hayat nasıl yaşanmalı sorunsalı

silgin olmadığını bilerek resim yapar gibi.

geçmişinle barışıp, olabı kabul ederek. kendinden mesuliyet bilip, beklentisiz olmayı öğrenerek. her gördüğünüzün gerçek, her gerçeğin mutlu olmadığını anlayarak. hayatın bir kere bahşedildiğine inanarak.

iyi ama; hayat, öyle sanıldığı gibi 'nasıl yaşanacağı' konusunu size sormuyor gibi sanki.. hatta çoğu kez seçenek bile sunmuyor size.. neredeyse size dayatılan, o haliyle yaşamaya zorlandığınız bir hayat gerçeği var. bu yüzdendir ki insanlar 'hayatlarını değiştirme' çabası içindeler..

ahanda beyle.

insanca, pek insanca olabilir. en azından denenebilir.

açık denizde kıyıdan kıyıdan, uçsuz bucaksız yeryüzünde kalabalıkların uzağından bir rota seçmeli.

zaman zaman rotadan da şaşmalı, kaptana güvenmemeli, kalabalıktan medet ummamalı.
fazla açılmamalı ancak karaya da vurmamalı.
hiçlikte boğulmamalı ancak herkes gibi de olmamalı.

dümen çevirmeyi bilmeli, hiç dümene geçmeyecek olsan bile. yalnızlığını beslemeli, hiç yalnız kalmasan bile.
bir gün hepsini yaşama ihtimalinin olduğunu bilmeli, yarın son günün olsa bile.

formül aramamalı hayata, formül bulmalı.
formülün kar getirmiyorsa, değiştirmeli, değiştirmeli, değiştirmeli... ta ki doğru formülün bulunamayacağını, her hayatın başka ve hatta kendi hayatının dahi her anının bambaşka olacağını anlamalı, bilmeli, kabullenmeli. o nedenle formül bul, uygula, değiştir ve yeniden uygula. bu seni yormamalı ya da yormalı. başka çaren var mı? yaşamak zorundasın son ana kadar.

nasıl? diye sormamalı bu hayata.
çünkü diye devam etmeli.
çünkü devam etmeli bu hayata.
neden? diye sorabilirsin ama. formül bulmana yardımcı olur. cevap gelmedi mi soruna?
formülünün miadı dolmuş demektir.

değiştir, değiştir, değiştir...

ben klasik müfredatta yetişmedim kardeş. şıklar neler? diye karşı soru ile cevap verebileceğim sorunsaldır.

doğuştaki o muhteşem güzellik bile
nereden gözlersen gözle
dolu dolu gözyaşı ile
kan ile terle değil mi
ömrüm

"insan" gibi yaşamalı.

nasıl yaşanır kimse bilmez ama nasıl yaşanmayacağı konusunda herkesin bir fikri vardır. düşün sen de sevgili okuyucu; bu yaşadığın hayat, hayat mı? nasıl olmalıydı?

cevaplarına göre çiz kendine bi yön ne bileyim piyano çalmayı öğren mesela.

bulunduğu ve olunduğu gibi.

ateşe düşmüşsün yan, suya düşünce sön, dara düşersen dön, aşka düştüğünde kan; dünyaya düştün işte, inan.
kabullen; hayat dediğin de hepi topu bu, kısacık bir an.

vala kaç yaşına öğüt vereceğinize bağlı olarak değişir bu ya; ama hangi yaşta olursanız olun yine hayat dinamikleriniz, olgularınız ve imkanlarınız dahilinde bir hayat yaşarsınız yine. sadece bir karar verirken gerçekten iki kere üç kere düşünün derim başka da bir şey demem.

siz hiç elinize kağıt kalem alıp hayatın köşesini bucağını çizmeye çalıştınız mı? ben yaptım, defalarca. çok azı tuttu. akışını, havzasını planladığın bir su değilmiş ki hayat.

ben üzülmekten çok korkardım. biri kalbimi kıracak ve o kırıklıkla baş başa kalacağım diye aklım çıkardı. benim için özel olan bir şeyi paylaşırsam ve o insan o değeri vermezse... napardım?

yanisi görüldüğü gibi kumunda oynamak isteyen hassas yürekli bir velettim. hayat böyle minnak veletlere öğretici olabiliyor. hayat nasıl mı yaşanmalı? e artık yaşanmalı işte.

mesele nasılını geçti.

48 plakaların etrafını sardığı bir yerde yaşanmalı çünkü ormanları gördükçe kafaya taktığın her şeyin bir şekilde hallolacağına inanıyor insan

mevcut şartlarda ki gibi yaşanmamalı en azından .cennet gibi topraklarda yaşayıp nimetlerinden faydalanmamak kadar sıkıcı başka bir konu yok.

benim gibi değil.

size gelen günü gülümseyerek karşılayarak başlayın.
sonra günün her saatinde keyif almaya bakın.
he bir de dmleri açın, çok büyük eğlence kaçırırsınız ve ruhunuz duymaz.

akışına, plansız ve doyumuna yaşanmalı.