gazetelerden kupon kesmiş nesil

zor bela star gazetesinden nokia 5110 almıştım sjsjsj

babam ve annemin neslidir. babamın bana kupon biriktirerek aldığı oyuncak bilgisayar hâlâ çalışır mesela. kardeşlerim de oynadı onunla. çok güzel oyunlar, ingilizce kelime alıştırmaları vardı. duygulandım, iyi mi...

kuponlarla kardeşime oyuncak laptoplardan almıştık. biriktirirken bir gün gazete almayı unuttu tüm gün ağlamıştı. neyse halam çalıştığı yerden bulmuştu da o günün gazetesini kuponları sorunsuz biriktirebildi.

kuzenim cd çalar biriktirmişti tam 45 kupon. almaya gittiğinde küçük bir radyo vermişlerdi :)

2016 yılına girerken hürriyet gazetesinin kuponlarını biriktirmiştim. 2015 yılının almanak'ını almak için. birkaç ay önce göz attım bir. sağlam bir yılmış 2015. *

ortaokula gidiyorum sene 2009. takvim hürriyet ikisinden biri bir düzine kitap veriyor 1 aylık kupona arkadaşla başladık. ben kuponları yanlış kesmişim o aldı ben alamadım....

mazi kalbimde yara...

şu ansiklopedilerle içerisinde bulunduğum nesildir. çoğu dönem ödevimi bu ansiklopediler ile yapmışımdır. hala açar bakarım. bu baskı hiçbir kitapta yok.

(bkz: 30 yaş üstü olduğunu tek cümle ile anlatmak) o nesil biz oluyoruz. dünya klasikleri için biriktiren ilk okul seviyesinde bir setle karşılaşan kişide ben oluyorum . yine de faydalanmadık mı faydalandık efendim sonuçta kitaptır her türlüsü okunur.

çok hazin bir hikayem var bu konuyla ilgili . habertürk gazetesiydi galiba , belgesel dvdsi veriyor o zaman . bir ay boyunca kestim kuponları hazırladım koydum şortun cebine - yaz günüydü tabi - çıktım yola , heyecanlı heyecanlı yürüyorum. bayiye geldim , dedim " abi belgesel seti var mı ?" , adam " var kardeşim dedi , elimi cebime attım , baktım kuponlar yok ! yolda yürürken hareket ede ede düşmüş cepten . adama " oldu abi iyi günler , hayırlı işler " dedim çıktım tabi napayım başka ? geldiğim yolda o kadar aradım taradım yok , bulamadım . bizim mahalle de esmer tabi , hızlı . birinin cebinden bişey düştüğü görmesinler. muhtemelen para zannedip bi heves aldı biri , baktı istediği şey değil , çöpe attı . çöpleri de karıştırdım bu arada. kuponlar nanay . bu da böyle bi anımdır.

milliyet gazetesinin hafta sonları verdiği tommiks, teksas serilerini dört gözle bekleyen nesille kesişim kümesi bulunan nesildir.

çizgi roman demişken, favorim zagor tenay reyizdi.

(bkz: eyyorlamam bu kadar)

heyecanla biriktirip soru bankası almıştım o da yırtıktı ve sorularının cevapları yanlıştı hep.

bir ara arkadaşım ile ortak türk klasikleri için kupon topladık ve ikiye bölüp kura çekmiştik oradan bana düşen romanlardan biri mehmet rauf'un eylül romanıydı. o hariç 9 kitap daha vardı ama ben onu okudum gerisini pek sevemedim. özellikle araba sevdası hiç benlik değildi.

süper kupon, mega kupa, giga kupon diye kafayı yemiş nesildir. benim için en kıymetlisi sabah gazetesinin verdiği 24 ciltlik meydan larousse ansiklopedisidir.

10 yil oncesine kadarki nesil

kuponlarla ansiklopedi almış o ansiklopedilerle de proje ödevleri yapmış nesildir.

99 doğumluyum.
benim ortaokul çağımda vardı

gazete satışları dibi görmüştü. gazete satamayan iktidarı sürdüremez demişlerdi

hükümet eliyle gazete satışlarını arttırma yönünde proje olarak tasarlanmış ve anaakım medyada uygulanmış bir başarı öyküsüdür. gazete satışları yükselmişti özalizm rayına oturmuştu.

bu projeler yapılırken biz sokakta top peşinde koşuyorduk (bkz: toplum mühendisliği)

kupon ne ki? bilmem kaç kişilik yemek takımını her gün bir tabak olacak şekilde tamamlamışlığım var. gazete yanında birgün servis tabağı, birgün tatlı tabağı, diğer gün kase verdiler. ben de kırmadan eve götüreceğim diye binbir takla falan atmıştım. ah anne ya. *

bir çocuk olarak süper kupon ya da daha da ötesi olan mega kupon gerginliğini yaşamış nesildir.

biz nesil olarak çok şanslı bir o kadar da şanssız bir nesildik. ya da ben o neslin bir ferdi olarak şanslı akranlarımdan çok daha dezavantajlı bir hayat yaşadım. ama yalan söylemeye gerek yok. ben çocukken çok eğlendim.

özellikle yazları kalabalık aile bir araya geldiğinde çok küçükler çok küçük olduğu için, çok büyükler de çok büyük oldukları için bakkala gitmezdi. bu durumda bakkala giden kişinin ben olma ihtimalim oldukça yüksekti. karadenizin serin sabahında uykunun tadını çıkarırken annem ya da teyzelerimden biri beni uyandırıp bakkala yollardı. gözlerimdeki çapakların elverdiği ölçüde yolumu bularak alışveriş yapıp dönerdim. sonrasındaki kahvaltı muhteşem olacağı için bu durum beni ne gerer ne de üzerdi.

tabii ki gazete almaya da ben giderdim bu durumlarda ama gazete almaya gitmek bazı durumlarda çok gergin bir hale sokardı beni. hele de 10 kupona değerinde süper kupon, 20 kupon değerinde mega kupon ya da eksik kupon yerine geçen joker kupon varsa. zira o gün herkes gazete almak için çocuk işçi çalıştırdığı için o gün gazete bayilerinin etrafında küçük erkekler, oliver twistler, huckleberry finnler, sezercik aslan parçaları dolanırdı.

en yakın bayiye girip de gazetenin bittiğini öğrenmek telaşa neden olurdu. işin yoksa, ki hiçbir zaman olmazdı, başka bir gazete bayii bulmak için koşturmak gerekirdi.

zor zamanlardı yeğenim. biz bu çağa yetişemeden önce kupon sıralarında hayatlarımızı heba ettik.