nasılsın sorusu

şimdi değil, şimdi sorma bunu.

iki gun once karimin 16 yasindaki erkek yegeni annesine "ben ne yapacagim bu ulkede anne, gelecege dair en ufak bir umidim yok" demis.

nasilsin diye sorulmasi gereken, o yas grubu. bizden gecti artik. onlar iyi degiller, ben de olamiyorum.

öfkeliyim pek tabi. nasıl olayım? geçer bi kadehten sonra gerçi. ruhum daraldı boktan ülke siyasetinden.

danimarka'da falan doğmak vardı. ama geçti artık. mevcut ülkemi de çok seviyorum.

solcular gibi hemen 432423. defa olduğu gibi ülkeyi terk etme kararı almadım. evden çıkamayan internet asosyallerini yıllardır takip ediyorum. hep aynı goygoylar.

seçimi kk kazansaydı mental açıdan çok mutlu olacakken kk'ya rağmen, akpliler kazanınca akp çocukları kadar konforlu bir hayat yaşayabilmemin ihtimali doğdu.

kaybetmeyi sevmiyorum sadece. kk'ya oy verirken kaybedeceğimi bilerek, konduramayarak, belki bize aktarılan bilgi yanlıştır diye umarak gittim sandığa. doğru çıktı.

akpli fakir süzmelerin donunu dahi satmak farz oldu artık. akp çocukları gibi konforlu yaşayıp, onlardan da uzak durmak lazım. bir yandan da diliyorum ekmek 1000 tl olur.

gram umrumda değil.

bu tek kelimelik soru doğru kişiden geldiğinde insan içinde tuttuğu ne varsa barajdan boşalan sular gibi ne var ne yok anlatmaya başlar. o yüzden ''nasılsın?'' sorusunu küçümsemeyin. burada önemli olan onu size kimin sorduğudur aslında.

bana gelecek olursak... nefes alamıyorum sadece, onun dışında iyiyim çok şükür.

wallah eyiyem gurban sen nassız?

bu soruya hep aynı cevabı veririm ve genellikle yalan olur . sahi bu soruya ne zaman doğru cevap vereceğim ...

ben henüz bu soruya doğru cevapı vere bileceğim bir insanla karşılaşmadım...

kendimi daha fazla taşıyamıyorum. acı algımın sonunu hala bulamadım. hepimiz iyi ki geçiciyiz.

yorgun.

yorgunum vallaha ama ölünce dinleneceğim nasılsa. çalışmaya devam. şartlar zorlaşsa da hiçbir zaman imkansız değildir.

of çok kötüyüm ya. her şey tam yerine oturmuştu toparlamıştım ve şuan hepsi mahvoldu.

ben iyi degilim

hayatım her gün daha da farklı biçimde berbatlaşıyor. doğum günüm ama buruk bir hüzün var içimde. sehabe dinliyorum.

bok.

müsait.

kötüyüm, yaşamak için ikna etmeye çalışıyorum kendimi. ben veya başka birisi bir antakya gezisinde olabilirdi 4 ay önce ve cenazemiz bile bulunamamış olabilirdi. deprem beni hayattan kopardı, keşke herkes gidip görseydi o şehirleri.

+nasılsın?
-aynı.

bu soruya sıklıkla bu cevabı veriyorum. bu cevabı vermediğim zamanlardaysa hiç cevabını veriyorum. ama ikisinden de aynı anlam çıkartılabilir, yani hiç değilse ben o anlamlarda bu cevabı veriyorum. nasıl olduğumu anlatmak istemiyorum veya anlatamıyorum ve bunun sebebini de anlatmak istemiyorum veya anlatamıyorum. uzatmamak için de bu tarz kısa ama geçiştirici kelimeler kullanmak zorunda kalıyorum.
aynı ve hiç kelimeleri her ne kadar nasılsın sorusuna verilmesi gereken cevaplar olmasa da çevremdeki insanlar artık alışmışlardır sanırım. aynıyım *, hiç* . hatta artık o kadar alışkanlık haline geldi ki iyi olduğumda, nasıl olduğumu anlatabilecek durumda olduğumda bile aynı kelimeleri kullanıyorum.

zaten nasıl olduğumu soran birkaç kişi var, onlar da bu muameleye maruz kalıyorlar. ama ne diyeceğimi de bilmiyorum ki.
+nasılsın?
- yani aslında kötü hissedeceğim bir durum yok fakat buna rağmen kötü bir şey olacakmış gibi hissettiğim için kötü hissediyorum. yüksek ihtimalle kötü bir şey olacağı yok fakat bu his kafamın içinden gitmediği için mantıklı da düşünemiyorum ve mantıklı düşünemediğim için duygularımı ve düsüncelerimi de yönetemiyorum. öyleyim işte ya ,sen nasılsın?
yok ya, olmuyor bu.
ben hiç olmakla devam edeyim mantıklı ve kısa bir cevap bulana kadar.

(bkz: bu seni hiç alakadar etmez)

nasılsın, iyi misin, sorarsam söyler misin?
yabancı sen kimsin çağırsam gelir misin?

sözleriyle ajda pekkan'ın sesini kulaklarımda duyarım...

ve ardından
tri lay lay li, tri lay lay li
tri lay lay li, tri tri lay lay li, tri lay lay la
tri lay lay li, tri lay lay li
tri lay lay li, tri tri lay lay li, tri lay lay la

diyerek eşlik ederim.