irmik helvası

kavurmaya üşendiğim için yapmaktan vazgeçtiğim tatlı. *

yemeye üşendiğim için yapmaktan vazgeçtiğim tatlı.

en sonunda yaptığım tatlı. biraz kıtır oldu ama tatlı tatlıdır. rengi de çok kotu değil.

eğer siz de yapacaksanız şerbet ile uğraşmayın. irmipe şeker ekleyin kavurun 3 dk daha. sonra süt ya da su neyse onu koyun karıştırın demlenmesini bekleyin.

keşke bunun üstüne bir ibare yapıştırılsa:

sıcakken tüketiniz.

fıstıklı ve sıcak haline doyum olmuyor. sonra niye böyle kilo aldım adlı ağlamalar geliyor.

gecenin kaçı olursa olsun akla düştüğünde yenmeden geçilmemesi gereken yapımı kolay yemesi olay tatlı.
sadesi , fıstıklısı ,dondurmalısı ,tarçınlısı, hindistan cevizlisi herbiri ayrı ayrı lezzet . saate bakmadan yapmaya ve yemeye üşenmediğim tek tatlı . sıcak soğuk fark etmez.
arnella' cım ne oldu şimdi bana iş çıkardı yine ne yapmak lazım eve gidip derhal ocak başına .malzeme mi gece akla düşmesi ihtimaline karşı o her daim hazırdır efendim *

yenir, iyidir ...

güzeldir ...

ortamlarda ben şöyle helvayım böyle helvayım diye hava atar.
un helvasını görünce diz çöker, tövbe eder.

çok fazla pişirince tatlılık özelliğini kaybediyor. sanırım içinde biraz suyu kalmalı ya da kısık ateşte kavrulmalı. bilmiyorum. hayatımda ilk kez yaptığım irmik helvasının bulgur pilavına benzeme sebebini hâlâ bulamadım. yanında mevsim salatası yenilecek bir kıvama gelmişti irmik helvası.

pudingli de güzel oluyor. arasına puding koyuyorsun donuyor. muzlu puding yakışıyor.

an itibariyle yediğim tatlıdır.

benim en sevdiğim tatlılardan biridir. küçükken tatlı istediğimde annem hep yapardı

dondurmalı olarak yemeyi sevdiğim tatlıdır.

ailecek dönem dönem takıntılarımız olur. o dönemlerde belirli tatlıları sık aralıklarla yeriz. iki günde bir yani. bir zamanlar künefeydi. bir zamanlar halka tatlısı. bu aralarsa takıntılı olduğumuz tatlı irmik helvası. işin garibi önceden irmik helvasını sevmiyordum. fakat sürü psikolojisi denen şey bu olmalı ki ailecek her gün yiyebilecek takıntıdayız şuan.

dün bir arkadaşla yemek yerken caddenin karşısındaki helvacı gözümüze çarptı.
yer miyiz dedik birer tane?
sonra şu fikirler geldi.
halkın fakirleşmesinin bir kanıtı da bu.
eskiden her caddede helvacı falan yoktu, zaten bu tatlıyı yapmak hem çok kolay hem de çok ucuzdu.
eskiden muhallebiciler varmış mesela, sözlük büyükleri bilirler.
ben yetişemedim o döneme.
şimdi iyi bir pastanede sütlü tatlı yesen 100 lira.
çocukların harçlıklarıyla gün boyu yedik içtikten sonra yiyebildiği şey artık 100 tl.
halk onu alamadığı için bu kadar helvacı açıldı son bir kaç yılda...
buna benzer bir şey olarak lokmacılar çıkmıştı, neyse ki erkenden battılar da bitti.
izmir'de bile bunu açan salaklar oldu ya, izmir ulan burası.
bir tarafını kaldırıp 10 dakika yürüsen zaten bedava lokma dağıtılan bir arabaya denk gelirsin.
onu parayla satmaya kalktılar*


neyse işte, helvanın ekonomik boyutuna dikkat çekmek istedim.
yoksa kendisi ile ilgili görüşlerim hep sabit kalacaktır : #2330708

zayıf noktamdır, tatlıların şahıdır, kırmızı çizgimdir. akşama sevgilişkom yap dedi, yapacağız artık el mahkum, şaka şaka canıma minnet. kşjkşjkşj

çokça sevdiğim tatlı şeklidir, yerine göre farklı farklı yapılanı mevcuttur muhtemelen fakat annem mesela peynirli yapar, tadı çok da güzel olur.

şuan canım çekti anlatırken annemden yapmasını rica ettim(anne irmik helvası yapsana dedim). umarım yapar da yerim, durduk yere canım çekti.

en sevdigim helva turu. evet.

gece gece canım çekmiştir. malzemem olsa yapardım lakin süt yok maalesef…