kedi köpek anneliği

kimse kimseyle sosyal anlamda muhatap olmak zorunda değil. etrafımda kedi köpek annesiyim diyen birisi olmadığı için, uzaktan böyle kimselerin var olması beni rahatsız etmez. çocuk doğurmak gibi doğurmamak da bir tercihtir. hayvanları insandan üstün görüyordur. kendisini hayvan olarak görüyordu ila ahir.

yalnız bu sözlük özelinde bir şey dikkatimi çekti. bu mefhumu savunan ve yazdıklarından sol görüşe veya liberal sola yakın olduğunu tahmin ettiğimiz kadın arkadaşlar aynı zamanda etnik olarak da türk. fakat solcu geçinen ama aslında etnik kürtçü olan kadın yazarlardan tık yok. hani insan gaza getirme babından '' evet böyle bir dünyaya çocuk getirmek haksızlık'' '' ekonomi, islamcı iktidar '' vs vs gibi argümanlar bile getirir. ona bile tenezzül etmemişler. muhtemelen zamanında birkaç tane pırtlatmışlar. bu da aslında eski bir kavramı akla getiriyor. kürtçülerin türk solunu davar gibi güttüğü gerçeğini.

ben kedilerin abisiyim, onlar da benim kardeşlerim, çocuklarım, canlarım ciğerlerim, en değerlilerim... nokta.

14 yıl boyunca hayatıma eşlik eden bir köpeğim oldu, 16 yıldır da delice sevdiğim bir kediyle yaşıyorum. küçük yaşlarımdan beri de evimde her zaman taklacı güvercininden bilmem nesine onlarca kuşum oldu. yaşadığım sürece de olacak...

birileri hayvanları için "çocuğum" diyor. "ben onun annesiyim/babasıyım" diyor. diyebilir. bu üzerinde çok da ciddi düşünülmemesi gereken bir sevgi ifadesidir. zaten değilse ve gerçekten annesi/babası olunduğu düşünülüyorsa burada patolojik bir durum söz konusudur ve bu konu beni aşar.

velhasıl kimileri sevgisini bu şekilde ifade ediyor, edebilir. ortada bir sevgi bağı olduğu sürece bence sorun yok. köpeğinin kayınçosu olduğunu da söyleyebilir. tercih meselesidir. ben sevgimi bu şekilde ifade etmeyi tercih etmiyorum. hatta birileri kedim ya da köpeğimden bahsederken "çocuğun" dediğinde "çocuğum değil, kedim" deyip gülümseyerek kendilerini düzeltiyorum. bu onları az seviyor olmamın bir göstergesi değil. ortada kuvvetli bir sevgi olduğu ve bunu hayvanlarımla paylaştığım sürece gerisinin teferruattan ibaret olduğunu ve hayvanlarımın da bu konuyu insanlar kadar umursamadıklarını düşünüyorum.

hatta kedim konuşabilse, "ne çocuğu lan, mal mısın? hayır yani kime şov yapıyorsun? kes tatavayı da mama doldur şu kaba. sıfatını silktiğimdeki laflara bak hele ya. çocuğummuş..." diye söyleneceğine emin olacak kadar çok şey paylaştığımızı düşünüyorum.

kedi ve köpek size çok iyi bir dost olabilir, ama evladınız olamaz ve siz de onun annesi falan olamazsınız. bu sapıkça bir düşüncedir.

üsküdar sokak kedileri tarafından kedi babalığı ünvanı almıştım bir zamanlar. evde pek beceremedim, sokak kedilerini beslemeye devam.