ilk adımı atan kadın

bu işin "ilk ve son'u" olmaz. hoşlanıyorsan, kütür kütür söyleyeceksin. bu konular da hiiç geri vitesim yoktur. vakit kaybetmeyi sevmem. birinden hoşlanıyorsam, karşısına geçer " oluru var mı?" diye sorarım. yoksa, aklıma yer etmeden o kişiden kurtulurum. olursa, zaten hoşlandığım kişiyle ilişkim başlamış olur.

kimseyi kendi içimde, şizofrenik biçimde; uzaktan uzaga sevip, hayatımı harcayamam. yineliyorum; olursa zaten olur, olmazsa olmaz. en hızlı şekilde sonuçlandırmak, kafa rahatlaması adına iyidir. birini gizlice sevdiğinizde, kendi hayatınızdan ve kendi ihtimallerinizden çalıyorsunuz.

üzülerek bir şey söylemek zorundayım; her cins, karşısında ki insanın ona olan duygularının arkadaşça olmadığını zamanla anlıyor. dolayısıyla, zaten saklamanın bir anlamı yok. birine duygularınızı açtığınızda da, rezil falan olmuyorsunuz. aksine duygularının arkasında durup, surata söyleyebilen insanın statüsü çok ayrı oluyor çünkü kimsenin cesaret edebildiği bir şey değil. söyleyin, olmuyorsa hayatınıza bakarsınız.

slide and go!

adam çok çekingense biraz cesaret verilebilir ama.o kadar çekingen adamın ilgisi de anlaşılmaz ki. ateşi odun toplamaktan başlayarak tamamen sizin yakmanız gerekir ki ne gerek var bence.

bizdeki erkek popülasyonu bunu kaldıramaz onlar peşinde koşturan kadınlara alışık bünyelerine ters bir durum olduğu için direkt topuklayıp kaçma yolunu seçerler akılları karışır saçmalarlar ya da g****** kalkar. ılişki içerisindeyken bile biraz fazla ilgi gösterince erkekler bir hemen daralma bunalma durumlarına geliyorlar bir de ilk adımı attığını düşünsene hakkında kim bilir neler düşünür aman kalsın eksik olsun.

sonunda pişman olduğunda suç atacak kimsesi olmayan kadındır. ben mesela hiçbir erkeğe ilk adımı atmam, sonra kötü şeyler yaşayınca 'allahın belası, nereden buldun beni de girdin hayatıma' tarzı karşı tarafa suç atıp söverek kendimi rahatlatabiliyorum. ki genelde sonu pişmanlıkla sonuçlanır, bende yüzde seksen öyle oluyor yani. annem de babama ilk adımı atmış, 'o mesajı atmaz olaydım' diyor. ben haksızsam annem de mi haksız yani?

bu kadın, "toplumsal klişeleri elimle ittim, kenara koydum" diyen bir cesaret abidesidir. çünkü ilk adımı atan kadın, kafasında "bunu ben başlatmazsam, muhtemelen ömrüm boyunca bu salak sinyal bekler" diye düşünen kişidir. *

değeri bilinmesi gereken kadınlardır. zira popülasyonu 21. yüzyılda inanılmaz azalmıştır.

ama biz embesil erkekler, bir türlü bu kadınların değerini bilemeyiz. nerede gereksiz gururlu, nerede kendini ağırdan satan, nerede her boku, her adımı erkekten bekleyen, nerede yalancı, nerede içten pazarlıklı, nerede amı ve memesi sayesinde manipülatör kevaşeler varsa onların değerini bilmeye çalışırız.

halbuki ilk adımı atan kadın, gerçekten koşulsuz şartsız seviyordur.

çukura denk gelmez inşallah, bismill

hiç faydasını görmedim. aksine cepte görüyorlar ve totoları kalkıyor. normalde savunurum ama artık uğraşamıyorum vallahi.

işte cesaret, işte fazilet, işte feraset, işte fedakarlık, işte kadın gibi kadınlık.

kaybetmeye mahkumdur ve çanta da keklik muhabbetleri vesayre vesayre

maalesef eninde sonunda pişman edilecek olan kadındır.

adım var adım var şimdi...

(bkz: seni tanımak istiyorum yiğidim beni mutlaka ara) *

başına kakarlar, atmasın.

karşı cinsle diyalog ve ilişki de, sonuçta insanlar arası insani bir diyalogdur. ilk adım vs. konularında taraflara rol biçerek, kişilik tanımları yaratmak kültürel, dinsel, geleneksel yapıya dair ipuçlarıdır. o kadar.

her şey bir adım ile başlar. destekledigim kadındır. adım at, yürü ve ilerle.

niyeti evlilik değil de fingirdemekse caiz değildir.

her daim hedefine ulaşmak isteyendir.

ülkemizde nesli tükenmekte olan bir tür olup, koruma altına alınmalıdır.

cornetto reklamı.