christopher nolan

pr çalışmasının ürünü fanboyları için uzun uzun filmlerinin eleştirisini yaparım ama onun yerine açar "kış uykusu"nu yeniden izlerim.

bari bu adama laf etmeyin be. ben sizin asosyal, özgüvensiz nefret dolu karakterlerinizi s...... öhöm seveyim.

ahahahaha.



sanırım dün, ön izlemeyle filmi izlemiş birisinin film hakkındaki videosunu izliyordum. iki üç sanat flmi izleyip nolan yererek havalı olmaya çalışanlardan değilim falan diyordu. ekşici yeriyor sanmıştım, burada da varmış.

bahsedilen video:

popüler olanı yermek her zaman sizi "havalı" yapmıyor arkadaşlar. bazen susmayı bilmek de lazım.

doğum günü kutlu olsun...^^
t/ ingiliz yönetmen, senarist.
tenet
interstellar gibi başyapıtları çekmiştir.

yönetmen olarak bilinir. kim tarafından diye sormayın. birileri tarafından bilinir işte.*

christopher noğlan
bi garip oğlan
yönetmenliği bırakta
gel boynuma doğlan

person of interest gibi bir efsaneyi bize hediye eden jonathan nolan'ın abisidir.

rüyalarla,zamanla,ilüzyonlarla,boyutlarla,savaşlarla ve gerçekle arası limoni bir yönetmen. bize bir şeyler anlatmaya çalışıyor ama bunu son filmini izledikten sonra öğrenebileceğimizi düşünüyorum.

sineme sektörünü ayakta tutan günümüzdeki 3 veya 5 yönetmenden biridir. bunlar olmasa sinema salonları çoktan kapanmıştı.

memento ile tanıdığım, sonrasında bazı filmlerini sevip bazılarını da sevmediğim ve birkaçını izlemediğim önemli yönetmendir.

memento cidden de izlediğim anda favori filmlerimin arasına girmişti ve tam anlayabilmek için 3 kere izlediğim bir yapım olmuştu. ve tabii ki seyrettiğim belki de en kompleks filmdi, o döneme dek. sonrasında bile o ayarda sofistikeliğe sahip az sayıda filme denk gelmişimdir. aynı zamanda da müthiş eğlenceli bir iş olduğu kanısındayım memento'nun.

insomnia'yı çoğunluğun aksine çok sevmiştim ki sinemada da iyi ki gitmişim. imax salonunda izlediğimi hatırlıyorum.

the prestige... kesinlikle beğenmiştim ama bu filmi bir kere daha izlemem gerekiyor gerçekten.

batman filmlerini hiç sevemedim maalesef. kötü filmlerdi diyemem de hiç sevmedim gerçekten.

inception'ın tarihin en balon filmlerinden biri olduğunu düşünüyorum. büyük hayal kırıklığıydı benim için. sinemada izlediğime pişman olmuştum. bir şeyler mi kaçırdım diye 2 kere daha izledim. yok, olmadı. balon...

interstellar'ı bayağı beğenmiştim. yani beklentilerimi aştı. evet, çok inandırıcı değil ama kesinlikle etkilendiğim bir film olmuştu bu.

tenet'i daha bile fazla beğendim. üzerine kurulu olduğu bilimsel teoriyi önceden bildiğim için beynim yanmadı ve ilk izlediğimde tamamen anlayabildiğim bir film oldu. aksiyonlu/gerilimli sahnelerdeki müzik kullanımı da mükemmeldi.

oppenheimer'ı henüz izlemedim ama bir zaman seyrederim herhalde. merak ettiğim bir yapım olsa da çok da hemen izlemeliyim dedirtecek kadar meraklarda değilim. dunkirk'ü de henüz izlemedim bu arada, sahi. ekleme: man of steel'i de seyretmedim henüz.

ilk filmi following'i de sarhoşken mi ne izlemeye başlayıp bir yerinde ya uyumuştum, alkollüysem de sızmışımdır fi tarihinde. bunu da bir zaman izleyeceğim mutlaka.

bu arada yönetmen, bilenin bildiği üzere cgi kullanımını pek sevmiyor. bu uğurda gerçekten fırtına çıksın diye çekimleri bekletmesi gibi eksantriklikler yaptığını duymuştum.

ayrıca, yine cgi kullanmamak amacıyla, interstellar filmi için 500 akrelik araziye mısır ektirmiş. filmin çekimlerinden sonra ise, mısır hasatından gelir elde etmiş; yani bu mısırları satıp filmin masraflarının bir kısmını karşılamış.

zamanında okuduğuma göre, 30'lu yaşlarında memento gibi bir film çekebildiği için birçok sinema eleştirmeni/uzmanı kendisini dahi statüsünde konumlandırmış. sonraki bazı filmleriyle akademi çevrelerinin istemediği bir yola girdi sanırım. yani batman filmlerinin, drama uzmanlarının çok da hoşuna gittiğini sanmıyorum mesela. ancak hakikaten farklı farklı filmler çekti adam ve sinemaseverlerin ekseriyeti kendisinin en az bir iki filmini beğenmiştir yani minimum 1-2 yapıtının çoğu sinema izleyicisine hitap ettiği kanısındayım.

