hayat nasıl yaşanmalı sorunsalı

pişmanlıklarla değil de iyi kilerle,hayallerin suya düşmesiyle değil de gerçekleşmiş olan hayallerle yaşanmalıdır hayat.*

t: adına hayat dediğimiz bu malum yolculuğu nasıl geçirmemiz gerektiğini soran başlık.

öncelikle cam kenarına değil, diğer koltuğa oturacağız. eğer camdan dışarı bakarsak göreceğimiz sadece hızla akıp giden insanlar/evler/yaşamlar vs. olur. her şey bir saniyeliğine görünür. gerçeklik algısı yok olur, gider.
bu nedenle diğer koltuğa geçmeliyiz. olanı, olmayanı dikkatle izlemeliyiz. o otobüse (hayatımız olur kendisi) binen her insanı gözlem yeteneğimizle gözden geçirmeliyiz. "bu yolcunun bebeği var mı, ağlar mı? hırsız mı, dolandırıcı mı, iyilik meleği mi, her şeye kızan tipten mi, yoksa konuşmayı sevenlerden mi?" soracağımız ilk sorular bunlar olmalı.

eğer yolculuğu güzel geçirmek istiyor isek; özenli, dikkatli ve en önemlisi sevgi dolu olmayız. etrafımıza dört gözle bakmalıyız. zira bizler yanlış devrin, doğru kalmaya çalışan insanlarıyız. bizi doğruluktan şaşırtmayan içsel etkense sevgidir. hayat sevmeden geçmez. saatler ilerlerken kazandığımız değeri, verdiğimiz değer belirler. unutmayalım arkadaşlar; hiçbir zaman vermeden alamayız. özellikle hayat aldığından fazlasını vermez. para mı istiyoruz? cömert olmadan olmaz. aşk mı istiyoruz? öncelikle delicesine değil, aklı başında* çokça aşık olmalıyız ve bir diğer önemli konu; yorulduğumuzda dinlenmeyi bilmeliyiz. * yorulunca vazgeçmek ileriyi düşünemeyen varlığa yakışır; insan dışı olanlara yani.

yineliyorum; hayattan verdiğinden fazlasını bekleyemeyiz ve bu nedenle çok vermesini istiyorsak alış-verişimizi bol keseden yapmalıyız. hoş kalın.

tek kullanımlık bir hayat..
başka hayatlar için yaşanmamalı..

hayat severek yaşanmalı. her ne olursa olsun sevin. sevmekten korkmayın. sevgi en güçlü ilaç, en güzel hediyedir.

ben şöyle düşünüyorum;

bu hayatta salf huzur ce mutluluk yok. ne yaparsak yapalım, ne kadar iyi yaşarsak yaşayalım. ,sonunda boşluğa düşüyoruz.

burada sanki küçük çocuk misafir gibiyiz. birileri bizi getirmiş buraya istemeden, sormadan. ne kadar kalıcağımızı bizi getiren evebeynimiz biliyor, ona bağlı, burada mutlu gibi de gözükedebiliriz ilkin, belki misafirlikteki diğer insanlae ile konuşur, iyi ilişkiler kurar, oyun oynar, yemek yer, eğleniriz.

yada kavga eder, küfürleşiriz. ancak ne olura olsun sonunda kendimizi boşlukta hissederiz. gitmemize karar veren baba , söyleyinceye kadar buradayız.

burası bizim evimiz değil, bu yüzden huzur içinde değiliz. ancak evimizde huzur bulacağız.

sabah akşam çay içerek...

istenildiği gibi veya anı yaşa saçmalıklarını bırakın, geleceğini düşünmeden yaşayabilen varsa aptaldır, geçmişe takılı kalma ama geçmişten ders çıkar geleceğine yön ver.

olaylar arsında bağlantı kurarak,ders alarak,bazen ağlayarak bazen de gülerek.

(bkz: bata çıka)

keyfince, kederince, kendince.

yeter ki gözü öbür tarafa mayna ettiğimizde "yaşadım ulan" diyebilelim.

yaşanmalı mı o da meçhul?

nasıl istiyorsak öyle yaşamalıyız bence ama bu pek mümkün olmuyor.

35 tanım var çoğu nasıl yaşanması gerektiğini biliyor fakat yaşamıyor...

fazla ciddiye almadan ,bol bol severek sevilerek, şuanı yaşayarak .

yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

nazım hikmet

sadece mutlu olacağını bildiğin yerlerde yer alarak. sonucu ne olursa olsun...

kimseyle yarış içinde olmadan, hırs yapmadan, biat etmeden, kendi sakinliğinde kendi mutluluğun için bir şeyler yaparak

tabiki de kafana göre. ha sanırsın kullanma klavuzu olsa okuyacaksın da ..

arttırıyorum. (bkz: hayat yaşanmalı mı sorunsalı)

bir türlü öğrenemediğim hede.
o kadar entry girilmiş ama hiç birisinden bir cacık olmaz. yine öğrenemedik gördün mü.

yaratıldığımız istikamette yaşanmalı.