cemal süreya

şekerim çıkmış diyorlar, külliyen yalan!
tadı damağımda kaldı sadece birkaç aşkın
ve sevdiğim kadının ten tadı,
hepsi bundan.
"çok sigara içiyorsun cemal "diyorlar, o da yalan!
ben hayallerimi dumanlı kuruyorum
ha bir de çok çay içtiğimi söyleyenler var, ne diyeyim…
ah be kadınım, sen söylenenlere inanma!
ben senin o kekremsi ter kokunda uyurum her gece, her gece.
sıcaklığındır bana sobaya atılan bir odunun ısısı.
ben seni bahara aldanmış erik ağacı kadar utangaç severim haberinde olsun.
bana “şiirlerin neden mısır çarşısı gibi kalabalık ” diyorlar.
senden canım hepsi, senin yüzünden.
bende tarçın, sende ıhlamur kokusu.
sırf bu nedenden.

“keşke yalnız bunun için sevseydim seni.”

universitemde sevda sozleriyle tanistim, ben seni sevmedim sevmedim, taptim;)
ikinci universitemde o donemki en samimi kiz arkadasim beni o kadar iyi taniyordu ki bana uvercinka yi etti. hayatimin en guzel dogumgunu hediyelerinden biridir. cok kalp.

cemal sureya duyguyu sol dekoltemde hep en derinden hissetirebilen ozel bir sair benim icin..

yüksek ihtimalle bu şiir cemal süreya'ya ait değil fakat güzel bir şiir.
open.spotify.com/episode/64...

cemal süreya diyor ki:
...
"tam unuttum dersin;
bir şarkı çalar, biri onun gibi güler.
birisi parfümünü sıkıp onun gibi kokar,
tüm unuttuğun boşa gider.."
...
allah kahretsi dimi...

son kadin dovucu.

dayak manyagi

şimdi açsam pencereyi de beklesem
sen gelsen
olmaz ya hani geliversen
hiç bir şey sormasan
hiç bir şey söylemesen
sussam
sussan
sussak...

kadin dovuyodu kadin kadin. karisini patakliyodu.

karisi memnun memnun anlatiyodu.

su denyonun siirlerini ne diye paylasirsiniz ben de size kurulmuyorum degil

"rastgele yürürken birden aklına geleyim sızlasın için!
boğazın düğüm düğüm olsun.
ama ağlama,
ağlayamayacak kadar yansın için…"

rahmetlinin sorunlu bir oğlu vardı, yaşlılığında bu oğlu tarafuından sık sık dövülürdü

karısının ahı'nın çıkması gibi geçirdi son yıllarını

velhasıl yeterince çektirip de götürdüler

"orta doğu" şiirine hastayım... özellikle babası hakkında yazdığı şiirde de geçen (sanırım) bir kısmı var bu şiirin; "bir şey vardı hani, yitirdim ya da hiç olmadı sanıyordum". başta basit geliyor fakat cemal abimiz öyle güzel yerleştirmiş ki dizelerini arasına ilk okuduğumda feci etkisinde kalmıştım.

asıl adı cemalettin seber olan yayıncı, çevirmen ve sezai karakoç ve ece ayhan ile beraber ikinci yeni'nin en önemli şairlerinden biridir.

dersim isyanı sebebi ile göç ettikleri ileri sürülse de, amcası demir yumruk memo'nun kaymakam yumruklaması nedeni ile ailecek bilecik'e sürülmüşlerdir.

bilecik sürgünlerinin altıncı ayında annesi vefât etmiş, babasının ikinci evililiği yaptığı hatice hanımdan ise zulüm görmüştür.

---! (bkz: alıntı) !---

sizin hiç babanız öldü mü?
benim bir kere öldü kör oldum
yıkadılar aldılar götürdüler
babamdan ummazdım bunu kör oldum

---! (bkz: alıntı) !---

kadın döven karısını hamile ve karnı burnundayken terk eden adamı, yani selvi boylum al yazmalımdaki ilyası övüyor kadınlar fark etmeden sırf süslü laflar edip yazdı diye tuhaf açıkçası. neyse tarafımız cemşitten yanadır delikanlı adamdır ben gibi cemşit.