örneğin, the matrix nasıl benim 20 yaşımdan önce izleyip de hayata bakışımı derinden etkileyen bir yapıt olmuşsa, benden aşağı yukarı 10 yaş küçük biri için de bu film inception olabilir/olmuştur. evet, inception'a fena gömdüm yukarılarda ama bu benim subjektif görüşüm. yoksa filmin değerini küçümsemek gibi bir derdim yok. yani "bana göre balon" diye bir düzeltme yapayım, kendi söylediğime. *

filmlerle 11 yaşından itibaren ilgilenmiş, hatta bir filmci olmayı daha bu yaşında kafasına koymuş olsa da formel olarak film dersleri almamış. belgesel filmleri için montaj departmanında çalışmış, hatta oscar adayı olan genghis blues'da kendisi varmış ve adı organizasyonda geçmiş (credits). kamera operatörlüğü yapmış. ses kaydı alanında da iş yapmış. firmalar ve endüstriyel işler için iç mekan çekimleri yönetmiş. yani, sinemacılığının "inception"ını (temellerini de diyebilirdim aslında), formel film eğitimi haricinde işlerle edinmiş.

bravo diyoruz.

şaka tabisi. *

fimlerinin beni yakalayabildigi yonetmen.

izlediklerim:
(bkz: memento)
(bkz: interstellar)
(bkz: inception)
(bkz: the prestige)
(bkz: the dark knight rises)
(bkz: the dark knight)
(bkz: batman begins)

yeni filminde homeros'un odysseia destanını anlatacak olan yönetmen. iddialı bir seçim. yakışır.

kayiprihtim.com/haber/chris...

interstellar filmiyle tanıdığım üstad.

kendisini bir yönetmen olarak severim lakin james cameron’ın oppenheimer eleştirisine de katılıyorum. iki atom bombası atılmış ve biz bunları sadece cümle içinde duyuyoruz.. nolan bey çıkın açıklayın, bu filmi çekerken stüdyo baskısı yediniz mi?

edit: şimdi biri kesin çıkıp şey der; yha tmm da nolan bu filmi oppenheimer’ın bakış açısıyla çekmiş, slk msn bu nasıl eleştiri?
ona da cevabım ayrı olacaktır.

modern sinemanın en büyük yönetmenlerinden birisi olsa da çok kusurlu bi anlatıcı. eleştiri kabul etmeyen fanları müsade ederse özetleyelim;

karakterleri asla ama asla derin değil. büyük sinemalar yapar ama insan filmleri yapmaz, yapamaz.

çok önemli sinema müzisyenleriyle çalışmasının sebebi diyalog eksikliğini bastırmak istemesinden. bu sayede kelimelerle yansıtacağı duygu yoğunluğunu görsel ve müzikle tamamlar.

kardeşiyle yaşadığı fikir-film ayrılıkları sonucunda yaşadığı düşüş de çok göze batar. doğru ifade edemedim sanırım. kardeşi yoksa tam değildir.

kadın karakterlerin tüm motivasyonu erkek karakterin hikayesini tamamlamaktır. 30 yıl öncesinin vasat rol dağılımını büyük bütçelerle inşa eder. dikkatinizi çekerim sadece karaktere yüklediği misyon üzerinden eleştirdim. fikirleri kesinlikle özgün.

dark dizisini izleyenler bilir, karmaşık ve derin bir dizidir. baştan sona bilim kurguyu tanımlar. insani yönü de kuvvetlidir. karakterler dolu, diyaloglar yoğundur. nolan filmlerinde karmaşık zaman ilişkileri derinlikle karıştırılır. zaman travmaları sadece illüzyondur. insan sadece nolan’ın derdini anlatmakta bi araçtır, karakterin derdi olamaz. insan filmi izleyiciye aktarma aracıdır ama bunu etkileyici diyaloglarla yapmaz.

sinemanın en temel ilkesi olan show, don’t tell’in tüm ruhunu parçalar ama bu yine de onun sinemanın en büyüklerinden olduğu gerçeğini değiştirmez.

aslında şunu demek istiyorum; kendisinin kusurları bir özellikmiş gibi pazarlanıyor. gördünüz(yürüdüm, çıktım); insanlık tarihinin en büyük felaketlerinden birisini sinema tarihinin en iyi oyuncuları ve imkanlarıyla çekmeye çalıştı ve arkasında bir tane bile büyük yönetmen kalmadı. herhangi birisi gibi davransaydı bile daha iyisini yapardı ama yapamadığı şeyleri imzası gibi atmaya çalıştı. sinema çöplüğünün içinde ara ki bulasın.

yine izlerim, hep izlerim. benim nazarımda en büyük ihaneti batman’e yapmıştır. kalem ve kağıt ile içimize işleyen, bunalımlarıyla, çaresizliğiyle, karanlığıyla, dostlarıyla, gücüyle ve onlarca zayıflığıyla gerçek bir insan olan batman’i kartondan bi kahramana çevirip bi de üstüne milyar dolarlar kazanmıştır. alkışlamayalım da taşa mı dönelim?

normal sözlükten cristopher nolan’a da ayarverdik ya çok şükür.

bizim sırtımız yere gelmez.

çok büyük bir yönetmen. ama bir tarantino değil gözümde.