kahve sigara ikilisi

kahve, tamamdır. sigaraya gerek yok.

kahve ve sigara içmeden büyük abdestini yapamadığını, kahve ve sigarayı profesörün önerdiğini söyleyen bir abla vardı.

öyle aklıma geldi işte.

özellikle pazar sabahları ev ahalisinin uyanmasını beklerken hem zaman geçirmek hem de açlığı bastırmak için güzel bir ikili. benim ayılmamı sağlıyor.
ayılmasam daha iyi aslında. yine dert yine keder...

(bkz: mide kanseri)

mutfak dumanaltı olacak şimdi.

bağırsağın peristaltik hareketini arttırması sebebiyle yaklaşık 5 dakika içinde lavabo ihtiyacı hissettiren ikilidir. konstipasyon gibi durumlarda yalnızca halihazırda sigara içen kişilere tavsiye edebilirim.

değişik bir ikilidir. her iki taraf da ağır olduğundan her zaman tercih edilmemelidir bence. çay-sigara ikilisinde en azından çay hafif olduğundan daha akıcı olur. ben de şahsen çaydan yanayım.

en kötü bağımlılığım

aort damarı bunu beğenmedi.

güzel bir ikilidir ve sizinle beraber aslında bir ''üçlü'' oluşturulur. zaten bu grubu bir araya getiren de sizsiniz. bence kahve sigara ikilisi, çay sigara ikilisinden daha iyi gelir insana.

kahve evet ama sigara olmaz.

sigara pişmanlıktır, başlamayın başlayana engel olun. kullanıldığında bu ikilinin verdiği zevk aslında vücudun nikotin açlığında oluşan rahatsızlığının giderilmesi kaynaklı oluşuyor, içen kişi keyif aldığını düşünüyor halbuki bu keyif değil vücuttaki sızının anlık ortadan kalkmasının yarattığı rahatlama, sigarayı kahve ile içince de tadı tuzu olmayan bir dumanı kahve ile de bir anlamda tatlandırmış oluyor kullanan kişi.

olmazsa olmazlarım.*

kahvenin her türlüsü ile güzel bir ilişkim oldu. ama sigara ile daha bir ilişki yaşamadığımdan aradaki iliski bana uzak bir konu. ama bir araya gelip ne zaman hoşbeş etmeye yeltenlenen kuzenlerim bu ikili olmadan o sohbeti yapamıyor.

sigara sizde kalsın bana orta şekerli kahve

zararlı olduğu kesindir ama yaşamına o an itibariye huşu katıyorsa helaldir iç be kardeş diyorum.

(bkz: dennis bergkamp thierry henry ikilisi)

kahvenin acısı ile sigaranın acısı bir zevke dönüşüyor. sonra ikili olup adı çıkıyor işte.(bkz: swh)

finlilerin geleneksel kahvaltısı olan blörö'da sigara ve kahveye ek olarak vodka da içilir

323423 senedir, her sabah.

matah bir şey değil. iğrenç hatta. artık bakıyorum böyle görev gibi. her sabah. aklımdaki aklımda bile değil, refleks olmuş, otomatik ketılı çalıştırıyorum. o kadar memnuniyetsiz bir tarafım var ki, nesspresso bilmem ne aleti tıngır mıngır çalışacak, arada takılacak, sıcak ayarı bozulacak vs diye sabahın ebesinde düşman edinecek bir alet almıyorum kendime keza boğuşucam onunla, sonunda kırıp dökücem. teknolojik bir aletin, görevini yerine getirmemesi karşısında acayip sinirleniyorum ya. bastım, işini yap işte a.k.

klasik usulllerle. varsın 1 dakika geç kaynasın ama kaynasın o su kafasındayım.

esir aldı kahve beni ve bol sigara içiyorum. ilk yaptığım şey 3424324 senedir uyanır uyanmaz sigara içmek. beyin, standart haline getirmiş, neden ilk sigara, aklıma bile gelmiyor artık. hemen yakıyorum. sanki içmeyeceksen bunları, günüm rezil.. b.ktan geçecekmiş gibi bi tripler. haller. içince gevşemeler. gerçekten de öyle bir inandırmış ki beynim beni, içmediğim günlerde, sinirli olabiliyorum. vücudumun ve aklımın startup'ı bu oldu. huysuz adamım ben işte. cidden sinirli olurum gibi sısıss

aslında başka bir sebebi de var.. lan diyorum, bir kahve içebilecek kadar sabahları nasıl zamanım olmazın siniri yani. neden her yere yetişiyorum, nereye gidiyorum, ne yapıyorumun siniri. bir kahve içebilmeyim sakin sakin. gözüm hep bir standart hazırlanma dakikamda. keyifsiz oluyor kafada bu düşünceyle yani 10 geçe hazırlanmaya başlamalıyımlarla. öküz gibi yorgun hissediyorum bir yandan kendimi. sokucam böyle hayata tiratlarım boldur yani.

robot gibiyim. gibisi fazla. acayip öfkeliyim de haliyle. bunu değiştirmek için var gücümle eşekler gibi çalışıyorum. kafama koyduğum hayat standardını yakaladığım an, fiyuvvv. abbas yolcu.