intihar etmeyi düşünmek

ya neymiş efendim morgan freeman kendini denize at 5 saniye sonra yaşamak için çırpınacaksın diyormuş. morgan freeman filmlerden başka bir yerde açlık görmüş mü hiç. 6 ay önce 2 sokak uzağımızda bir adam ellerine iş aş yazıp kendisi astı. ağacın altında buldular bedenini. insanlar zaten yaşamak için çırpınıyorlar ama batıyorlar, bu yüzden intihar ediyorlar. intihar da sınıfsal artık. olmayanı da 5 saniye sonra yaşamak için çırpınmayı bırakın parmağını bile oynatmayacak insanlar zaten. geri kalanları da aslında en başından içten içe intihar etmeyeceğini veya edemeyeceğini bilen ve sadece düşünüp duran insanlardır. * *

size intiharı unutturacak biriyle tanışın. sonra zaten allahım daha çok yaşayayım derken buluyorsunuz kendinizi. düşünmeyin. demesi kolay biliyorum. belki de hayatın anlamı, bir anlamının olmamasıdır. belki de o anlam çok yakınlardadır. aynanın arkasındadır.

söylenecek çok şey varken aslında 'korkunç' diye tabir edebildiğim tek olay. umut bitmiş düşünsenize.. çok acı

düşünmenin kıyısında bile olsanız acilen psikolojik yardım almanız gerekir.. lütfen otelemeyin.. öyle bir düşüncedir ki mahveder insanı.. yardım almaktan çekinmeyiniz..

(bkz: bir daha düşün)

arada geliyorlar bana, boşluğa düşünce ya da kocaman bir öküz göğsüme oturup "kalkamazsın gardaş" dediğinde böyle bir isteğe kapılıyorum. işin aslı bu oldukça komik ölüme dair büyük bir korkum yok* ama bunu yaparsam cehenneme gideceğimi biliyorum ve durum böyle olunca kendi kendime diyorum "böyle kurtuluş mu olur?".
bazen çok ağır gelse de bir şekilde aşıyoruz *. sabır gerektiriyor ve her ne kadar kendinizi kontrol edemediğiniz zamanlar olsa da sabretmelisiniz, ben şahsen her şeyin bir sebebi olduğuna ve iyi günlerin geleceğine inanıyorum. aslında inanmıyorum ama siz inanın da ruh sağlığınız bozulmasın :)

önce nasıl intihar edilir araştırırsın.sonra planlar yaparsın. hatta istersin hem de her şeyden çok. ama bir amacın vardır hayatta kalırsın. burada ölmeyi becerememiş olmazsın. hayat amacını bulmuş olursun.

hayatta intihardan daha saçma bir şey duymadım her ne olursa olsun yapılmaması gereken bir durum hem kendine hem çevresine zarar verir.

arada olur öyle şeyler.
önemli olan uygulamamak !

herhangi bir dini inancım olmasa yapacağım eylem

şşşş geçti tamam sakin olun derin derin nefes alın ve böyle şeyler düşünmeyin, şş şş şş tamam.
mesela böyle bir düşünceye saplantılı hale gelmişseniz mesaj atın numaranızı arayayım konuşalım her zaman bir çözüm yolu vardır.

ölmeyince acı veriyor arkadaşlar, tecrübeyle sabit.

üzücü bir konu başlığı..yaşamanın yalnızca nefes alıp vermek olmadığını idrak ettiğinde anlayacaksın; hayat çok güzel,yaşamak da.

depresif bozukluk sonucu çıkmaza girilmesi.. tıbbi destek almak şart. beyin çalışma şemasında ilk önce hep kolay yol seçilir ki bir de tüm olaylarda çıkmazda olduğunu düşüyorsa. hedef belirlemek veya karşıt görüşlü fikirle bu düşünceyi yarıştırmak ile güç toplamaya çalışılabilir.

ben yaptım gereksiz bir eylem ölmezsen ve kendine gelirsen köpekler gibi pişman oluyorsun. bence hayat her şeye ve herkese rağmen yaşamaya değer tek yapman gereken kendine değer vermek bunu benim anlamam biraz uzun sürdü ama ben size söyleyeyim de siz uzun sürmeden fark edin. hayat kendine değer verdiğin ve ben mutlu olursam herkes mutlu olur düşüncesiyle harika yürüyor yoksa zor anam zor...

psikolojik sorunlarının olduğuna delalet eder.

zannedildiğinin aksine, intihar etmeyi düşünmek her zaman psikolojik sorunlara işaret değildir. her insan hayatında intiharı düşünebilir, intihar edeceği zaman olabilecekleri tahayyül edebilir. ancak intiharı betimlemesi, prova yapması, intiharı engelleyebilecek olası durumları ortadan kaldırmaya çalışması ve hatta intihara teşebbüs etmesi risklere neden olabilir. intiharı sıklıkla düşünen insanlar, belirtileri nedeniyle de kendilerini kısmen belli ederler. durgunluk, hissizlik, rutinlerden vazgeçme, sosyal izolasyon gibi durumlar dışarıdan gözlemlenebilir. intihar etmeyi düşündüğünü ifade eden insanlara karşı heyecana kapılmadan konuşmak, dertleşmek gerek. ancak bunu da belli etmeden, tabiri caizse zorlamadan yapmak gerekir.

ne ölümden korkmak ayıp, ne de düşünmek ölümü

gerçekten yıllardır başka bir şey üstüne bu kadar düşündüğümü hatırlamam. her zorlandığımda ne manası var ki diye sormadan alamıyorum. bu kararı bir zorunluluk yahut hastalıktan ötürü istemeyenler haricinde insanların kararına saygı duyulması gerektiğini düşünüyorum.
hep cesaretsiz ve beceriksiz olarak nitelendiriyorum kendimi 25. yılıma 10 gün kalmışken hala hayatta kalmaya çalıştığım için kendimi. varoluş sancısı değil bu yok olmayışımın sancısı. yok olmak, hiç var olmamış olmak...

bir sen varsın içimde, ben ölsem de seni yine yaşatırım toprağımda.

şu sıralar aklımdan çıkmayan düşünce. ne kaybederim ki? hayattan hiçbir beklentisi olmayan biri, sürekli mutsuz olan, kendini tükenmiş hisseden, hayatın sürekli acımasız davrandığı biri intihar ederse gerçekten ne kaybeder? bir gün güzel şeyler de olacak düşüncesi bir insanı hayatta tutabilir mi? bilemiyorum altan, bilemiyorum. beni çok sevdiğinizi bildiğim için bugün intihar etmeyeceğim arkadaşlar merak etmeyin ama yarın için bir söz veremiyorum.

düşünmekle kalmayıp denemiştim, düşüncesine girmek bile çok kötü.
kedimle vedalaşıp onu öpmüştüm.
iyi ki gerçekten ölmedim yoksa güzel kızıma kim sahip çıkardı?