insan tanımak

beraber büyük bir çuval tuzu tüketmeden olamayan iş.
bir gümüşhane deyişi.

zor zamanlar harici tanımanın pek inandırıcı gelmediği söylem. uygun koşullarda herkes insan çünkü.

samimi bir istekte bulunmak.
samimiyse kabul ediyor, doğru insan olduğunu anlıyorum
samimi değilse red ediyor, doğru insan olmadığını anlıyorum.
işe alırken ki mülakat sorusu gibi.

insan tanımak kolay bişey değilidir. biraz uyanık olmak gereklidir bunun için. bir insanı artılarıyla ve eksileriyle birlikte görebilip değerlendirmek lazımdır. önyargılı olmadan - iyi veya kötü şeklinde - ama eğer iyi niyetli saf biriyseniz, insanların eksilerini göremez veya görmek istemezsiniz. bu iyi değildir...

tamamıyla mümkün olmayan eylemdir. enn fazla bir insanı birkaç günlük süre için tamamen tanıyabilirsiniz. gelişir değişir tek bir kıvılcım ile bambaşka bir şeye dönüşebilir. başkasını geçtim kişinin kendisini tanıması için dahi durum böyledir. genel hatlarıyla güven tesis etmek o yüzden tanımaktan daha iyidir.

iki yolu vardır.
yani bir web sitesinde öyle yazıyordu. saçma geldi. devamını okumadım.

önemli. herkes tanımayı bilinmeyi hak ediyor. peki ya sonrası? bazıları hiç bir şey yapmadan yokluğunun boşluğuyla bile tanındığı güne lanet ettiriyor.

ne kadar zeki ,empatik ,dikkatli olursan ol . karşındaki insanın kendini gösterdiği kadar tanıyabilirsin. davranış uzmanı değilsen saklamaya çalıştıklarını kolayca açık edebilme ihtimalin yok.

her anlama bir yanlış anlamadır diye bir cümle duymuştum. dil , düşüncenin ifadesinde sınırlı bir yere sahip.

insanlar konuşa konuşa anlaşır denir ama aslında anlaşmada kelimeler değil beden dili çok daha önemlidir.

adını koyamasanız bile bir şey bu yanlış diye bağırır. içinden geçene kulağını tıkayan kendini de başkasını da tanıyamaz.

en az unutmak kadar zordur.

biz tanıdığımızı zannederken o insan her an değişmektedir.

tanıdıkça ufkum genişlemiyor, bildiklerimi pekiştiriyorum sadece. ne yazık ki bildiklerim de iç açıcı şeyler değil.

insanlarla arkadaslik kurup konusarak, ic dokerek olur. ya da insan sarrafiysaniz.

3-5 farklı insan tipi var hepi topu. her kategoriden bir kişi tanısan herkesi tanımış gibi oluyorsun.

yani çok da şey bir şey değil.

gibi'de diyor ya: ilkkan ben senin gözlerinin içine bakıyorum ve göt deliğini görüyorum kardeşim.

insan çözmek program çözmek gibi değildir.
insan çözmek bazısının yapıp bazısının yardımsız yapamayacağı bir şey değildir...
ya da belki sadece klavuzla çözülebilir de değildir.
(bazısı yapar derken diyenlerin yalancısıyız tabii, diyen var ise o da... )

insan çözmek...
işin içine üçüncü kişileri bulaştırmamakla ve çözeceğin insanın onlara bulaşmamasıyla başlar...
"bulaştırmadım" demekle ya da "bulaştın" demekle değil...
insan çözmek psikiyatri kliniği gibi bir şey... psikiyatristin üstüne çık ama altına düşme... ya da ... bulaştım de otur koltuğa !
"demek" lerin altı da çizili.

insanlarla ilgilenmeyen birinin fikirlerle ilgilenebileceğine ise inancım kocaman bir sıfır.

köstebekler dünyası ve insan dünyası kesin sınırlarla ayrılırlar ayrıca..
sınır ihlali kalp kırar ve kutuplaşmalarda sizi ......... karşı tarafın topu yapar...

ben ise çözülemeden delirecem zaten...
sanki bu dünyaya dürdanenin robotlarını kırmamak için hayatı kırmaya gelmişiz gibi...

hain nahum projesiyle varlık içinde yokluk çektirilen; torpil, rüşvet ve haksız rekabetle ahlakı silkelinen ülke insanında şeytan'ın bile başaramayacağıdır.

hele bir de ahlak yerine ritüel koymuş ve ihtiyaçlar hiyerarşisinin dışında bir mutluluk çerçevesi icat etmiş bir din varsa ortada varya.. umudunu kes.

tatile çıkın, 3-4 günde 10 yıllık data elde edersiniz.