nasılsın sorusu

iyiyiz yalanını barındıran en güzel soru.

eğer iyi değilsem "iyi olmaya çalışıyorum" şeklinde cevaplayarak hem yalan söylememeyi, hem de açıklama yapmak zorunda kalmamayı tercih ettiğim soru.

(bkz: laf olsun torba dolsun)

ağız alışkanlığı, sohbet başlatma unsuru olmaktan ileri gitmedikçe hiçbir değeri yoktur.

bin ah işitmeyi göze almayanın kullanması tavsiye edilmez.

merak etmeyin iyiyim karnım acikmis biraz

iyiyim cevabını beraberinde getirir.

bugün mü? güllü lokum gibiyim.

uzun zamandır kimseye musallat olmuyordum, dünden beri böyle bir boşluk hissettim, nasılsın diyenimin olmadığını farkettim, birkaç yazara musallat oldum olmasına da millet kazuletleşmiş, beton duvar gibi haller almış. konuşuyorum sesim duvara çarpıp geri geliyormuş gibi.

her neyse arkadaşlar. belki size de soran yoktur bu soruyu. tüm bu soruyu alamayan kalbi güzel insanlara soruyorum. nasılsınız arkadaşlar? umarım keyfiniz yerindedir.

sormak lazım insanları bazen iyi olmuyorlar, bir nasılsınlık ömürleri kalmıştır belki kim bilir.

zamansız bir şekilde sorulmaması gereken sorudur.

birisi nasreddin hoca'ya sormuş: "nasılsın?" hoca cevap vermiş: "hinliğine soruyorsan iyiyim. dostluğuna soruyorsan anlatması uzun sürer."

korku filmlerindeki gece vakti ses çıkaran aynalı dolap gibiyim.

güzelim. *

bazen küfürdür.

fatih altaylı'nın tutuklanmasından sonra her gün dayanışma/destekleme amaçlı birisi koltuğuna oturarak onun yerine yorum yapıyor. gelen şahsa, koltuğa oturunca ilk soru bu oluyor: nasılsınız?

yetmişküsur gün oldu haftasonlarını çıkarırsak elli değerli kişi geldi geçti.

yaklaşık kırk destekçi birbirine benzer yanıt verdi ya da benzer yanıta atıf yaparak sözüne başladı:
''memleket gibiyim...karışık''

annemi kaybettim, ciğerim sökülüyor.

allah'a emanet olun.

#3761525 @son singapur vapuru offfff. hiçbir söz teselli edemez sizi. başınız sağolsun. metin olun. sabır dilerim.

yakınmadığım ne kaldı diye aranırken bu başlığa 7. entrymi giriyor olduğumu söylemek isterim.
öncelikle merhaba
sonralıkla da bu soru beni geriyor çünkü (bkz: nasılsın sorusuna düşünmeden verilen iyiyim cevabı) => acikmadan yemek yemek gibi hissettiriyor açıkçası
ama hayat hızlı akıyor ve bu hep böyleydi. tabi zamani nesneleştirip peşinden koştukça o da bizden kaçtı ki zaten kaçan kovalanır.
neyse ben bu soruyu kime soruyorum diye düşündüm az önce bardağımı yıkayıp evyede süzülen suya bakarken. mesela biri gelip bana merhaba kolay gelsin dedikten sonra aklına nasılsın demek geliyor ya-iste benim genelde gelmiyor. hiç gelmiyor değil de nezaketen sorulan nasılsın sorusunu sormayı unutuyorum. small talk işine kurulmayı kendimi sakinlestirerek azalttım ancak pratiğim olmayınca işte aklıma gelmiyor. anca şey gibi düşünüyorum 'o bana arka arkaya çok sordu, ben de sorayım bi dahakine de ayıp olmasın.'
nasılsın borcu ediniyorum.
he, biliyorum yani insanlar merak ettiğinden sormuyor, şurda yüz-yüze bakıyoruz bi şey bi şey
işte kime soruyorum diye düşündüm. bi kere merak ettiğim insanlara soruyorum. daha sonra mesela hasta olmuştur, bunu duymuşumdur ve de görünce derim ki şimdi nasıl acaba? bu soruyu sorduğum diğer grup da arkadaşlarımın anneleri oluyor, onlardan gerçekten çok çekiniyorum. beni sevip sevmemelerinin önemi yok, ben arkadaşlarımın annelerinden çekinirim-çok hakli sebeplerim var. hakkım var ama alacağım yok.