak istemedim. be kimseye güvenim kalmıştı ne mesajlaşmak tanışma isteğim.
artık hoşuma gitmiyor. hep çevremi az tutarım zaten. hiç öyle sosyal medyada yüzlerce arkadaşım olsun görünsün, dışarda dolu tanıdığım olsun durumum olmadı olamaz. onlar yinede bir şekilde buluyordu beni.
daha sade daha net samimi yaşamak isterim.
zaman ilerledikçe insanın hobileride anlamsız geliyor. hobi işi bir oyun sonuçta. bir heves bir merak işi.
sanki her şeyi bitirmiş yorulmuş tatmış bıkmış . işte bu zaman zaman herkese olur.
insan ne aynı yemeği yer ne aynı müziği dinler ne başka bir şeyi sürekli devam ettirir.
bir yere yeni gelenler orada çok iyi şafak attırır.
hani biz burda bıktık tüm oyunlardan. masa tenisinden balık tutmaktan futboldan kağıt oyunlarından . yorulduk. mangal yapası bile gelmiyor insanın.
mekanda değişmeli.
ülkenin genel durumu ile bağımız olmasa bile etrafımızdakilerin var. bu sıkılmışlık durumu toplumun bu negatif enerjisi.
bilmiyorum hiç iyi görmüyorum insanları.

iktidarın gelecek yarınlarımıza bıraktığı en güzel hediyedir.

bunlar 10 sene evvel iki üç tane feyk hesapti. şimdi her siyasi gönderinin altında yorumların neredeyse tamamını oluşturuyorlar.
ne kadar yaygın olduğuna, ideolojik içeriğinin ne olduğuna insanımız maalesef hala uyanamadı.

her şey çok tatsız ve başım çatlıyor.

akdeniz bölgesinde yollardan geçerken toplayabileceğiniz meyve. ham haliyle yenince bir şeye benzemiyor ama salataya falan güzel tat katıyor. turunç gibi zehir riski de yok bildiğim kadarıyla.

bizim pencereler yele karşıdır
muhabbet dediğin karşı karşıdır
girebilsen bu sinemde neler var
gülüp oynadığım ele karşıdır.

bugün itibariyle çok mistik geçen görüşmedir.

15 yaşından beri iş hayatındayım, o zamandan bu zamana kadar çok çeşitli yerlerde çalıştım. ve hangi işte çalışırsam çalışayım bana tek katkısı, aylık olarak sattığım zamanımın para karşılığı olarak bana tekrar ödenmesi oldu. pek bir anlamı yoktu yani. bu böyle böyle derken cv bayağı kabarmış bugün farkettim. zira işe alınmanız konusunda bu çok fazla işinize yarıyor. adamların resmen gözleri kamaştı cv'mi görunce. ilk başta şaşırsam da, ''ne olmasını bekliyordun nivna?'' diyerek, bu fırsatı kaçırmayıp ''şöyle yaptım, böyle yaptım'' diyerek yemeğe hafiften tuz serpiştirdim. şuan ise her şey olumlu.

şunu farkettim, irili ufaklı işlerde çalışırken bazı işlerde aşırı rahatsız olan ben, bugün yeni işe alınmam konusunda son derece yardımcı olacağını bilmiyordum. yani bu kadar bilmiyordum daha doğrusu. bir an içimden geçirdim, ''iyi ki üniversite okumayıp erkenden iş hayatına atılmışım'' diye. deneyim ne olursa olsun önemli. evet üniversite mezunu olmak statüsel olarak belki sizleri daha üst seviyeye koyabilir, ama pratikte neredeyse bunun hiç bir karşılığı olmaması, aslında üniversite okumanın ne kadar da gereksiz bir şey olduğunu açıklıyor günümüzde. bundan 20-30 yıl önce çok değerliydi, çünkü nitelik sadece eğitim seviyesiyle belirleniyordu. bilgiye ulaşmak zordu, ve pratik bilgiler ağırlıktaydı. şimdi ise aşırı yüzeysel, adam akıllı bir yerde okumuyorsanız içi neredeyse boş bilgiler ve pratik hayatta sizi hiç bir zaman belli bir yere getiremeyen, diploma araçlarından ibaret. tabi bunda bir diğer etken de, günümüzde üniversite okumak isteyenlerin de çoğunluk olması. böyle olunca dengeler değişiyor. mavi yaka statüsünde olan, basit bir ilkokul mezunu asıl nitelikli olabiliyor bir anda.

iş deneyimi sandığınızdan daha değerli. bunu bir düşünün. 4 sene aileden uzak kafa dinleyeceğim, aile baskısından dolayı da sırf diploma için gidiyorum derseniz, ona en ufak bir lafım yok, ki günümüzde artık çoğu insan bu yolu tercih ediyor. çünkü her türk genci gibi o da bu ulkenin en zor zamanlarını bir genç olarak geçiriyor.

öyle işte.

olum adam polat alemdar dan daha sıkı çıktı
yardırdıkça yardırıyor
yobazların içinden geçmiş, ayar manyağı yapmış yine......................
x.com/thshaber/status/21151...

okan buruk am*dspor'dan özür dilemiş. evet.
www.haberler.com/spor/okan-...

yorgunum hiç bir şey anlatmak istemiyor sessizlik iyidir.

bana çok yaptılar, piyasada tanınırlık biraz artınca millet de sapıtıp böyle gereksiz şeylere kalkıyor, mağdurum da mağdurum.

yengeçleri yiyorlar diye palamutlara ölüm fermanı yazmış balıkçılar, sanki her yerde yengeç etine de doyduk da, ay götümler, ewd.

"şarjım bitmek üzere, seni ararım."

"bugün çok yorgunum, erken yatacağım."

"seni başka türlü seviyorum."

"o benim arkadaşım."

"ben tinder ve benzeri uygulamalar kullanmıyorum" - o sırada bütün hesapları aktiftir.

"ben kimseyle sevişmek için beraber olmam. sınırlarına saygı duyuyorum" - 3 gün sonra seks için baskı başlar. baktılar ki sizi manipule edemiyorlar, adınız "kezban'a" çıkar.

ah kızlar/ kadınlar neler çekiyorlar.

tekrar diriltilmeyi bekliyorlar ve bu arada şehitler ve elçiler gibi istisna çok aşırı iyi insanlar bekletilmeden cennette hemen yaratılıyorlar:

emre1974tr.blogspot.com/201...

emre1974tr.blogspot.com/201...

i was using my hate against the people especially who hurt me or the people who i think doesnt matter at the moment (just like strangers or nonsense people, you know).
even normally, i wasnt that full of hatred.
i only want things to be over.
i cant see a finishing other than the death.
i wish someone hired a serial killer for me.
i cant get you out of my mind the more i remember the things we had...
even though, i couldnt be with you for too long.
i guess i really cant stay alive.
even if im the happiest, not considering the fact that
i can be really happy even though i hadnt had something good nor
something changed; knowing its just mood swings of a crazy person,
i can not get you out of my mind.
i dont know how did i end up like this.
am i paying my sins or?

pro modelini aldım. kulağımda durmadı tuvalete düştü. 4 dakika falan kullandım. boktan demek ki.

popiş oluyorum ben biraz ya, sonra bir gülme tutuyor.

(bkz: geberiyorum)
(bkz: nazım hikmet)

(bkz: copy cat), sonuçta o kadar can bir kedide var olm.