ıssız adam

sevmediğim türk filmlerinden biri olmasına rağmen yine de alper'e olan öfkemi tazelemek için yılda bir falan izliyorum.
bu kaçıncı izleyişim bilmiyorum fakat tövbe haşa alper o kadar da kusturucu bir karakter gibi gelmedi bu sefer.
daha doğrusu korkak havasından ziyade alper'e dair özelliklerin başka türlüsünü iğrenç bulmaya başladım.

önceden kusma isteği uyandıran kısmı alper'in korkaklığıyken şimdi ada ile ilk tanışmalarında ada eve geldiğinde evden gitmemesi için gösterdiği çaba sinirimi bozuyor.
kız gitmem lazım diyor, tutturmuş gidemezsin , gidemezsin.. kız kapıya koşuyor, bu gerizekalı peşinden koşuyor.
lan bi sal insanları deli midir nedir.
madem bu kadar 'kızım ben seni üzerim, ağğğhh hatalarım var, seni hak etmiyorum' düşüncesindeki bir götoşsun , madem ne bok olduğunun farkındasın bari ısrarcı olma.

her istediğin insanın hayatına istediğin zaman girip istediğin zaman keyfi olarak çıkabileceğini zanneden insanlara her zaman ayar olurum fakat herhangi bir konuda ısrarcı davranan insanlara daha da ayar oluyorum.

ada karakterine de bayıldığım söylenemez ama ne yaşayacağını bildiği halde o pişmanlığı yaşamayı tercih eden bir enayi olmasını kendimle bağdaştırıyorum birazcık.
o yüzden sinir oluyorum sanırım.
bir de sarmalayı yiyipte gitmeliydi.

bu filmde sevmediğim bir diğer şey romantizm'in ilişki yaşanırken her yere sıkıştırılmış olması.
ve fazla kasıntı bir romantizm gibi geliyor, diyalog değil de kasıntı olan başka bir şiir satırlarını okuyorlar gibi.
karakterlere olan sinirimi anlatmama daha fazla gerek yoktur sanırım.

sevdiğim kaliteli türden türk filmlerinden . keşke bu film üçleme olsaydı dediğim filmlerden alperin gençliği ve ada sonrası hikayesi. bu arada alperi anlıyorum ve saygı duyuyorum benim bir adam lakin güven duygusu ciddi biçimde zedelendiği için duygusuz duruyor ailesine ve çevresine karşı.

herkesin bir ıssız adamı, herkesin bir ada'sı vardır:

-karda uzanmışsın. uyumak tatlı geliyor. ama öldüğünün farkında değilsin...

bence en b.ktan şey seni sevdigini biliyorsun ama gidiyor...
anlayamadıgın, kafanda oturmadıgı icin cok acı veriyor.

ada her zamanki sevimliligiyle heyecanlı heyecanlı bir seyler anlatıp sarmaları tencereden hupletirken mutfak masasında, alper birden ada ben ayrılmak istiyorum diyor.

ada once neden hic sasırmadım diyor. sonra agzına sıc.yım madem yurutmeyecektin, neden o kadar pesimden kosup ugrastın diyor. bir seyler fırlatıyor. alper işini kolaylastıracaksa seni cok sevdim ve en ozeliydin ama benim kanımda bi bozukluk var, kimseyle yapamıyorum diyor. ada hangi amerikan filmi repligi bu diye bozuyor.

alper in annesi cok guzel anlatıyor alper i
-hep degişik bir cocuk oldu. bana bi kere sarılıp beni opmedi omrumde. ama beni sevdigini hep bildim. kapalı kutudur. ama kızım sen onu bırakma, vazgecme.

alper in annesine sarılasım geldi o tatlılıgıyla.

ve bittabi ayrıldıktan sonra ada nın tarsusa alper in cocukluk evine gidisi:
-sen bu odada oyunlar oynuyordun ve henuz benle tanısacagını bilmiyordun.
ve ada nın o buyulu cumlesi:
-paralel evrende bu odada bas basa kaldık, biz olduk. bu mutlu sonu hak ettik sevgilim...

benim kendi dunyamda alper aşkım bana röper oldu:
-alper i bile zamanla unuttuysan, her ask zamanla unutulabilir...