fitnessla kafayı kırmış kesim

kumarla, içkiyle, otla, seks bağımlılığı gibi hayatını sefilleştirecek şeylerle kafasını kırmasından iyidir bence.

var öyle videolar. yanında biri yokken bar kafana geçerse diye fobi yaratıyor o videolar. şerefsiz o videolar.

yok arkadaşım ben artık daha fazla mütevazi olamayacağım. anladım ki fazla tevazu vasat insandan nasihat dinlemekmiş.

bir insan gönlünce yemek içmek gibi en safi bedensel hazlardan sıyrılıp iradesine gem vurup katı bir disiplinle bunu yapıyorsa her şeyden önce saygı duyacaksın.

çünkü o adamın senin algılayamayacağın düzeyde korkunç bir motivasyonu var. çünkü o adam her gün gücünün limitlerini zorluyor.

sen etten kemikten bir insan olarak plakalar takılı bir barı omuzlarken aynadaki yansımana bakıp tüm ağırlıklar yerden kesildiğinde eğilen barın senin gururunu okşarken verdiği hazzı yaşamadın. bu zevk hiçbir bedensel muadiliyle kıyaslanamaz bile. şimdiye kadar yaşamış olduğun en ateşli mutluluk anı bile yanından geçemez.

o an adalelerine dolan kanın verdiği gücü bilmiyorsun, bilseydin çıldırırdın. kolların bacakların cayır cayır yanarken sen artık kendine hayransın. başka bir kimsenin seni sevip sevmemesi umurunda bile değil.

ertesi gün korkunç ağrılarla canın yanarken bile mutlusun. bedenin iyileşirken hipertrofinin verdiği karıncalanma seni mutlu ediyor. o an bedenin ılgıt ılgıt endorfin efil efil serotonin salgılıyor. biliyorsun ki 72 saat sonra bir öncekinden daha güçlü olacaksın.

bu bir zümrüdüankanın her gün küllerinden doğup bir önceki günden daha eşsiz güzellikteki halini hayranlıkla seyretmesi gibi.

bu zevki tatmayanlar bilemez, bu, döktüğün her bir damla kan, ter ve gözyaşı için değer, kesinlikle değer!

gerçekten abartılı şekilde kafayı takan insan benim için red flag'dir.suça eğilim çağrışımı yapıyor,hafiften tırsarım.

biraz vücut yapınca kendini dünyanın sekizinci harikası sanan tipler var, o egodan nasıl besleniyorlarsa artık kafayı bozuyorlar gerçekten. kendini geçtim, etrafandakilere müdahale etme hadsizliğinde bulunmaya başlıyorlar falan, evlerden ırak. kafayı bozmadan efendi efendi sporunu yapanlara lafımız yok.

var böyle bir kesim.

80'lerde, neoliberalizmin altın yıllarında abd'de vardı bunlardan.



meşhur american psycho romanı ve filmi o dönemin ürünüdür: