aşk için gidilen en uzun mesafe

mesafeler gidilir , gelinir .allah gönül mesafesi vermesin.

ucunda olanın aşk olduğundan eminsem, dünyanın diğer ucuna bile giderim ama aşkı geçtim, işin dalgasında olup bana saygısı olmayan biri için yan sokağa bile gitmem.

kaçmak sayılır mı? okyanusu geçmiştim uzaklaşmak için he valla.

kişinin 0 noktası, 2 kalp arasında olabilecek en uzak mesafe.

benim ilk sozlugum privatesozluk. yas 22. o donem paris te yasiyordum.
sozlukten bi cocukla arkadas olduk.bilkent te okuyormus. uluslarasi iliskiler. sik sik mesajlasmaya basladik. bana hep diyordu ki cok entelektuelsin, cok zeki ve kulturlusun, ama cok munzur- cok muzur bir yonun de var, ben seni sirinlik muskasina benzetiyorum. o da cok akilli ve tatli bir beyfendiydi. biz boyle bi sene mesajlastik arkapdas arkadas. yaz tatiliydi. ben istanbul a gelmistim. telefonum caldi:

-supriz yaptim. seni gormeye ankara dan istanbul a geldim. nereye geleyim?

bizim evin yakininda bi cafede bulustuk. benim romantik arkadasim elinde ciceklerle gelmis. bana dedi ki:
-daha once seni gormemistim. bu kadar guzel oldugunu bilmiyordum. ben senin ruhuna ve beynine asik oldum.

o donem benim kalbim doluydu. karisik meselelerim vardi gonlumde. tesekkur ettim, mumkun olmadigini belirttim.

boyle teget gectik birbirimizi tatli beyfendiyle zaman hatasi sebebiyle
kismet degilmis.
okuyorsa selam olsun.

nerden baksan 1-2 kilometre var. az değil.

(bkz: aleykümselam)

aşk için ömür boyu gidilir.. belki bir ömür bile yetmez bazen.. ölçüler, mesafeler metreler yetmez aşk'a ulaşılabilecek mesafeyi anlatmaya..
aslolan aşk için yürümektir, mesafe değil.

bazen bir adım, bazen bir dünya yol.

ben hiç gitmedim hep bana geldiler. en uzaktan gelen malezyadan geldi. 2 yıl kaldı hayatımda gitti.

metrobüsün olmadığı zamanlar, tamamen toplu taşımalar kullanarak, fulyadan yola çıkıp önce o zamanlar hoşlandığım kızı beylikdüzünden alıp anadolu hisarının oradaki kız öğrenci yurduna bırakmıştım. 4 tane bavulu vardı.

daha ne olsun…**

(bkz: ask deniz goren evdeki teras mi)

ben onun icin paris ten izmir e uctum. 3000 km. bir hafta kaldım.
ertesi hafta istanbul a dondum.
seni ozledim dedi. ertesi hafta izmir den istanbul a geldi. 500 km mi yapıyor, bilemiyorum tam.
hicbir fiziksel temas kurmadık bu iki haftada. saatlerce konustuk.

bekle dedi.
daha genis zamanda seni alıcam.
su an bes parasızım.

bes parasızdım ve kız cok guzeldi diye kitap var;)

sevgiyle andıgım hatıralar.

şu aşk hayatını kitaba dök teyzem.

kısmetinden bir adım ileriye gidemezsin.

ben 10-15 metre kadar ilerleyip apartman girişindeki merdivenlere oturup 3 saat beklemiştim. aynı zamanda 3 saatte 18 aylık vatani görevimi tamamlamıştım. sonra yarime kavuşamadan oyun bitti.

yaş 3-5..görece çocuklardan küçüğüm. oyuna başladık. bana o şıllık gibi olan kızlar dediler ki “sen şimdi askere git, gelince evlendiricez.” diziye(ya çok tuttuğu/ya hiç tutmadığı için) 20nci bölümde dahil olan popi aktör gibi oyuna dahil olmayı bekledim. kendilerincen yeterince uzakta askerlik yaptığımdan emin olmak için (o zamanlar pkk meseleleri var tabi sınır karakolu gibi biyerdeyim) bi 10-15 metre ileriye celp çıktı, oyunu da anlamıyorum, duyamıyorum. terhis olup mahalleye dönünce hangisiyle evleneceğimi bile anlamadan ben askerden dönünce oyun bitiyor ve evlere dağılıyorduk zaten genelde.

bakıyorum şimdi; sakallarım beyazlamaya başladı, bişey de değişmedi pek. bi 10-15 metre ileriden hayatı izliyorum hala..

(bkz: kalpten kalbe giden yol)