birini kaybetmekten korkmak

daha önce benzer durumları yaşamış canlı sitemi.

kaybetmekten korkmayın kalp kırmaktan korkun kalp kırmak kâbe yıkmaya bedeldir unutmayın

özgürlüğün ilk adımı .
inanılmaz keyifli, öneririm.

bazı olaylar insanın iradesi dışında gelişiyor. hastalık, ölüm gibi insani durumları bir tarafa bırakıp bizim doğrudan etkimiz olduğuna inandığımız konularda bile aslında çok fazla bir etkimizin olmadığını kabullenebilirsek o zaman olayların kontrol dışı olduğunu görmüş oluyoruz.

korku geleceğe dair bir his. geleceğin beklentimize göre şekillenmeyebileceği bizi korkutuyor ama bu konuda aslında yapabileceğimiz bir şeyin olmadığı ile yüzleşirsek korku giderek yerini huzura bırakabilir.

bence her insanın çizgileri olmalı. bu prensipler içinde de elinden gelebildiği ölçüde esneyebilmeli. biriyle anlaşmazlık yaşadığında sorgulaması gereken de bu kişiyle olan ilişkisinde kendi adına yapması gerekeni yapıp yapmadığı ve esneyebileceği kadar esneyip esnemediği.

bu konuda içi rahat olan insan, birini kaybetse bile giden kişinin seçimlerine saygı duyar. üzülmez demiyorum üzülür ama suçluluk duymaz. bence suçluluk, gidenin kaybından doğan üzüntüden daha ağır ve yıkıcı bir durum çünkü sizin sürekli geriye bakmanıza neden olup sizin yaşadığınız anı algılamanızı engelleyip geçmişte yaşamanıza sebep oluyor.

o sizi kaybetmekten korkmuyorsa siz neden korkuyorsunuz?
ama o sizi kaybetmekten korkuyorsa ve siz onu harcıyorsanız orada bir problem vardır, ya karşı tarafta ya da sizde.

bicilmis degerle dogrusal oranda fark edecek durum. hayatinda, gonlunde yer edinmis birini kaybetmekten korkmak bir yana, uzulur/incinir diye akli cikiyor insanin. kelimelerini bile ayiklayarak konusuyorsun, hal ve hareketlerine ekstra dikkat ediyorsun, uzerine titriyorsun. seviliyor ya hani...

daha önce de yazdığım şu başlıkta nedenini açıklamaya çalışmıştım. herkes artık birer alternatif eğer ki diğer alternatiflerden daha önde değilseniz hemen çok rahat üstünüz çizilir ve yerinize yenisi konulabilir. merak edenler için:buradan

susadığınız için zehir içmezsiniz

kaybetmeye az kala hissedilen korkudur. korkarsan kaybedersin.

anne, baba, kardeş. bir gün kaybedeceğiz elbet ama korku baki.

ilgi budalası insanların korkusudur.

kaybetmekten korkarsan kaybedersin. hiç kaybetmeyecek gibi davranırsanda kaybedersin. paradoks.

kaybetmekten korkuyor da olsanız belli etmeyin ama arkadaşlar. o zaman işler sarpasarıyor.

neyi kaybetmekten korkarsan onunla sınanırsin derler.

en çok anneme bir sey olmasindan korkardim ve ilk onu kaybettim, birini kaybetmekten korkardim annem öldüğü gün onu da kaybettim.

anı yaşayın genjler.

eskiden sanardim ki ne kadar etrafında insan var o kadar kıymetlisin. ama şimdi farkındayım az insan daha iyi daha kıymetli. ben çizgimi belirledim gelmek isteyen buyursun gelsin. yoksa yok

it's me abi.
kimseden fayda görmeyeceğime o kadar eminim ki.

gerçekten idc.

içinde bulunduğum durum.
soğumaya başlayınca ufak ufak çabalıyorum düzelmesi için ama düzelmeyince salıyorum. çünkü kimsenin beni yormaya hakkı yok aynı şekilde benim de kimsey yormaya hakkım yok. az insan çok huzur diyor köşeme çekiliyorum.

az insan çok huzur. çevremde o kadar az insan var ki kaybedecek bir şeyim olmadığı için korkacak bir şeyim de yok. yanımda olanları kaybetmeyeceğime yemin edebilirim ama ispatlayamam

en değerlimi kaybettikten sonra zorlanmadım desem yeridir. başta biraz zorlayıcı oluyor ama kendi hayatınızı istediğiniz gibi yaşamak istiyorsanız kesinlikle tavsiyemdir. kimse hayatınızda sonsuza dek kalmayacak bi noktada değil mi

korkarım. şu an hayatımda olan insanların varlığı için ciddi mücadele etmiş bir birey olarak, yanlış anlaşılmak, güven sarsılması vs durumları ciddi canımı sıkar.

nefret etmeyin insanlardan. biriktirin, her kulun kendine münhasır kusurları var. törpülemeyi becermeye uğraşmıyorsanız tek kalmaya mahkumsunuz. sadece değecek insanlar için mücadele edin.

olması gereken budur hayat sizin düşündüğünüz gibi romanizme gelmez. her an her şeye hazırlıklı olmalısınız.