başkaları ne der diye düşünerek yaşamak

çağımızın sorunlarından sadece biridir. başkaları ne der diye değil de, ben bunu yaparsam nasıl sonuçlar doğabilir, kendimi nasıl daha iyi hissedebilirim gibi düşünceler ile hareket ederek hayatı da kaçırmamış oluruz. başkaları da kimmiş?

10 insandan 9unun yaşadığı hayat.
kalan 1 olarak sadece gülümsüyoruz.

mutsuz ilişkileriniz, mutsuz hayatınız ve sıkıcı survivor akşamlarınız (bu ara mastercheff) ile size güzel ölmeyi beklemeler.

bir ara bu konuda kendi kendime dertlenirken bulduğum bir şeydi.
bu kafaya ulaşmayı diliyorum en tez zamanda.

ömrünüz kısalır.

en sonunda gay olursunuz bak.

başkalarının istediği gibi yaşamaktır. bu dünyaya bunun için gelmedin.

her koşulda diyecek sözü olan insanlar için gereksiz bir kuruntu bence. hayat planlar kurmak için pek uzun değil zaten.

nedense ''başkaları'' denince akla hep dayılar, amcalar, teyzeler gelir...
o yaş grubu yani...
mahalle baskısının esas oğlanları.

fakat şimdi şu zamanda, kendileri biraz geri planda kalmadı mı sizce de?
an geliyor makara yapılıyor, dalga geçiliyor kendileriyle...

internetin, günümüz seviyesine ulaşması ile birlikte içine girdiğimiz bir süreç bu.
15 yaşındaki bir veletten daha verimli bir şekilde internete girebilir mi şu anda, 55 yaşında biri?
giremez...
beceremez hatta bu nedenle ötelenir de...

şimdi gelelim tekrardan ''başkaları''na...
bu başkaları artık değişti arkadaşlar..
kimse takmıyor eskisi gibi mahallenin üzerimizdeki baskısını.
anneye babaya, abiye, kardeşe saygı biraz arttı, orası ayrı mesele... çünkü yaşam şartları zorlaştı... para lazım..

fakat geri kalanlar çok da reröree...
''he he'' deyip geçilen insanlar oldu onlar artık...

peki onların yerine kimse geçmedi mi?
yavaş yavaş geçmekte!
geçiyor geçmekte olan arkadaşlar...
kimler onlar peki?
pek tabii ki; kendi yaş grubundaki insanlar.

kim ne yapmış?
nereye gitmiş?
kafalarda hep bu sorular...

ve alınan cevaplar... oy oy oy..
işte bu noktada, baskı da kendisini hissettirmeye başlıyor...

bir şeyler paylaşırken internette özellikle...

kim bu başkaları tanıyan var mı ? bir de bunun elalem diye bir kardeşi varmış.

yaşamak değildir. çünkü siz bunu yaparak ancak başkasının size biçtiği rolü oynar, gene onun seçtiği hayatı yaşamak zorunda kalırsınız.

yaşamam. yapamam. umursuzluğum insan çıldırtan cinsten. *

hee yaşamayak da öyle labada lubada başkalarına da dar olsun dünya.
düşün ki başkaları da sen ne dersin diye yaşamıyor lap diye dalıyor evine falan.

azıcık başkaları ne der diye yaşamalı ya insan.

ya çok affedersiniz de ben artık “silkerler ya!” diyorum her şeye. bu benim hayatım, el aleme çok laf verdim artık umurumda değil kimin ne dediği.

başkalarının her zaman diyecek bir şeyi vardır. bunu da unutmamak lazım.

valla ben başkaları ne der diye düşünerek yaşıyorum. ama benimkisi bayağı eğlenceli. mesela deli saçması bir espri yapıyorum ve başkaları ne der, kesin "manyak bu eleman" diyorlardır içlerinden diye düşünüp içten içe gülüyorum. *

yorar. çünkü, ağzı olan konuşuyor. sevdiğim bir söz var. akıllı olup elalemin derdini çekeceğinize; deli olun, elalem sizin derdinizi çeksin.

*

ben değilim aslında.
başkaları için yaşayan, onların onayına bağımlı, el alem ne der diye sabahlayan o zavallı ben değilim.
ama maalesef, nüfus cüzdanım o adama ait.

her sabah kalkıyorum, kimse görmeden kahvemi içmeye çalışıyorum çünkü yanlışlıkla bardağı sol elimle tutsam bak solak, kesin gomünisttir diyorlar.
saçıma jöle sürsem metroseksüel, sürmesem dağdan inmiş oluyorum.
bir tek tıraş bıçağı objektif davranıyor bana; o da keserken.

başkaları ne der?
valla bilmiyorum, ama eminim yine diyecekler.
çünkü bunların işi bu:
kendi hayatı sıkıcı olanın, başkasının nefesini yorumlaması.