kısa boylu olmanın zararları

yazın kalabalık ve kliması çalışmayan bir otobüste olmak. işte bu zarardır, ziyandır.

mesela ortamda biri osurdu. ilk kısa boylular kokusunu alır. biz uzun boylular da onlar birinin osurduğunu söylediği veya belli ettiğinde burnumuzu tıkayıp ortamdan uzaklaşarak o kokuyu almadan yırtabiliriz. *

(bkz: kime göre neye göre kısa)

zarar demeyelim de zorluk diyelim.

şu tatlıyı çırpmak için tabure tepelerine çıkmak nasıl bir işkence biliyor musunuz? bilemezsiniz. siz hiçbir 1.50 metre olmadınız ki.

kiloyu hemen belli ediyor. yoksa başka derdim yok ya.

üstüne, isminizin anlamı "benim kraliçem" değilse, çoktur. aksi şartlar altında, 147 boy ile dünyanın en güzel fıstık tanesi olmanız çok muhtemel.

dipnot: evet, sevdiceğime bir göndermedir bu.

diğer insanlar için 'minicik' ölçekli olan her şeyin sizin için 'benim kadar' olmasıdır.

toplu taşımada tutacaklara boyunuz yetmediği için kapı önlerini dost bilmektir. ya da kalabalık otobüse binince "en azından düşmeyeceğim" diye içten içe sevinmektir.

şoförün "arkaya doğru ilerleyelim" ikazına canhıraş "ilerleyemezler insan var" diye bağırmaktır.

çevrenizdeki herkesin potansiyel tehlike olduğunu kabullenip dirsekler, eller yüzünüze gözünüze çarpmasın diye sürekli tetikte olmak, bir eliniz daima havada gezmeye alışmaktır. (lütfen yürürken çevrenize bakınız. özellikle aşağılara doğru)

biri sizi arabayla almaya geldiğinde "toplu taşımanın eziyetinden kurtuldum" yerine "bugün de canımı bu devler arasından kurtardım" diye sevinmektir.

uzun boylu insanların arasında hep aynı şeyi düşünmektir. "yukarıdan dünya nasıl görünüyor acaba? şimdi beni kucağına alsa aynı şekilde görebilir miyim ki her yeri?"

iki uzun boylu insanın arasında kalınca "gökdelenler arasında müstakil ev gibi kaldım" diyip boyun bükmektir.

kalabalık bir yerde uzun boylu biriyle gezerken eline koluna bir şekilde yapışıp kendinizi korumaya almaya çalışmaktır. bu kişi sevgilinizse durum komik bir hal alabilir.

not: kısa boylu olmaktan ne kadar nefret ederseniz edin, aşık olduğunuz kişi bunu sevimli ve mükemmel bir şey olarak görüyorsa tüm bu dezavantajları umursamamaktır.

kalabalıkta ayak altında kalma durumu:')

büfeden bir şeyler almak istediğinizde satıcıyla göz göze gelemeyip dikkatini çekmek için boğulur gibi çırpınmaktır.

otobüste millet tutunduğu zaman, kafana kollarının çarpıp durmasıdır.

polis, asker olmak istiyorsanız boy şartından dolayı düşünmeden vazgeçmektir.

kilonuza dikkat ettiğiniz sürece bir zararı yok. az yer kaplamayı seviyorum.

bir bošković hiç bir zaman bana aşık olamayacak mesela..
hiç bir zaman nba'de oynayıp,
hey uzun boylu ve geniş omuzlu erkek hastası kısa boylu genç bayan! komünist olmadığın sürece hiç şansın yok!
diyemeyeceğim..
çok büyük dertler anlayacağınız.

zararları mı..?? hayırdır.. zencefilli çörek otu filan muhabettiyse söyleyin çıkalım.. çünkü ciddiyeti o düzeyde gibi..

mutfak rafları baş düşmanımız malesef :(

otomatik kapı sensörleri sizi algılayamayabilir. bu durumda çaresizlik içinde sağa sola bakmak pek hoş bir duygu olmasa gerek.

zararları çok fazla mesela ışık sensörleri beni algılamakta güçlük çekiyor ya da otomatik kapılar. tavana el sallama yöntemiyle tüm işimi çözüyorum. görüş açımız çok alakasız. yani uzunlar bizden daha çok gökyüzünü görüyor bizim açımız daha çok yeri kapsıyor.
bir artısını söylemeden geçemeyeceğim: alçak tavan uyarısı yapılan bir yerde dikkat etmemize gerek yok. istediği kadar alçak olsun tavan benim boyuma yetişemiyor.

kısa boylu olmayı ortaokulda bıraktım hacım ya. bazı şeyleri o tarihlerde bırakmak gerekli çocuklar. bırakamamışsanız geçmiş olsun.

bi sabah uyandığımda, böyle olmaz dedim.

aa bi bakmışım 1.87'yim.

canım kendim.

(bkz: boyun kısa olması)

ben bundan büyük bir zarar düşünemiyorum.

bir yerde otururken ayakların yere değmemesi yüzünden şişen narin ayaklarımız. çok zor. yaşamayan anlayamaz.

marifetnamede hileleri, aldatmaları çoktur denmekteymiş.

terzi masrafı. onun dışında bir zararını görmedim, yararları daha fazla.