insanı tabiri caizse maymuna çeviren insani bir duygu. bundan sıyrılabilen kişi azad edilmiş köle gibi olur. duvardır bu duvar, taviz doğurur insanın ağzının içine baktırır. özgür olmak istiyorsan önce onaylanma hissinden kurtulman gerekir.
devamını gör...
bir aferin için onurunu karakterini ayaklar altına aldıran eziğin tekidir.
devamını gör...
çocukluktan gelen, despot ve şefkatten yoksun ebeveynlerle alakalıdır. onaylanma ihtiyacı,yeterince sevgi görmemiş çocukların; kendısıne kızılmaması, tepki çekmemek ve yahut ilgi gösterilmeyen çocugun kendini ebeveynine ispat çabasından doğar. yetısgınlıkte kucagında koca bir sorun olarak da kalakalır.

en azından benim için öyleydi bir zamanlar.
devamını gör...
psikoloji’de karen horney bunu nevrotik ihtiyaç olarak tanımlamıştır. kişi çocukluğundaki bazı savunucu tutumlar sonucu bu ihtiyaçları geliştirir. bu kişiler sürekli sevilmek, istenilmek, ve beğenilmek isterler. bu sayede güvende olduklarına inanırlar.
devamını gör...
çocukluktan beri dayatılmış bir olay sonucunda ortaya çıkar. ben aileme kendimi kanıtlamak için sürekli bir yarış ve kıyas içindeydim. komşu kızıyla yarış halindeydim. sınıf arkadaşımla kuzenimle onun çocuğuyla bunun çocuğuyla yarış içindeydim. yapamadığım önceden hep 60-70 aldığım dersten inek gibi çalışıp 95 alırdım. hevesle gidip aileme gösterdimdeyse bana niye 100 alamadın derlerdi. o 100 alabiliyorsa sen niye alamıyorsun. “sen salak mısın?” bunları o kadar çok duyuyordum ki salak olmadığımı kanıtlamaya çalışıyordum. ispatlamaya çalışıyordum. salaktım belki de. salak olsam ne olacaktı? beni sevmeyecekler diye korktum. sevginin kazanılan bir şey olduğunu sandım. karşılıksız olması gerektiğiniyse kavrayamadım. lise tercihimi onları memnun etmek için yaptım. üniversite tercihimi onları memnun etmek için yaptım. hayal ettiğim bölümü aklımdan çıkarmaya çalıştım. bugün hala girdiğim her derste ben buraya ait değilim desem de onaylanmaya ihtiyacım var. onların beni onaylamasına ihtiyacım var. ben bugün hala sevginin karşılıksız olduğuna inandıramıyorum kendimi. her türlü ikili ilişkimde gerek romantik gerek arkadaşlık gerekse resmi bir ilişki olsun ben karşımdaki insan için hep yeterli olmaya çalışıyorum. beni onaylasın istiyorum. o zaman sevileceğimi düşünüyorum. bunun bana hiçbir yararı olmadı. ben yıllarca çabaladım. olmadık insanlara olmadık şeyleri kanıtlamaya çalıştım. insanlara yetmeye çalıştım onaylanmak istedim. ve yine sevilmedim. üzülen de hep ben oldum. yıprandım. karşılıksız sevgiye olan inancımsa tamamen tükendi. belki benim için bir şeyleri düzeltme vakti geçti. belki de geçmedi. ama eğer hala bir şeyleri düzeltme fırsatı olan birileri varsa burda bunu okuyan:
hayatınız boyunca yarıştığınız tek kişi kendiniz olun.
bir şeyleri birilerinin gözüne girmek için yapmayın. kendi istekleriniz zevkleriniz ilgileriniz doğrultusunda yaşayın. en önemlisi de şu:
unutmayın ki sevgi kazanmanız gereken bir şey değildir!
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"başkaları tarafından onaylanma ihtiyacı" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim