erkek

her şeyden sorumlu.

tabi ki dunya kadin erkek iliskisi ustune donuyor. tabi ki flort cok keyifli. sevgililik, evlilik cok keyifli. konusmak, gezmek, sevismek cok keyifli.
ama hayatimin daha farkli bir donemindeyim ben. farkli onceliklerim var. ozellikle libidoya saldiran muhabbetlere lutfen girmeyin benle. tesekkurler.

belki bes seneligine, belki on seneligine erkeksiz hayata gectigim.
ne kadar surecigini henuz bilemiyorum.

beni ozel hayat meseleleri icin aramayin, bir kardesiniz olarak her zaman arayabilirsiniz;)

ilgilendiğim cinsiyettir. genellikle şerefsiz oluyoruz ama güzeline denk geldin mi sabahlar olmasın.

bana guvenilir gelmiyorlar.
bu sebeple bes on sene mola aldim ozel hayat meselelerinde.
yeminle erkeklerden tiksinen radikal feministleri anlamaya basliyorum. ben erkeklerden tiksinmiyorum. onlardan korkuyorum.

penisini yanında taşıyan sapık pislik canlı türü.
utanıyorum qıslar bu durumdan. memelere sarılıp ağlamak istiyorum.

benim deneyimim şu:
bir erkeğin hayatına girdiğinde yeni gozdesi oluyorsun. yeni oyuncak bulmuş küçük oğlan çocuğu gibi heycanlanıyor senle.
bunun ömrü birkaç ay.
verirsen, birkaç ay sonra hevesini alıp gidiyor.
vermezsen birkaç ay sonra alternatif çok, senin kaprisinle mi nazınla mı ugrasıcaz deyip gidiyor.

çok garip bir varlık ya bu. geçenlerde bir tanesi karışıma geçip benden ne kadar hoşlandığını, ne kadar düzgün biri olduğunu, hayata karşı duruşunu falan uzun uzun anlattı. giderken masada çakmağını unutmuş. eşantiyon bir çakmak. pavyon eşantiyonu. güldüm, sonra mesaj attım "pavyondan verdikleri çakmağını unutmuşsun" diye. arkadaşları çok ısrar etmiş de onun için gitmiş. ben de eminönü'nde turistim zaten.

testisleri olan memeli canlı türü.

benimdir
kız değilim yavşamayın bana isyan ediyorum

gereğinden fazla basit bir yapı.

(bkz: under-engineered autonomous biological stucture)

bir cinsiyettir.

kendimi erkek veya kadın olarak hissetmiyorum. ben sadece bir insanım. kafa dinlemek, kendi içine gömülmek, sigara içmek ve bir şeyler karalamak isteyen bir insan. evet, gayet basit görünüyor ama içimde kocaman bir evren var. ona gömülünce yolumu bulamıyorum. arayıştayım.

ben erkeklere erkek olarak bakamıyorum. daha doğrusu çok erkek olarak bakıyorum. o nedenle hep bi mesafem oluyor. bir sevgilimin kankalarıyla rahatımdır nasıl olsa yamuk olmaz diye.

ben gerçekten hepsinin sapık olduğuna inanıyorum.
hani biriyle buluşursun, onun ısrarlarıyla kendini yatakta bulursun, böyle planlamamıstım dersin pişmanlıkla.
erkek der ki benle bulusurken bunu biliyordun. hayır bilmiyordum. biz ilişkilere cinsellik merkezli bakmıyoruz. bi kadınla sadece kahve icebilirsin, sadece muhabbet edebilirsin, ne bilim gezebilirsin. pipinizle düşünmeseniz bizde cinsellik harici kesfedecek çok şey var ama göremiyorsunuz pipinizin ötesini.

anne babamla tanıs diye ısrar edince cok seker olanlar.
kız arkadasıyla gurur duyan, evlenmelik goren erkekler de var...

valla biliyorsun, cok toyduk, ikimiz de sacmaladık.
biraz mutlu anı yaad edelim.
ben kavga etmekten cok yorudum...

ben hayal gucu ileri derecede olan, yaratıcı bi insanım.
halşyle kendi yorumumla gercekleri hep karıstırırım.
benim gozumde erkekler yakısıklı, kulturlu, asık olunca dagları delecek, duygusal, derinlikli canlılar.
bilin bakalım ne oluyor?
bu benim hayal urunum.
hepsi sarısın uzun saclı, uzun boylu, mini etekli, sisme dudaklı, bol makyajlı kadınlara dusuyor olm.
hepinşzden tiskiniyorum. ihih.

(bkz: konsantre erkek)

sevgili okurlarım, güzel takipçilerim...

şu puslu pazar sabahını, kütüphanemin mücellit elinden yeni çıkmış deri cilt kokuları arasında, ülkemizin yegâne entelektüel vahası olan trt radyo 3 ile ihya edeyim dedim. zira dışarıdaki o kakofonik popüler kültür gürültüsünden kaçmanın başka bir yolu kalmadı. çocuk ve gençlik korosunun o pırıl pırıl sesleri ruhumun pasını siliyordu ki, mikrofon başındaki evladımızın terennüm ettiği parçanın sözleri kulaklarımda adeta bir "estetik kriz" infilak ettirdi:

"çocuğa bakar anne / evine tapar anne / gece gündüz çalışır, yarını yapar anne..."

bittabi yapsın, annelik müessesesine bir itirazım olamaz; lakin bu lirik sefaletin içinde devasa bir boşluk var: baba. baba nerede? adeta bir hayalet! anne tek başına evi çekip çeviriyor, çile dolduruyor ama ortada babaya dair en ufak bir emare, bir "otorite figürü" yok.

aziz kârilerim... bunu körpe zihinler dinliyor. vaktiyle viyana’da, meşhur café central’in loş bir köşesinde bizzat bulunduğum bir mecliste, sigmund freud’un (lütfen fğoyd diye telaffuz ediniz, rica ediyorum; "froyd" diyerek kendinizi bir saksonya köylüsü gibi gülünç duruma düşürmeyin) uzak akrabalarından, saygıdeğer bir dostumla bu meseleyi tam üç saat tartışmıştık. kendisi bana, babanın yok sayıldığı bir anlatının, gelecekte nasıl bir "psikolojik anarşi" doğuracağını o enfes almancasıyla anlatmıştı.

rol model inşasında karşılaşılan bu çarpık mesajlar, geleceğe doğru zehirli bir filizlenme yaratıyor. sonra efendim, neden bu toplumda "gizli emek sömürüsü" var, neden babalar evde ne yapacağını bilemez vaziyette birer dekor gibi geziyor diye feryat ediyoruz. daha da vahimi; erkeğin rolünün muğlak bırakıldığı bu nev-i şahsına münhasır "pedagojik fiyasko", önümüze ancak başarısız yetişkinler ve hüsran dolu ebeveynler çıkarır. bakıyorsunuz koca koca adamlar, çocukça tepkiler veriyor, meselelerini kaba kuvvetle çözmeye çalışıyor. niçin? çünkü o şarkılarda babayı, sadece akşam eve ekmek getiren ya da hiç gelmeyen bir gölge olarak bellediler.

tek bir türküden bu sonuca varmamı "mübalağa" addetmek isteyenler çıkacaktır; onlara ancak acıyarak gülümserim. kısa bir tetkikle dahi, çocuklara yönelik bu basmakalıp ürünlerin, kendi içinde nasıl tutarlı bir zihinsel fukaralık silsilesi taşıdığını görmemek için kör olmak gerekir.

neyse... ben şimdi kahvemi yudumlarken, kütüphanemin derinliklerinde bu meseleyi daha "akademik" bir düzlemde ele alan fransızca bir risaleye göz atacağım. sizlere ise bu sığ suların içinde boğulmamanız için derin nefesler dilerim.

ben hicbi sry anlamıyorum.

kim hislerinde samimi
kim rol yapıyor
kim seviyor gitmeye mecbur kalıyor
kim sevmiyor
kim begeniyor
kim begenmiyor
kim aşık
kim asık degil
kim seviyor
kim sevmiyor

hicbi sry anlamıyorum ben.
kendimi bazen erkekler hakkında hicbi sey bilmeyen ergen gibi hissediyorun. yemin ediyorum bak. neden? cogu numaracı.

xy kromozomu.